Ἀντώνης Ν. Παπαβασιλείου: Πῶς γράφεται ἕνα ποίημα. Συνταγὴ σύντομος καὶ λίαν ὠφέλιμος


Ἀν­τώ­νης Ν. Πα­πα­βα­σι­λεί­ου 


Πῶς γρά­φε­ται ἕ­να ποί­η­μα.

Συν­τα­γὴ σύν­το­μος καὶ λί­αν ὠ­φέ­λι­μος


ΑΙΡΝΕΙΣ ΜΕΛΑΝΙ κα­λό, βα­σι­λι­κὸ τὸ μπλέ, καὶ χαρ­τὶ πα­χύ, 120 γραμ­μα­ρί­ων του­λά­χι­στον. Ἂν δὲν ἔ­χεις καὶ ὁ κομ­πι­οῦ­τερ σοῦ κά­νει. Σβή­νεις συ­νέ­χεια, κλα­δεύ­εις ἀ­λύ­πη­τα. Δὲν γο­η­τεύ­ε­σαι οὔ­τε γο­η­τεύ­εις. Τὰ πα­ρά­ση­μα τὰ σπᾶς καὶ τὰ καῖς σὲ ξύ­λα λε­πτὰ μου­ριᾶς, μοι­ρά­ζον­τας τὰ ὑ­πο­λείμ­μα­τα σὰν ζά­χα­ρη στὰ παι­διὰ ποὺ παί­ζουν μῆ­λα στὸν δρό­μο. Τὸ τη­λέ­φω­νο κλει­στὸ κι ἀ­κυ­ρω­μέ­νο. Δὲν θὲς νὰ ἀ­κού­σεις πα­ρά­σι­τα. Βλέ­πεις. Πῶς πέ­φτει ἡ κα­νέ­λα στὸν κα­φέ, πλά­για στὸν ἥ­λιο σὰν νὰ σκο­νί­ζει τὴν αἰ­ω­νι­ό­τη­τα; Ἔ­τσι. Ἀ­φή­νεις στὴν ἄ­κρα τὰ με­τὰ καὶ μό­νον μὲ τὶς σκλη­ρὲς λέ­ξεις κοι­μᾶ­σαι. Ἂν σοῦ δο­θεῖ νὰ πεῖς τὸ πλά­γιο τοῦ φω­τός, δό­ξα­σε, καὶ βά­λε τὸ χαρ­τὶ στὸ συρ­τά­ρι νὰ ξε­πια­στεῖ. Βρά­ζεις τσά­ϊ Βραγ­για­νῶν καὶ κά­θε­σαι νὰ ἀ­κού­σεις τί ψέλ­νουν τὰ που­λιὰ στὸ δι­πλα­νὸ μπε­τόν. Καὶ οὕ­τως γί­γνε­ται.



Πη­γή: Χρο­νι­κὰ Δυ­τι­κῆς Μα­κε­δο­νί­ας, φ. 970, 20.5.2022.

Ἀν­τώ­νης Ν. Πα­πα­βα­σι­λεί­ου (Γρε­βε­νά, 1969). Ζεῖ στὰ Γρε­βε­νά. Συ­νερ­γά­ζε­ται στὴν ἔκ­δο­ση τῆς Ἑ­βδο­μα­δια­ίας Ἐ­φη­με­ρί­δα­ς Χρο­νι­κὰ Δυ­τι­κῆς Μα­κε­δο­νί­α­ς καὶ δι­δά­σκει ἀγ­γλι­κά. Τυ­πώ­νει τὸ ἑ­ξα­μη­νια­ῖο μο­νό­φυλ­λο ΤΥΡΒΗ. Βι­βλί­ο του: Λό­για Ρι­ζω­μέ­να (manifesto, 2017).


%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: