Μι­κρὰ Πα­τε­ρι­κά: Βαβύλας ὁ παιγνιότος



Μι­κρὰ Πα­τε­ρι­κά


Βαβύλας ὁ παιγνιότος


ΙΜΟΣ ΤΙΣ ἦν ἐν Ταρ­σῷ τῆς Κι­λι­κί­ας, ὀ­νό­μα­τι Βα­βύ­λας. Οὗ­τος εἶ­χε δύ­ο φί­λας (ὄ­νο­μα τῇ μιᾷ Κο­μι­τῶ καὶ ὄ­νο­μα τῇ ἄλ­λῃ Νι­κῶ­σα), ζῶν ἀ­σώ­τως καὶ πράτ­των ὅ­σα­περ ἄ­ξια τοῖς συ­νερ­γοῦ­σι δαί­μο­σιν. Ἐν μιᾷ οὖν εἰ­σῆλ­θεν εἰς τὴν ἐκ­κλη­σί­αν καὶ κα­τ’ οἰ­κο­νο­μί­αν Θε­οῦ ἠ­νε­γι­νώ­σκε­το τὸ Εὐ­αγ­γέ­λιον, ἐν ᾧ ὑ­πῆρ­χεν ἡ πε­ρι­ο­χὴ ἡ λέ­γου­σα· «με­τα­νο­εῖ­τε· ἤγ­γι­κε γὰρ ἡ βα­σι­λεί­α τῶν οὐ­ρα­νῶν»· καὶ κα­τα­νυ­γεὶς εἰς τοῦ­το, ἤρ­ξα­το με­τὰ δα­κρύ­ων τα­λα­νί­ζειν ἑ­αυ­τὸν ἐ­πὶ τοῖς πε­πραγ­μέ­νοις αὐ­τῷ, καὶ πα­ρα­χρῆ­μα ἐ­ξελ­θὼν ἀ­πὸ τῆς ἐκ­κλη­σί­ας καὶ κα­λέ­σας τὰς δύ­ο φί­λας αὐ­τοῦ, λέ­γει αὐ­ταῖς.

       «Οἴ­δα­τε πῶς ἔ­ζη­σα με­θ’ ὑ­μῶν ἐν ἀ­σω­τί­ᾳ καὶ ὅ­τι οὐ­δέ­πο­τε προ­ε­τί­μη­σα μί­αν τῆς ἄλ­λης. Καὶ νῦν ἰ­δοὺ ἔ­χε­τε πάν­τα ὅ­σα ἐ­κτη­σά­μην ὑ­μῖν· λά­βε­τε δὲ καὶ τὰ ἐ­μὰ πάν­τα καὶ με­ρί­σα­σθε· ἐ­γὼ γὰρ ἀ­πὸ τῆς σή­με­ρον ὑ­πά­γω, ἀ­πο­τάσ­σο­μαι καὶ γί­νο­μαι μο­να­χός.»

       Αἱ δὲ ὡς ἐξ ἑ­νὸς στό­μα­τος ἀ­πε­κρί­θη­σαν αὐ­τῷ, λέ­γου­σαι με­τὰ δα­κρύ­ων.

       «Εἰς μὲν τὴν ἁ­μαρ­τί­αν καὶ εἰς τὴν τῆς ψυ­χῆς ἡ­μῶν ἀ­πώ­λειαν ἐ­κοι­νω­νή­σα­μέν σοι καὶ ἄρ­τι ὅ­τε θέ­λεις ποι­ῆ­σαι τοῦ­το τὸ θε­ά­ρε­στον ἔρ­γον, ἀ­φί­εις ἡ­μᾶς καὶ μό­νος ποι­εῖς; Ὄν­τως οὐκ ἐ­ᾷς, ἀλ­λὰ καὶ εἰς τὸ κα­λὸν κοι­νω­νοῦ­μέν σοι.»

       Καὶ ὁ μὲν μῖ­μος εὐ­θὺς ἑ­αυ­τὸν ἀ­πέ­κλει­σεν εἰς ἕ­να τῶν τει­χῶν τοῦ πύρ­γου τῆς πό­λε­ως· ἐ­κεῖ­ναι δὲ πω­λή­σα­σαι τὰ ἑ­αυ­τῶν, δε­δώ­κα­σι πτω­χοῖς, καὶ λα­βοῦ­σαι καὶ αὐ­ταὶ τὸ ἀ­σκη­τι­κὸν σχῆ­μα, ποι­ή­σα­σαι κελ­λί­ον ἑ­αυ­ταῖς πλη­σί­ον τοῦ πύρ­γου, ἑ­αυ­τὰς ἀ­πέ­κλει­σαν.

       Τού­τῳ κἀ­γὼ συ­νέ­τυ­χον καὶ ὠ­φε­λή­θην. Ἔ­στιν γὰρ ὁ ἀ­νὴρ πά­νυ συμ­πα­θὴς καὶ ἐ­λε­ή­μων καὶ τα­πει­νό­φρων. Γέ­γρα­φα δὲ καὶ τοῦ­το εἰς ὠ­φέ­λειαν τῶν ἐν­τυγ­χα­νόν­των.


Ὁ ἠ­θο­ποι­ὸς Βα­βύ­λας

Ὑπῆρχε κά­ποι­ος ἠ­θο­ποι­ὸς στὴν Ταρ­σὸ τῆς Κι­λι­κί­ας ποὺ τὸν ἔ­λε­γαν Βα­βύ­λα. Αὐ­τὸς εἶ­χε δυ­ὸ φί­λες (τὸ ὄ­νο­μα τῆς μιᾶς Κο­μι­τὼ καὶ τὸ ὄ­νο­μα τῆς ἄλ­λης Νι­κώ­σα), ζών­τας ἄ­σω­τα μα­ζί τους καὶ κά­νον­τας ὅ­σα ται­ριά­ζουν στοὺς συ­νερ­γά­τες του δαί­μο­νες. Μιὰ μέ­ρα, λοι­πόν, μπῆ­κε στὴν ἐκ­κλη­σί­α, ὅ­ταν θεί­ᾳ οἰ­κο­νο­μί­ᾳ δι­α­βα­ζό­ταν τὸ Εὐ­αγ­γέ­λιο, στὸ ὁ­ποῖ­ο ὑ­πῆρ­χε τὸ χω­ρί­ο ποὺ ἔ­λε­γε: «με­τα­νο­εῖ­τε· για­τὶ φτά­νει ἡ βα­σι­λεί­α τῶν οὐ­ρα­νῶν»· καὶ συγ­κι­νη­μέ­νος βα­θειὰ ἀ­π’ αὐ­τό, ἄρ­χι­σε κλαί­γον­τας νὰ τὰ βά­ζει μὲ τὸν ἑ­αυ­τό του καὶ τὰ πε­πραγ­μέ­να του, κι ἀ­μέ­σως βγαί­νον­τας ἀ­πὸ τὴν ἐκ­κλη­σί­α καὶ κα­λών­τας τὶς δυ­ό του φί­λες τοὺς λέ­ει:

       «Γνω­ρί­ζε­τε σὲ τί ἀ­σω­τί­α ἔ­ζη­σα μα­ζί μας καὶ ὅ­τι πο­τὲ δὲν προ­τί­μη­σα τὴν μιά σας ἀ­πὸ τὴν ἄλ­λη. Καὶ τώ­ρα ἰ­δοὺ ἔ­χε­τε ὅ­λα ὅ­σα ὀ­φεί­λε­τε σὲ μέ­να· πά­ρε­τε ἐ­πι­πλέ­ον καὶ ὅ­λα τὰ δι­κά μου καὶ μοι­ρα­στεῖ­τε τα· ἐ­πει­δὴ ἐ­γὼ ἀ­πὸ σή­με­ρα φεύ­γω, ἀ­παρ­νοῦ­μαι τὸν κό­σμο καὶ γί­νο­μαι μο­να­χός.»

       Κι αὐ­τὲς μὲ ἕ­να στό­μα τοῦ ἀ­πο­κρί­θη­σαν, λέ­γον­τας μὲ δά­κρυ­α:

       «Στὴν ἁ­μαρ­τί­α καὶ τὴν ἀ­πώ­λεια τῆς ψυ­χῆς μας ἤ­μα­σταν μα­ζί σου, καὶ τώ­ρα ποὺ θέ­λεις νὰ κά­νεις τοῦ­το τὸ θε­ά­ρε­στο ἔρ­γο, μᾶς πα­ρα­τᾶς καὶ τὸ κά­νεις μό­νος σου; Στὴν πραγ­μα­τι­κό­τη­τα δὲν μᾶς ἀ­φή­νεις, ἀλ­λὰ καὶ στὸ κα­λὸ εἴ­μα­στε μα­ζί σου.»

       Καὶ ὁ μὲν ἠ­θο­ποι­ὸς ἀ­μέ­σως ἔ­κλει­σε τὸν ἑ­αυ­τό του σὲ ἕ­να ἀ­πὸ τὰ τεί­χη τοῦ πύρ­γου τῆς πό­λης· κι ἐ­κεῖ­νες, ἀ­φοῦ πώ­λη­σαν τὰ ὑ­πάρ­χον­τά τους καὶ τὰ ἔ­δω­σαν στοὺς φτω­χούς, πῆ­ραν τὸ μο­να­χι­κὸ σχῆ­μα, ἔ­φτια­ξαν κελ­λὶ γιὰ λο­γα­ρια­σμό τους κον­τὰ στὸν πύρ­γο καὶ κλεί­στη­καν μέ­σα.

       Μ’ αὐ­τὸν συ­ναν­τή­θη­κα καὶ ἐ­γὼ καὶ ὠ­φε­λή­θη­κα. Για­τ’ εἶ­ναι ὁ ἄν­θρω­πος πο­λὺ ἀ­ξι­α­γά­πη­τος καὶ ἐ­λε­η­τι­κὸς καὶ τα­πει­νός. Ἔ­γρα­ψα δὲ καὶ τὸ πα­ρὸν γιὰ νὰ ὠ­φε­λη­θοῦν ὅ­σοι τὸ δι­α­βά­ζουν.

        [Μετάφραση: Γ.Π.]


Πη­γή: Ἰ­ω­άν­νου Μό­σχου, Πνευ­μα­τι­κὸς Λει­μών. Με­τά­φρα­ση: Χρῆ­στος Μή­τσιου, Πα­τε­ρι­καὶ Ἐκ­δό­σεις «Γρη­γό­ριος ὁ Πα­λα­μᾶς», Θεσ­σα­λο­νί­κη, 1987, σς 62-65.

Μι­κρὰ Πα­τε­ρι­κά: ἐ­πι­μέ­λεια: Ἄγ­γε­λος Κα­λο­γε­ρό­που­λος καὶ Γιά­ννης Πα­τί­λης. [Βλ. Εἰ­σα­γω­γι­κὸ κεί­με­νο καὶ Ἡ­με­ρο­λό­γιο Κα­τα­στρώ­μα­τος Β’, ἐγ­γρα­φὴ 25.11.2019.]


%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: