Πιὲρ Μπεντεκούρ (Pierre Bettencourt): Ἡ ὥρα στὴν ἔρημο


Πι­ὲρ Μπεν­τε­κούρ (Pierre Bettencourt)


Ἡ ὥ­ρα στὴν ἔ­ρη­μο


ΤΗΝ ΕΡΗΜΟ δὲν ξέ­ρουν πιὰ τί ὥ­ρα εἶ­ναι· τοὺς παίρ­νει ὁ ὕ­πνος, λοι­πόν, καὶ συ­ναν­τοῦν κά­ποι­ον ποὺ βγά­ζει τὸ ρο­λό­ι του καὶ τοὺς λέ­ει τὴν ὥ­ρα μὲ ἀ­πό­λυ­τη σχε­δὸν ἀ­κρί­βεια. Ὅτ­αν ξυ­πνοῦν, τὴν ἔ­χουν ξε­χά­σει.

            Δὲν πει­ρά­ζει ὅ­μως· ἔ­μα­θαν τὴν ὥ­ρα.



Πη­γή: Τὰ πλοῖ­α βγῆ­καν σερ­γιά­νι, μτφ. Ἐ. Χ. Γο­να­τᾶς (ἐκδ. Στιγ­μή, 2001).

Πι­ὲρ Μπεν­τε­κούρ (Pierre Bettencourt) (Νορ­μαν­δί­α, Γαλ­λί­α, Saint-Maurice d’Etelan, 1917 – Stigny, Γαλ­λί­α, 2006). Ποι­η­τής, πε­ζο­γρά­φος, ζω­γρά­φος καὶ ἐκ­δό­της-τυ­πο­γρά­φος. Ἀ­πὸ τὸ 1963 ἐγ­κα­τα­στά­θη­κε στὸ Stigny (δι­α­μέ­ρι­σμα Yonne) τῆς Βουρ­γουν­δί­ας. Δη­μο­σί­ευ­σε πε­ζὰ ποι­ή­μα­τα, μι­κρὲς ἱ­στο­ρί­ες, δι­η­γή­μα­τα, μύ­θους καὶ ἀ­φη­γή­σεις φαν­τα­στι­κῶν τα­ξι­δι­ῶν. Ἐ­πι­σκέ­φθη­κε δύ­ο φο­ρὲς τὴν Ἑλ­λά­δα, τὸ 1939 καὶ τὸ 1962, καὶ συν­δέ­θη­κε μὲ τὸν Ἐ. Χ. Γο­να­τᾶ. Πέ­θα­νε στὶς 13 Ἀ­πρι­λί­ου τοῦ 2006, σὲ η­λι­κί­α 89 ἐ­τῶν, στὸ Stigny.


Με­τά­φρα­ση ἀ­πὸ τὰ γαλ­λι­κά:

Ἐ. Χ. Γο­να­τᾶ­ς (Ἀ­θή­να 1924-2006). Σπού­δα­σε Νο­μι­κά, ποι­η­τὴς καὶ δο­κι­μι­ο­γρά­φος τῆς πρώ­της με­τα­πο­λε­μι­κῆς γε­νιᾶς, δι­α­κρί­θη­κε κυ­ρί­ως ὡς «λο­γο­τέ­χνης τοῦ πα­ρά­δο­ξου». Πρώ­τη του ἐμ­φά­νι­ση στὰ γράμ­μα­τα μὲ τὸ ἀ­φή­γη­μα Ὁ τα­ξι­δι­ώ­τη­ς (1945), τε­λευ­ταῖ­ο βι­βλί­ο του Τρεῖς δε­κά­ρε­ς (ἀ­φη­γή­μα­τα, Στιγ­μή, 2006). Τὸ 1994 τι­μή­θη­κε μὲ τὸ Κρα­τι­κό Βρα­βεῖ­ο.


%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: