Δη­μο­σθέ­νης Καμ­πού­ρης: Ὁ ξε­χω­ρι­στός



Δη­μο­σθέ­νης Καμ­πού­ρης


Ὁ ξε­χω­ρι­στός


Ι ΠΙΟ ΠΑΡΑΞΕΝΕΣ ΜΟΡΦΕΣ τῆς πα­ρέ­ας τοῦ κομ­μω­τη­ρί­ου ἦ­ταν ἡ με­σό­κο­πη νέ­γρα λε­σβί­α, ὁ τε­τρα­πλη­γι­κὸς χε­βυ­με­τα­λᾶς, ἡ ἐ­νε­νην­τά­χρο­νη κα­πνί­στρια καὶ ἡ ἀ­ναι­μι­κὴ φοι­τή­τρια μὲ τὴν πνευ­μα­τι­κὴ κα­θυ­στέ­ρη­ση. Ἐ­πί­σης ἡ ἴ­δια ἡ κομ­μώ­τρια, ποὺ μᾶλ­λον τά ‘χε μὲ τὴ νέ­γρα : ἀ­φρά­τη, μὲ παι­δι­κὸ προ­σω­πά­κι, γυα­λιὰ πρε­σβυ­ω­πί­ας καὶ γκρί­ζα μαλ­λιὰ σὲ κο­τσι­δά­κια. Στὸ κομ­μω­τή­ριό της ὅ­λα ἦ­ταν πα­ρά­ξε­να, ἀ­π’ τὸν πο­λύ­χρω­μο πάγ­κο μὲ τοὺς στρα­βοὺς κα­θρέ­φτες μέ­χρι τὶς ρε­τρὸ κρε­μά­στρες γιὰ τὰ μπου­φὰν καὶ τὰ πε­ρι­ο­δι­κὰ κη­που­ρι­κῆς γιὰ τὴν ἀ­να­μο­νή. Ἐ­κεῖ­νος, πα­ρό­λο ποὺ ἔ­με­νε στὴν πα­ρα­δι­πλα­νὴ γει­το­νιά, ἀ­πὸ τό­τε ποὺ τὸ ἀ­να­κά­λυ­ψε σὲ κά­ποι­α ἄ­σκο­πη βόλ­τα του χω­μέ­νο σ’ ἕ­να στε­νό, δι­έ­νυ­ε εὐ­χα­ρί­στως ὅ­λη τὴν πα­ρα­πά­νω ἀ­πό­στα­ση γιὰ νὰ κου­ρεύ­ε­ται ἐ­κεῖ. Τὸν πεί­ρα­ζε ὡ­στό­σο ποὺ τοῦ φέ­ρον­ταν δι­στα­χτι­κά, συγ­κρα­τη­μέ­να, ἂν καὶ εὐ­γε­νι­κὰ καὶ μὲ λε­πτό­τη­τα, σὰ νὰ τοὺς δι­α­τά­ρασ­σε ἀ­π’ τὴ μιὰ τὴ συ­νω­μο­τι­κή τους ἡ­συ­χί­α καὶ σὰ νὰ φο­βοῦν­ταν ἀ­π’ τὴν ἄλ­λη μὴν τὸν δυ­σα­ρε­στή­σουν γιὰ κά­ποι­ο λό­γο. Ἐ­πέ­με­νε ὅ­μως νὰ πη­γαί­νει καὶ νὰ πα­σχί­ζει νὰ ἐ­πι­κοι­νω­νή­σει, ὥ­σπου ἄρ­χι­σαν νὰ σχη­μα­τί­ζον­ται εἰ­λι­κρι­νῆ χα­μό­γε­λα κά­θε φο­ρὰ ποὺ ἄ­νοι­γε τὴν πόρ­τα καὶ οἱ κου­βέν­τες νὰ μὴν στα­μα­τοῦν. Ἡ νέ­γρα τώ­ρα θὰ τοῦ μι­λοῦ­σε μὲ ἄ­νε­ση γιὰ τὴν πα­τρί­δα της, ἡ φοι­τή­τρια μὲ τὴν κα­θυ­στέ­ρη­ση θὰ τὸν γλυ­κο­κοί­τα­ζε καὶ ἡ κομ­μώ­τρια θὰ στε­νο­χω­ρι­ό­ταν ποὺ ἡ θε­ρα­πεί­α γιὰ τὴν τρι­χό­πτω­ση ποὺ τοῦ ‘χε προ­τεί­νει δὲν ἔ­πι­α­νε. Δὲν δι­έ­φε­ρε πιὰ ἀ­π’ τοὺς ἄλ­λους ἐ­κεῖ μέ­σα. Τό­τε ἦ­ταν πού, τρο­μο­κρα­τη­μέ­νος, ἐ­πέ­λε­ξε τε­λι­κὰ ἕ­να ἄλ­λο, ἐν­τε­λῶς συ­νη­θι­σμέ­νο κομ­μω­τή­ριο, πο­λὺ κον­τὰ στὸ σπί­τι του, ὅ­που ὑ­πέ­θε­σε πὼς θὰ τὸν κού­ρευ­αν ὅ­πως καὶ παν­τοῦ.



Πη­γή: Πρώ­τη δη­μο­σί­ευ­ση.

Δη­μο­σθέ­νης Καμ­πού­ρης (1977). Σπού­δα­σε Θε­ο­λο­γί­α στὸ Ἀ­ρι­στο­τέ­λει­ο Πα­νε­πι­στή­μιο. Βι­βλί­ο του Στὴ βρο­χὴ μὲ μη­χα­νά­κι (Ἑλ­λη­νι­κὰ Γράμ­μα­τα, 2001).


%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: