Δανάη Ταχταρᾶ: Μανουὲλ Ἐσπάδα

.

01-Tachtara,Danai-ManuelEspada-Eikona-01

.

Δα­νά­η Τα­χτα­ρᾶ

.

Μανουὲλ Ἐσπάδα

 .

08-Omikron-Century_Mag_Illuminated_O_KovalevskyΜΑΝΟΥΕΛ ΕΣΠΑΔΑ (Manuel Espada) γεν­νή­θη­κε στὴ Σα­λα­μάν­κα τὸ 1974. Εἶ­ναι δη­μο­σι­ο­γρά­φος, συγ­γρα­φέ­ας καὶ σε­να­ρι­ο­γρά­φος γιὰ ρα­δι­ο­φω­νι­κὰ καὶ τη­λε­ο­πτι­κὰ προ­γράμ­μα­τα. Γιὰ τὰ ἔρ­γα του ἔ­χει κερ­δί­σει πε­ρισ­σό­τε­ρα ἀ­πὸ δώ­δε­κα βρα­βεῖ­α, με­τα­ξὺ αὐ­τῶν τὸ Βρα­βεῖ­ο τοῦ Ἐκ­δο­τι­κοῦ οἴ­κου Grupo Buho, χά­ριν τοῦ ὁ­ποί­ου ἐ­ξέ­δω­σε τὸ πρῶ­το του βι­βλί­ο μὲ δι­η­γή­μα­τα El desguace [Ἀ­πο­συ­ναρ­μο­λό­γη­ση] (2007). Ἔ­χει ἐ­πί­σης ἐκ­δώ­σει τὸ θε­α­τρι­κὸ ἔρ­γο El ter­cer día [Ἡ τρί­τη μέ­ρα], ἕ­να ἀ­κό­μη βι­βλί­ο μὲ δι­η­γή­μα­τα, τὸ Fuera del te­ma­rio [Ἐ­κτὸς ὕ­λης] (2010), ἐ­νῶ τὸ 2011 ἐκ­δό­θη­κε ἀ­πὸ τὸν ἐκ­δο­τι­κὸ οἶ­κο Parentesis τὸ πρῶ­το βι­βλί­ο του μὲ μι­κρο­δι­η­γή­μα­τα, τὸ Zoom. Cien­to y p­ico novelas a escala [Ζούμ. Ἑ­κα­τὸ καὶ κά­τι δι­η­γή­μα­τα ὑ­πὸ κλί­μα­κα], στὸ ὁ­ποῖ­ο πε­ρι­έ­χον­ται τὰ με­τα­φρα­σμέ­να στὸ πα­ρὸν ἀ­φι­έ­ρω­μα μι­κρο­δι­η­γή­μα­τα. Ἀ­κό­μη, σὲ συ­νερ­γα­σί­α, ἔ­χει συγ­γρά­ψει τὸ χι­ου­μο­ρι­στι­κὸ βι­βλί­ο Un poquito de por favor [Δεῖξ­τε λι­γά­κι ἔ­λε­ος] (2005) κι ἔ­χει συμ­με­τά­σχει μὲ ἔρ­γα του σὲ δι­ά­φο­ρες ἀν­θο­λο­γί­ες δι­η­γη­μά­των καὶ μι­κρο­δι­η­γη­μά­των (Mar de Pi­ra­ñas, An­to­lo­gia del mi­cror­re­la­to e­spa­ñol, La ra­dio es un cu­e­ntο, Re­la­tos en Ca­de­na 2008-2009, Ve­las al vi­e­nto, Per­ver­si­o­nes) καὶ σὲ πε­ρι­ο­δι­κὰ (Al ot­ro la­do del es­pe­jo, BCN Week, Mi­nia­tu­ra).

       Ὁ Μα­νου­ὲλ Ἐ­σπά­δα, πα­ρό­λο τὸ νε­α­ρὸ τῆς ἡ­λι­κί­ας του καὶ τὴ σχε­τι­κὰ σύν­το­μη κα­ρι­έ­ρα του, θε­ω­ρεῖ­ται ἕ­νας ἀ­πὸ τοὺς κα­λύ­τε­ρους συγ­γρα­φεῖς μι­κρο­δι­η­γη­μά­των στὴν Ἰ­σπα­νί­α. Τὸ Ζοὺμ εἶ­ναι καρ­πὸς μιᾶς πο­ρεί­ας δε­κα­τρι­ῶν χρό­νων, ἂν καὶ τὰ πέν­τε χρό­νια ὕ­παρ­ξης τοῦ blog τοῦ συγ­γρα­φέ­α ἔ­δω­σαν τὴν ὁ­ρι­στι­κὴ ὤ­θη­ση γιὰ τὴ δη­μι­ουρ­γί­α του. Ὁ τί­τλος τοῦ βι­βλί­ου δη­λώ­νει ξε­κά­θα­ρα τὶς προ­θέ­σεις τοῦ συγ­γρα­φέ­α καὶ τὴ φύ­ση τοῦ μι­κρο­δι­η­γή­μα­τος. Τὸ βι­βλί­ο δι­αι­ρεῖ­ται σὲ τρί­α μέ­ρη καὶ πε­ρι­λαμ­βά­νει δι­η­γή­μα­τα δι­α­φο­ρε­τι­κῆς ἔ­κτα­σης (ποὺ σπά­νια ὅ­μως ξε­περ­νοῦν τὴ μί­α σε­λί­δα) καὶ θε­μα­το­λο­γί­ας. Γε­νι­κά, τὰ δι­η­γή­μα­τα εἶ­ναι ἐμ­πνευ­σμέ­να ἀ­πὸ τὴν κα­θη­με­ρι­νὴ πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, ἀ­πὸ τὸν κό­σμο ποὺ μᾶς πε­ρι­βάλ­λει. Ὁ συγ­γρα­φέ­ας ἐ­πι­κεν­τρώ­νε­ται στὴ λε­πτο­μέ­ρεια, ἡ ὁ­ποί­α ἀ­πὸ μα­κριά, θὰ μπο­ροῦ­σε νὰ μᾶς εἶ­χε πε­ρά­σει ἀ­πα­ρα­τή­ρη­τη. Στὰ κεί­με­νά του συ­ναν­τᾶ­με παι­χνί­δια λέ­ξε­ων, χι­οῦ­μορ, στοι­χεῖ­α λυ­ρι­κά, ἀ­βὰν-γκὰρντ καὶ σου­ρε­α­λι­στι­κά, ἐ­νῶ ὁ συγ­γρα­φέ­ας πάν­το­τε χρη­σι­μο­ποι­εῖ τὸν σω­στὸ ἀ­ριθ­μὸ λέ­ξε­ων, οὔ­τε πε­ρισ­σό­τε­ρες, οὔ­τε λι­γό­τε­ρες. Ἕ­να ἀ­πὸ τὰ προ­βλή­μα­τα τῆς συγ­γρα­φῆς μι­κρο­δι­η­γη­μά­των εἶ­ναι ἡ τά­ση ἐ­πα­νά­λη­ψης σχη­μά­των, ὅ­μως ὁ Ἐ­σπά­δα ἀ­πο­φεύ­γει αὐ­τὸν τὸν πει­ρα­σμὸ καὶ κα­τα­φέρ­νει νὰ γρά­ψει κεί­με­να πρω­τό­τυ­πα κά­θε φο­ρά, τὸ κα­θέ­να μὲ τὸ δι­κό του θέ­μα καὶ μορ­φή, ξαφ­νι­ά­ζον­τας εὐ­χά­ρι­στα τὸν ἀ­να­γνώ­στη.

Τὸ προ­σω­πι­κὸ blog τοῦ συγ­γρα­φέ­α εἶ­ναι:

http://manuespada.blogspot.com.es/

 .

Bonsai-03c-GiaIstologio-04

Πηγή: πρώτη δημοσίευση.

Δα­νά­η Τα­χτα­ρᾶ (Ἀ­θή­να, 1987). Με­τα­φρά­στρια καὶ ὑ­πο­ψή­φια δι­δά­κτωρ Με­τά­φρα­σης τοῦ Πα­νε­πι­στη­μί­ου τῆς Μά­λα­γα. Σπού­δα­σε Με­τά­φρα­ση στὸ Ἰ­ό­νιο Πα­νε­πι­στή­μιο καὶ στὸ Πα­νε­πι­στή­μιο τῆς Μά­λα­γα (Με­τα­πτυ­χια­κὸ στὴ Με­τά­φρα­ση γιὰ τὸν Ἐκ­δο­τι­κὸ Κό­σμο). Με­τα­φρά­σεις της Ἰ­σπα­νῶν ποι­η­τῶν ἔ­χουν δη­μο­σι­ευ­τεῖ στὸ πε­ρι­ο­δι­κὸ e-poema.

.

Διαφημίσεις

Νταβὶδ Ρόας (David Roas): Ἕνας ἄντρας μὲ ἀρχές

.

Roas,David-EnasAntrasMeArches-Eikona-01

.

Νταβὶδ Ρόας (David Roas)

.

Ἕνας ἄντρας μὲ ἀρχές

(Un hombre de principios)

.

Y-[Ypsilon]-SomataΠΕΡΜΑΧΟΣ τῆς φυ­σι­κῆς ζω­ῆς, χορ­το­φά­γος, φα­να­τι­κὸς τῆς ἀ­να­κύ­κλω­σης, ἀ­πέ­χων ἀ­πὸ τὸ ἀλ­κο­ὸλ καὶ ἀ­κτι­βι­στὴς τοῦ ἀν­τι­κα­πνι­στι­κοῦ, ὁ Ἀμ­πού­λιο Σο­τέ­λες δὲν ἄρ­γη­σε πο­λὺ νὰ ἀ­παρ­νη­θεῖ ἀ­κό­μα καὶ τὸ σὲξ γιὰ νὰ ἀ­πο­φύ­γει ὁ­ποι­α­δή­πο­τε μο­λυ­σμα­τι­κὴ ἐ­πα­φὴ μὲ ἄλ­λους ἀν­θρώ­πους (μό­νο σὲ στιγ­μὲς με­γά­λης ἀ­πελ­πι­σί­ας πα­ρα­δι­νό­ταν σὲ αὐ­να­νι­στι­κὲς πρα­κτι­κές, πάν­τα σύν­το­μες καὶ σπα­νί­ως ἡ­δο­νι­κές).

       Ἀ­νι­κα­νο­ποί­η­τος δια­ρκῶς ἀ­πὸ μιὰ ζω­ὴ γε­μά­τη ἀ­παρ­νή­σεις, ὁ Ἀμ­πού­λιο χά­ρι­σε τε­λι­κὰ τὰ λι­γο­στὰ ὑ­πάρ­χον­τά του καὶ κα­τέ­φυ­γε σὲ μιὰ μι­κρὴ σπη­λιά, ὅ­που ἀ­φι­ε­ρώ­θη­κε στὸ δι­α­λο­γι­σμό.

       Πέ­θα­νε κα­τα­σπα­ραγ­μέ­νος ἀ­πὸ τὰ δόγ­μα­τά του.

.

Bonsai-03c-GiaIstologio-04

.

Πη­γή: Ἀ­πὸ τὴ συλ­λο­γὴ μι­κρο­δι­η­γη­μά­των Κων­σταν­τῖ­νος Πα­λαι­ο­λό­γος (ἐ­πιμ.) 18+ Minicuentos eroticos. Ἀν­θο­λο­γί­α ἰ­σπα­νι­κοῦ ἐ­ρω­τι­κοῦ μι­κρο­δι­η­γή­μα­τος, Ἀ­θή­να, 2013. Τὴν συλ­λο­γὴ προ­σφέ­ρει ὁ τα­κτι­κὸς συ­νερ­γά­της μας Κ. Πα­λαι­ο­λό­γος στοὺς ἀ­να­γνῶ­στες τοῦ ἱ­στο­λο­γί­ου μας ποὺ μπο­ροῦν νὰ τὴν δι­α­βά­σουν ὁ­λό­κλη­ρη ἢ καὶ νὰ τὴν ἀ­πο­θη­κεύ­σουν ἀ­πὸ ἐδῶ.

.

Νταβὶδ Ρόας (David Roas) (Βαρ­κε­λώ­νη, 1965). Δι­δά­σκει Θε­ω­ρί­α τῆς Λο­γο­τε­χνί­ας καὶ Συγ­κρι­τι­κὴ Λο­γο­τε­χνί­α στὸ Αὐ­τό­νο­μο Πα­νε­πι­στή­μιο τῆς Βαρ­κε­λώ­νης. Εἰ­δι­κεύ­ε­ται στὴ φαν­τα­στι­κὴ λο­γο­τε­χνί­α. Με­τα­ξὺ ἄλ­λων βι­βλί­ων ἔ­χει δη­μο­σι­εύ­σει τὴ συλ­λο­γὴ μι­κρο­δι­η­γη­μά­των H­o­r­r­o­r­es c­o­t­i­d­i­a­n­os (2007) καὶ τὴ συλ­λο­γὴ δι­η­γη­μά­των D­i­s­t­o­r­s­i­o­n­es (2010).

.

Με­τά­φρα­ση ἀ­πὸ τὰ ἱ­σπα­νι­κά:

Ἡ με­τά­φρα­ση εἶ­ναι προ­ϊ­ὸν τοῦ ἐρ­γα­στη­ρί­ου με­τά­φρα­σης μι­κρο­δι­η­γη­μά­των ἀ­πὸ τὰ ἰ­σπα­νι­κὰ στὰ ἑλ­λη­νι­κὰ ὅπου δί­δα­ξε ὁ Κων­σταν­τῖ­νος Πα­λαι­ο­λό­γος στὸ πλαί­σιο τοῦ Ἐρ­γα­στη­ρί­ου Λο­γο­τε­χνι­κῆς Με­τά­φρα­σης τοῦ Κέν­τρου Ἰ­σπα­νι­κῆς, Πορ­το­γα­λι­κῆς καὶ Κα­τα­λα­νι­κῆς γλώσ­σας ABANICO. Συμ­με­τεῖ­χαν οἱ σπου­δα­στές: Ἑ­λέ­νη Βό­τση, Χρυ­σάν­θη Για­ννιά, Βαγ­γέ­λης Καμ­πού­νιας, Eduardo Lucena, Μα­ρί­α Με­λα­δά­κη, Ἑ­λέ­νη Πα­λαι­ο­λό­γου, Ἀγ­γε­λι­κὴ Πα­λα­σο­πού­λου.

.

Ἀντρὲς Νέουμαν (Andrés Neuman): Εὐτυχία

.

Neuman,Andres-Eytychia-Eikona-01

.

Ἀντρὲς Νέουμαν (Andrés Neuman)

 .

Εὐτυχία

(La felicidad)

 .

ΜΕ ΛΕΝΕ Μάρ­κος. Πάν­τα ἤ­θε­λα νὰ εἶ­μαι ὁ Κρι­στόμ­παλ.

        Καὶ δὲν ἐν­νο­ῶ νὰ μὲ λέ­νε Κρι­στόμ­παλ. Ὁ Κρι­στόμ­παλ εἶ­ναι φί­λος μου· θὰ ἔ­λε­γα ὁ κα­λύ­τε­ρος, ἀλ­λὰ θὰ πῶ ὁ μο­να­δι­κός.

       Ἡ Γκαμ­πρι­έ­λα εἶ­ναι ἡ γυ­ναί­κα μου. Μὲ ἀ­γα­πά­ει πο­λὺ καὶ κοι­μᾶ­ται μὲ τὸν Κρι­στόμ­παλ. Ἐ­κεῖ­νος εἶ­ναι ἔ­ξυ­πνος, σί­γου­ρος γιὰ τὸν ἑ­αυ­τό του καὶ δει­νὸς χο­ρευ­τής. Κά­νει καὶ ἱπ­πα­σί­α. Κα­τέ­χει τὴ γραμ­μα­τι­κὴ τῶν λα­τι­νι­κῶν. Μα­γει­ρεύ­ει γιὰ τὶς γυ­ναῖ­κες. Ἔ­πει­τα τὶς γεύ­ε­ται. Θὰ ἔ­λε­γα ὅ­τι ἡ Γκαμ­πρι­έ­λα εἶ­ναι τὸ ἀ­γα­πη­μέ­νο του πιά­το.

      Κά­ποι­ος ἀ­νί­δε­ος θὰ μπο­ροῦ­σε νὰ σκε­φτεῖ ὅ­τι ἡ γυ­ναί­κα μου μὲ ἀ­πα­τᾶ· κά­θε ἄλ­λο! Πάν­τα ἤ­θε­λα νὰ εἶ­μαι ὁ Κρι­στόμ­παλ, ἀλ­λὰ δὲν μέ­νω μὲ σταυ­ρω­μέ­να τὰ χέ­ρια. Προ­σπα­θῶ νὰ μὴν εἶ­μαι ὁ Μάρ­κος. Κά­νω μα­θή­μα­τα χο­ροῦ καὶ ξα­να­δι­α­βά­ζω τὰ φοι­τη­τι­κά μου συγ­γράμ­μα­τα. Ξέ­ρω κα­λὰ ὅ­τι ἡ γυ­ναί­κα μου μὲ λα­τρεύ­ει. Καὶ εἶ­ναι τό­ση ἡ λα­τρεί­α της, μὰ τό­ση, ποὺ ἡ κα­η­μέ­νη κοι­μᾶ­ται μα­ζί του, μὲ τὸν ἄν­τρα ποὺ θὰ ἤ­θε­λα νὰ εἶ­μαι. Ἀ­νά­με­σα στὰ μυ­ώ­δη στή­θη τοῦ Κρι­στόμ­παλ, ἡ Γκαμ­πρι­έ­λα μου μὲ πε­ρι­μέ­νει ἀ­νυ­πό­μο­να μὲ ἀ­νοι­χτὲς ἀγ­κά­λες.

       Ἐ­μέ­να μὲ γε­μί­ζει χα­ρὰ αὐ­τὴ ἡ ὑ­πο­μο­νή της. Μα­κά­ρι ἡ ἐ­πί­μο­νη προ­σπά­θειά μου νὰ στα­θεῖ στὸ ὕ­ψος τῶν προσ­δο­κι­ῶν της καὶ κά­ποι­α μέ­ρα, σύν­το­μα, νὰ ἔρ­θει ἡ στιγ­μή μας. Ἡ στιγ­μὴ τῆς ἀ­κλό­νη­της ἀ­γά­πης ποὺ ἐ­κεί­νη τό­σο ἔ­χει προ­ε­τοι­μά­σει, ξε­γε­λών­τας τὸν Κρι­στόμ­παλ, συ­νη­θί­ζον­τας τὸ κορ­μί του, τὸ χα­ρα­κτή­ρα του καὶ τὰ γοῦ­στα του, γιὰ νὰ εἶ­ναι ὅ­σο τὸ δυ­να­τὸν πιὸ ἄ­νε­τη κι εὐ­τυ­χι­σμέ­νη, ὅ­ταν γί­νω σὰν αὐ­τὸν καὶ τὸν ἀ­φή­σου­με μό­νο.

.  Bonsai-03c-GiaIstologio-04

 .

Πη­γή: Ἀ­πὸ τὴ συλ­λο­γὴ μι­κρο­δι­η­γη­μά­των Κων­σταν­τῖ­νος Πα­λαι­ο­λό­γος (ἐ­πιμ.) 18+ Minicuentos eroticos. Ἀν­θο­λο­γί­α ἰ­σπα­νι­κοῦ ἐ­ρω­τι­κοῦ μι­κρο­δι­η­γή­μα­τος, Ἀ­θή­να, 2013. Τὴν συλ­λο­γὴ προ­σφέ­ρει ὁ τα­κτι­κὸς συ­νερ­γά­της μας Κ. Πα­λαι­ο­λό­γος στοὺς ἀ­να­γνῶ­στες τοῦ ἱ­στο­λο­γί­ου μας ποὺ μπο­ροῦν νὰ τὴν δι­α­βά­σουν ὁ­λό­κλη­ρη ἢ καὶ νὰ τὴν ἀ­πο­θη­κεύ­σουν ἀ­πὸ ἐδῶ.

 .

Ἀντρὲς Νέουμαν (Andrés Neuman) (Μπου­έ­νος Ἄ­ι­ρες, 1977). Ἀ­πὸ τὴ δε­κα­ε­τί­α τοῦ ’­80 ζεῖ στὴ Γρα­νά­δα τῆς Ἱ­σπα­νί­ας. Τε­λευ­ταί­α βι­βλί­α του τὰ μυ­θι­στο­ρή­μα­τα El v­i­a­j­e­ro d­el s­i­g­lo (2009) καὶ H­a­b­l­ar s­o­l­os (2012). Στὰ ἑλ­λη­νι­κὰ ἔ­χει με­τα­φρα­στεῖ ἡ συλ­λο­γὴ χα­ϊ­κοὺ Μαῦ­ρες στα­γό­νες (μτφ. Νάν­τια Γι­αν­νού­λια, Δώ­ρα Δη­μη­τρί­ου, Θε­ώ­νη Κάμ­πρα, Κων­σταν­τῖ­νος Πα­λαι­ο­λό­γος, πε­ρι­ο­δι­κὸ Τὸ Δέν­τρο, τεῦ­χος 159-160).

 .

Με­τά­φρα­ση ἀ­πὸ τὰ ἱ­σπα­νι­κά:

Ἡ με­τά­φρα­ση εἶ­ναι προ­ϊ­ὸν τοῦ ἐρ­γα­στη­ρί­ου με­τά­φρα­σης μι­κρο­δι­η­γη­μά­των ἀ­πὸ τὰ ἰ­σπα­νι­κὰ στὰ ἑλ­λη­νι­κὰ ὅπου δί­δα­ξε ὁ Κων­σταν­τῖ­νος Πα­λαι­ο­λό­γος στὸ πλαί­σιο τοῦ Ἐρ­γα­στη­ρί­ου Λο­γο­τε­χνι­κῆς Με­τά­φρα­σης τοῦ Κέν­τρου Ἰ­σπα­νι­κῆς, Πορ­το­γα­λι­κῆς καὶ Κα­τα­λα­νι­κῆς γλώσ­σας ABANICO. Συμ­με­τεῖ­χαν οἱ σπου­δα­στές: Ἑ­λέ­νη Βό­τση, Χρυ­σάν­θη Για­ννιά, Βαγ­γέ­λης Καμ­πού­νιας, Eduardo Lucena, Μα­ρί­α Με­λα­δά­κη, Ἑ­λέ­νη Πα­λαι­ο­λό­γου, Ἀγ­γε­λι­κὴ Πα­λα­σο­πού­λου.

 .

Πιλὰρ Γκαλάν (Pilar Galán): Ἀποχαιρετισμός

.

Galan,Pilar-Apochairetismos-Eikona-01

.

Πιλὰρ Γκαλάν (Pilar Galán)

 .

Ἀποχαιρετισμός

(Despedida)

 .

       ΡΕ ΣΥ Τε­ρέ­ζα, ἄν­τε καὶ γα­μή­σου, μοῦ ἔ­γρα­ψε στὸ κι­νη­τό.

      Μό­νο ἕ­νας ποι­η­τὴς, ὅ­πως αὐ­τός, θὰ μπο­ροῦ­σε νὰ ἀ­πο­χαι­ρε­τή­σει σὲ ἰ­αμ­βι­κὸ ἑν­δε­κα­σύλ­λα­βο.

  Bonsai-03c-GiaIstologio-04

 .

Πη­γή: Ἀ­πὸ τὴ συλ­λο­γὴ μι­κρο­δι­η­γη­μά­των Κων­σταν­τῖ­νος Πα­λαι­ο­λό­γος (ἐ­πιμ.) 18+ Minicuentos eroticos. Ἀν­θο­λο­γί­α ἰ­σπα­νι­κοῦ ἐ­ρω­τι­κοῦ μι­κρο­δι­η­γή­μα­τος, Ἀ­θή­να, 2013. Τὴν συλ­λο­γὴ προ­σφέ­ρει ὁ τα­κτι­κὸς συ­νερ­γά­της μας Κ. Πα­λαι­ο­λό­γος στοὺς ἀ­να­γνῶ­στες τοῦ ἱ­στο­λο­γί­ου μας ποὺ μπο­ροῦν νὰ τὴν δι­α­βά­σουν ὁ­λό­κλη­ρη ἢ καὶ νὰ τὴν ἀ­πο­θη­κεύ­σουν ἀ­πὸ ἐδῶ.

Πιλὰρ Γκαλάν (Pilar Galán) (Να­βαλ­μο­ρὰλ δὲ Λὰ Μά­τα, Ἐξ­τρε­μα­δού­ρα, 1967). Σπού­δα­σε Κλα­σι­κὴ Φι­λο­λο­γί­α. Σή­με­ρα εἶ­ναι κα­θη­γή­τρια Γλώσ­σας καὶ Λο­γο­τε­χνί­ας στὸ Κά­θε­ρες. Ἀ­πὸ τὶς συλ­λο­γὲς δι­η­γη­μά­των της ξε­χω­ρί­ζει τὸ P­a­r­a­i­so p­o­s­i­b­le (2012), ἐ­νῶ ἀ­πὸ τὰ μυ­θι­στο­ρή­μα­τά της τὰ P­r­e­t­e­r­i­to i­m­p­e­r­f­e­c­to (2001), Ni D­i­os m­i­s­mo (2006) καὶ G­r­a­n­d­es s­u­p­e­r­f­i­c­i­es (2010).

.

Με­τά­φρα­ση ἀ­πὸ τὰ ἱ­σπα­νι­κά:

Ἡ με­τά­φρα­ση εἶ­ναι προ­ϊ­ὸν τοῦ ἐρ­γα­στη­ρί­ου με­τά­φρα­σης μι­κρο­δι­η­γη­μά­των ἀ­πὸ τὰ ἰ­σπα­νι­κὰ στὰ ἑλ­λη­νι­κὰ ὅπου δί­δα­ξε ὁ Κων­σταν­τῖ­νος Πα­λαι­ο­λό­γος στὸ πλαί­σιο τοῦ Ἐρ­γα­στη­ρί­ου Λο­γο­τε­χνι­κῆς Με­τά­φρα­σης τοῦ Κέν­τρου Ἰ­σπα­νι­κῆς, Πορ­το­γα­λι­κῆς καὶ Κα­τα­λα­νι­κῆς γλώσ­σας ABANICO. Συμ­με­τεῖ­χαν οἱ σπου­δα­στές: Ἑ­λέ­νη Βό­τση, Χρυ­σάν­θη Για­ννιά, Βαγ­γέ­λης Καμ­πού­νιας, Eduardo Lucena, Μα­ρί­α Με­λα­δά­κη, Ἑ­λέ­νη Πα­λαι­ο­λό­γου, Ἀγ­γε­λι­κὴ Πα­λα­σο­πού­λου.

 .

Μανουὲλ Ἐσπάδα (Manuel Espada): Τὸ chat

.

Espada,Manuel-ToChat-Eikona-01

.

Μανουὲλ Ἐσπάδα (Manuel Espada)

 

Τὸ chat 

(El chat)

 .

«ΤΑ ’ΒΓΑΛΕΣ ὅ­λα ἐ­πι­τέ­λους;» ρώ­τη­σε τὴν ἄ­γνω­στη στὸ chat.

       «Ἔ­χω μεί­νει μὲ τὸ καλ­σόν» πλη­κτρο­λό­γη­σε ἐ­κεί­νη, ξα­ναμ­μέ­νη.

       «Βγάλ­το, γρή­γο­ρα» τὴν πρό­στα­ξε, το­νί­ζον­τας τὴν ἀ­παί­τη­σή του μὲ ἕ­να χτύ­πη­μα στὸ τρα­πέ­ζι, λὲς καὶ ἦ­ταν τὸ θαυ­μα­στι­κὸ στὸ τέ­λος μιᾶς φρά­σης.

       «Σό­ρυ, κά­τι ἄ­κου­σα, πρέ­πει νὰ εἶ­ναι ἡ πόρ­τα τοῦ γρα­φεί­ου του, γειά.»

       «Μὴν μ’ ἀ­φή­νεις στὴ μέ­ση» ἱ­κέ­τευ­σε ἐ­κεῖ­νος.

       Ἡ γυ­ναί­κα πα­ρά­τη­σε ἀ­μέ­σως τὸ c­h­at. Ὁ ἄν­τρας ἔ­κλει­σε τὸν ὑ­πο­λο­γι­στή του καὶ βγῆ­κε τσαν­τι­σμέ­νος, ὡ­στό­σο μπῆ­κε στὸ ὑ­πνο­δω­μά­τιο στὶς μύ­τες γιὰ νὰ μὴν ξυ­πνή­σει τὴ γυ­ναί­κα του. Κά­τω ἀ­πὸ τὰ σεν­τό­νια, τὸ ἀ­μυ­δρὸ φῶς μιᾶς ὀ­θό­νης φώ­τι­ζε τοὺς σα­γρὲ τοί­χους.

  Bonsai-03c-GiaIstologio-04

 .

Πη­γή: Ἀ­πὸ τὴ συλ­λο­γὴ μι­κρο­δι­η­γη­μά­των Κων­σταν­τῖ­νος Πα­λαι­ο­λό­γος (ἐ­πιμ.) 18+ Minicuentos eroticos. Ἀν­θο­λο­γί­α ἰ­σπα­νι­κοῦ ἐ­ρω­τι­κοῦ μι­κρο­δι­η­γή­μα­τος, Ἀ­θή­να, 2013. Τὴν συλ­λο­γὴ προ­σφέ­ρει ὁ τα­κτι­κὸς συ­νερ­γά­της μας Κ. Πα­λαι­ο­λό­γος στοὺς ἀ­να­γνῶ­στες τοῦ ἱ­στο­λο­γί­ου μας ποὺ μπο­ροῦν νὰ τὴν δι­α­βά­σουν ὁ­λό­κλη­ρη ἢ καὶ νὰ τὴν ἀ­πο­θη­κεύ­σουν ἀ­πὸ ἐδῶ.

Μα­νου­ὲλ Ἐ­σπά­δα (M­a­n­u­el E­s­p­a­da) (Σα­λα­μάν­κα, 1974). Ἐρ­γά­ζε­ται ὡς δη­μο­σι­ο­γρά­φος καὶ σε­να­ρι­ο­γρά­φος. Ἔ­χει δη­μο­σι­εύ­σει τὰ βι­βλί­α El d­e­s­g­u­a­ce (2007), F­u­e­ra de t­e­m­a­r­io (2010) καὶ Z­o­om (2011). Τὸ ἱστο­λό­γιο ἑτοι­μά­ζει μι­κρὸ ἀφιέ­ρω­μα στὸν Μ. Ἐσπάδα τὸ ὁποῖο ἔχει ἐπι­με­λη­θεῖ ἡ Δα­νά­η Τα­χτα­ρά, ποὺ ἔκα­νε τὶς με­τα­φράσεις καὶ πῆρε συ­νέ­ντευ­ξη ἀπὸ τὸν Ἰσπανὸ συγ­γρα­φέ­α.

 .

Με­τά­φρα­ση ἀ­πὸ τὰ ἱ­σπα­νι­κά:

Ἡ με­τά­φρα­ση εἶ­ναι προ­ϊ­ὸν τοῦ ἐρ­γα­στη­ρί­ου με­τά­φρα­σης μι­κρο­δι­η­γη­μά­των ἀ­πὸ τὰ ἰ­σπα­νι­κὰ στὰ ἑλ­λη­νι­κὰ ὅπου δί­δα­ξε ὁ Κων­σταν­τῖ­νος Πα­λαι­ο­λό­γος στὸ πλαί­σιο τοῦ Ἐρ­γα­στη­ρί­ου Λο­γο­τε­χνι­κῆς Με­τά­φρα­σης τοῦ Κέν­τρου Ἰ­σπα­νι­κῆς, Πορ­το­γα­λι­κῆς καὶ Κα­τα­λα­νι­κῆς γλώσ­σας ABANICO. Συμ­με­τεῖ­χαν οἱ σπου­δα­στές: Ἑ­λέ­νη Βό­τση, Χρυ­σάν­θη Γιαν­νιά, Βαγ­γέ­λης Καμ­πού­νιας, Eduardo Lucena, Μα­ρί­α Με­λα­δά­κη, Ἑ­λέ­νη Πα­λαι­ο­λό­γου, Ἀγ­γε­λι­κὴ Πα­λα­σο­πού­λου.

.

Πέδρο Ἐρέρο Ἀμορός (Pedro Herrero Amorós): Τὸ ραντεβού

.

Amoros,PedroHerrero-ToRantebou-Eikona-03

.

Πέ­δρο Ἐ­ρέ­ρο Ἀ­μο­ρός (Pedro Herrero Amorós)

 .

Τὸ ραν­τε­βού

(La cita)

 .

A-Alpha-SomataΝ ΗΞΕΡΕ τί θὰ συ­νέ­βαι­νε με­τά, θὰ εἶ­χε πά­ει κομ­μω­τή­ριο καὶ θὰ εἶ­χε ἀ­γο­ρά­σει ἕ­να τολ­μη­ρὸ φό­ρε­μα γιὰ νὰ τὸ βά­λει γιὰ πρώ­τη φο­ρὰ χθές, πρὶν πέ­σει στὸ κε­νὸ ἀ­πὸ τὸν ἑ­κα­το­στὸ τρί­το ὄ­ρο­φο τοῦ τε­ρά­στιου οὐ­ρα­νο­ξύ­στη, κα­θὼς προ­σπα­θοῦ­σε νὰ πιά­σει ἕ­να χαρ­τὶ ποὺ ὁ ἀ­έ­ρας σή­κω­σε ἀ­πὸ τὸ γρα­φεῖ­ο της καὶ τὸ ἔ­σπρω­ξε πρὸς τὰ ἔ­ξω. Ὅ­ταν βρέ­θη­κε στὸ κε­νό, ὅ­λα προ­μή­νυ­αν ἕ­να ἀ­δι­αμ­φι­σβή­τη­το στρα­πά­τσο ἀλ­λά, στὸ ὕ­ψος τοῦ τεσ­σα­ρα­κο­στοῦ δευ­τέ­ρου ὀ­ρό­φου, τὸ σῶ­μα της ἔ­πε­σε στὴν ἀγ­κα­λιὰ ἑ­νὸς θε­ό­σταλ­του νέ­ου, ἐμ­φα­νί­σι­μου καὶ γε­ρο­δε­μέ­νου ποὺ φο­ροῦ­σε ἐ­φαρ­μο­στὴ στο­λὴ ἀ­πὸ μπλὲ καὶ κόκ­κι­νη λύ­κρα καὶ μιὰ μπέρ­τα ἀ­σορ­τί, πο­λὺ κομ­ψή, ποὺ ἀ­νέ­μι­ζε ὅ­πως καὶ τὸ ὄ­μορ­φο μαῦ­ρο τσου­λού­φι του. Ἀ­πὸ ἐ­κεῖ καὶ ὕ­στε­ρα, ἡ κά­θο­δος ἦ­ταν μιὰ ἀ­πο­λαυ­στι­κὴ βόλ­τα μέ­χρι ποὺ ἔ­φτα­σαν στὸ δρό­μο, ὅ­που ἐ­κεῖ­νος ὁ γό­ης τὴν ἀ­πο­χαι­ρέ­τη­σε εὐ­γε­νι­κὰ καὶ πέ­τα­ξε στὰ ὕ­ψη, ἀ­φοῦ προ­η­γου­μέ­νως τῆς εἶ­πε πὼς σή­με­ρα θὰ μπο­ροῦ­σαν νὰ ξα­να­βρε­θοῦν στὸ ἴ­διο μέ­ρος, τὴν ἴ­δια ὥ­ρα. Καὶ σή­με­ρα ἐ­κεί­νη φο­ρά­ει και­νού­ριο φό­ρε­μα, σκό­πι­μα ἐ­πι­λεγ­μέ­νο, καὶ φτι­ά­χνε­ται ἐ­πι­με­λῶς γιὰ νὰ πά­ει στὸ ραν­τε­βοὺ μὲ τὸν μυ­στη­ρι­ώ­δη σω­τή­ρα της. Καὶ τὴ συμ­φω­νη­μέ­νη ὥ­ρα ρί­χνε­ται ἄ­φο­βα ἀ­πὸ τὸ πα­ρά­θυ­ρο τοῦ γρα­φεί­ου της καὶ ἀ­ξι­ο­ποι­εῖ τὴν πτώ­ση πα­ράλ­λη­λα μὲ τὴν πρό­σο­ψη τοῦ κτι­ρί­ου, γιὰ νὰ βά­λει τὶς τε­λευ­ταῖ­ες πι­νε­λι­ὲς στὸ μα­κι­γιάζ της. Ἀλ­λὰ αὐ­τὴ τὴ φο­ρὰ κα­νεὶς δὲν τὴν πε­ρι­μέ­νει μπρο­στὰ ἀ­πὸ τὸν τεσ­σα­ρα­κο­στὸ δεύ­τε­ρο ὄ­ρο­φο. Καὶ μό­λις φτά­νει στὸν δέ­κα­το τέ­ταρ­το, πε­πει­σμέ­νη ὅ­τι τὴν ἔ­στη­σαν, ἀ­ναγ­κά­ζε­ται νὰ πα­ρα­δε­χτεῖ πώς, ἂν εἶ­ναι σκλη­ρὸ καὶ μό­νο νὰ πέ­σεις ἀ­πὸ ἕ­να σύν­νε­φο καὶ νὰ ἀ­κουμ­πή­σεις μὲ τὰ πό­δια στὸ ἔ­δα­φος, πιὸ σκλη­ρὸ θὰ εἶ­ναι νὰ πρέ­πει νὰ τὸ κά­νεις μὲ τὸ κε­φά­λι.

  Bonsai-03c-GiaIstologio-04

.

Πη­γή: Ἀ­πὸ τὴ συλ­λο­γὴ μι­κρο­δι­η­γη­μά­των Κων­σταν­τῖ­νος Πα­λαι­ο­λό­γος (ἐ­πιμ.) 18+ Minicuentos eroticos. Ἀν­θο­λο­γί­α ἰ­σπα­νι­κοῦ ἐ­ρω­τι­κοῦ μι­κρο­δι­η­γή­μα­τος, Ἀ­θή­να, 2013. Τὴν συλ­λο­γὴ προ­σφέ­ρει ὁ τα­κτι­κὸς συ­νερ­γά­της μας Κ. Πα­λαι­ο­λό­γος στοὺς ἀ­να­γνῶ­στες τοῦ ἱ­στο­λο­γί­ου μας ποὺ μπο­ροῦν νὰ τὴν δι­α­βά­σουν ὁ­λό­κλη­ρη ἢ καὶ νὰ τὴν ἀ­πο­θη­κεύ­σουν ἀ­πὸ ἐδῶ.

Πέ­δρο Ἐ­ρέ­ρο Ἀ­μο­ρός (Pedro Herrero Amorós). Γεν­νή­θη­κε στὴν Μπαν­τα­λό­να τὸ 1953. Σπού­δα­σε Ἰ­σπα­νι­κὴ Φι­λο­λο­γί­α καὶ ἐρ­γά­ζε­ται ὡς ἀ­να­λυ­τὴς ἐ­πι­χει­ρη­μα­τι­κῶν δι­α­δι­κα­σι­ῶν. Μι­κρο­δι­η­γή­μα­τά του ἔ­χουν πε­ρι­λη­φθεῖ στὶς ἀν­θο­λο­γί­ες Velas al viento: los microrrelatos de La nave de los locos (2010) καὶ Historias de porteria (2012).

Με­τά­φρα­ση ἀ­πὸ τὰ ἱ­σπα­νι­κά:

Ἡ με­τά­φρα­ση εἶ­ναι προ­ϊ­ὸν τοῦ ἐρ­γα­στη­ρί­ου με­τά­φρα­σης μι­κρο­δι­η­γη­μά­των ἀ­πὸ τὰ ἰ­σπα­νι­κὰ στὰ ἑλ­λη­νι­κὰ ὅπου δί­δα­ξε ὁ Κων­σταν­τῖ­νος Πα­λαι­ο­λό­γος στὸ πλαί­σιο τοῦ Ἐρ­γα­στη­ρί­ου Λο­γο­τε­χνι­κῆς Με­τά­φρα­σης τοῦ Κέν­τρου Ἰ­σπα­νι­κῆς, Πορ­το­γα­λι­κῆς καὶ Κα­τα­λα­νι­κῆς γλώσ­σας ABANICO. Συμ­με­τεῖ­χαν οἱ σπου­δα­στές: Ἑ­λέ­νη Βό­τση, Χρυ­σάν­θη Για­ννιά, Βαγ­γέ­λης Καμ­πού­νιας, Eduardo Lucena, Μα­ρί­α Με­λα­δά­κη, Ἑ­λέ­νη Πα­λαι­ο­λό­γου, Ἀγ­γε­λι­κὴ Πα­λα­σο­πού­λου.

.

Tomás Borrás: Ἡ ἀποστολὴ τοῦ ἥρωα

 

 

Τομὰς Μποράς (Tomás Borrás)

 

Ἡ ἀ­πο­στο­λὴ τοῦ ἥ­ρω­α

(La misión del héroe)

 

ΗΡΩΑΣ εἶ­χε νὰ ἐκ­πλη­ρώ­σει μιὰ ἀ­πο­στο­λή. Ὁ­πλι­σμέ­νος καὶ μὲ τὸ ἄ­λο­γο στὴν πόρ­τα ἑ­τοι­μα­ζό­ταν νὰ φύ­γει γιὰ νὰ σώ­σει τὸ λαό του. Ἡ σύ­ζυ­γος τὸν ἱ­κέ­τευ­ε νὰ ἀ­παρ­νη­θεῖ τοὺς ἡ­ρω­ι­σμούς.

         «Μπο­ρεῖ νὰ σοῦ στοι­χί­σουν τὴ ζω­ή. Συμ­φι­λι­ώ­σου μὲ τὴ ζω­ὴ καὶ τὴν ἀ­γά­πη» τοῦ ἐ­πα­να­λάμ­βα­νε σκυφτὴ κλαί­γον­τας.

        Ὁ ἥ­ρω­ας γιὰ νὰ ἐ­κτε­λέ­σει τὸ κα­θῆ­κον του, τρά­βη­ξε τὸ σπα­θὶ καὶ σκό­τω­σε τὴ σύ­ζυ­γο, ἐμ­πό­διο, λο­γι­κή, ἀδυναμί­α.

        Ὅ­ταν γύ­ρι­σε στὸ σπί­τι του, με­τὰ τὴ νί­κη, ὁ ἥ­ρω­ας δι­έ­τα­ξε νὰ ἀ­νά­ψουν φω­τιὰ καὶ ἔ­κα­ψε τὸ δε­ξί χέ­ρι του μέ­χρι ποὺ ἔ­γι­νε κάρ­βου­νο.

 

 

Πη­γή: Ἀ­πὸ τὴν ἀν­θο­λο­γί­α D­os V­e­c­es C­u­e­n­to. A­n­t­o­l­o­g­ía D­e M­i­c­r­o­r­r­e­l­a­t­os (ἐπ. Jo­s­e­l­u­ís G­o­n­z­á­l­ez, E­d­i­c­i­o­n­es I­n­t­e­r­n­a­c­i­o­n­a­l­es U­n­i­v­e­r­s­i­t­a­r­i­as, M­a­d­r­id, 1998).

 

Tomás Borrás (Μα­δρί­τη, 1891-1976). Συγ­γρα­φέ­ας καὶ δη­μο­σι­ο­γρά­φος.

 

Με­τά­φρα­ση ἀ­πὸ τὰ Ἰ­σπα­νι­κά:

Ἀ­πὸ τὰ σε­μι­νά­ρια λο­γο­τε­χνι­κῆς με­τά­φρα­σης τοῦ ἱ­σπα­νι­κοῦ τμή­μα­τος τοῦ Ε­ΚΕ­ΜΕΛ κα­τὰ τὸ ἀ­κα­δη­μα­ϊ­κὸ ἔ­τος 2009-2010. Συμ­με­τεῖ­χαν οἱ σπου­δα­στὲς Κα­τε­ρί­να Κα­ρα­γε­ώρ­γου, Δή­μη­τρα Λαμ­πρί­δου, Εἰ­ρή­νη Μαυ­ρο­μά­ρα, Μα­ρί­α-Ἑ­λέ­νη Φλέσ­σα, Μαν­τὼ Χρή­στου, ὑ­πὸ τὴν ἐ­πο­πτεί­α τοῦ δι­δά­σκον­τα Κων­σταν­τί­νου Πα­λαι­ο­λό­γου.