Μι­κρὰ Πα­τε­ρι­κά: Καὶ ἤρ­ξα­το βο­ᾶν ὁ δαί­μων



Μι­κρὰ Πα­τε­ρι­κά


Καὶ ἤρ­ξα­το βο­ᾶν ὁ δαί­μων


ΛΛΟΤΕ πά­λιν, φέ­ρου­σιν αὐ­τῷ [τῷ Ἀββᾷ Λογγίνῳ] τι­νες δαι­μο­νι­ῶν­τα· ὁ δέ φη­σι πρὸς αὐ­τούς· ἐ­γὼ τί ποι­ῆ­σαι ὑ­μῖν οὐκ ἔ­χω· ἀλ­λὰ μᾶλ­λον ἀ­πέλ­θε­τε πρὸς τὸν Ἀβ­βᾶν Ζή­νω­να· εἶ­τα ὁ Ἀβ­βᾶς Ζή­νων ἤρ­ξα­το ἐ­πι­κεῖ­σθαι τῷ δαί­μο­νι ἐκ­δι­ώ­κων αὐ­τόν· καὶ ἤρ­ξα­το βο­ᾶν ὁ δαί­μων· ἄρ­τι νο­μί­ζεις Ἀβ­βᾶ Ζή­νων, ὅ­τι διὰ σὲ ἐ­ξέρ­χο­μαι; ἰ­δοὺ ὁ Ἀβ­βᾶς Λογ­γῖ­νος ἐ­κεῖ προ­σεύ­χε­ται, κα­τ’ ἐ­μοῦ ἐν­τυγ­χά­νων· καὶ φο­βού­με­νος τὰς εὐ­χὰς αὐ­τοῦ ἐ­ξέρ­χο­μαι· ἐ­πεὶ οὐκ ἐ­δί­δουν σοι ἀ­πό­κρι­σιν.


Ὁ σω­στὸς ἐ­ξορ­κι­στής

Ἄλ­λο­τε πά­λι, κά­ποι­οι τοῦ φέρ­νουν [στὸν Ἀββᾶ Λογγῖνο] ἕ­να δαι­μο­νι­σμέ­νο· κι αὐ­τὸς τοὺς λέ­ει: ἐ­γὼ δὲν μπο­ρῶ νὰ σᾶς κά­νω κά­τι· κα­λύ­τε­ρα νὰ πᾶ­τε στὸν Ἀβ­βᾶ Ζή­νω­να. Ἔ­πει­τα ὁ Ἀβ­βᾶς Ζή­νων ἄρ­χι­σε νὰ ζο­ρί­ζει τὸν δαί­μο­να δι­ώ­χνων­τάς τον. Καὶ τό­τε ὁ δαί­μο­νας ἔ­βα­λε τὶς φω­νές: τώ­ρα νο­μί­ζεις, Ἀβ­βᾶ Ζή­νω­να, ὅ­τι γιὰ τοῦ λό­γου σου βγαί­νω· νά, ὁ Ἀβ­βᾶς Λογ­γῖ­νος ἐ­κεῖ κά­τω προ­σεύ­χε­ται, ἐ­πι­τι­μών­τας με· καὶ βγαί­νω ἐ­πει­δὴ φο­βᾶ­μαι τὶς προ­σευ­χές του· γι αὐ­τὸ καὶ δὲν σοῦ ἀπαντοῦσα.

[Μετάφραση: Γ.Π.]



Πη­γή: Τὸ Γε­ρον­τι­κόν, ἤ­τοι ἀ­πο­φθέγ­μα­τα Ἁ­γί­ων Γε­ρόν­των, ἔκ­δο­σις δευ­τέ­ρα, Ἀλ. & Ἐ. Πα­πα­δη­μη­τρί­ου, Ἀ­θῆ­ναι, 1970, σ. 63.

Μι­κρὰ Πα­τε­ρι­κά: ἐ­πι­μέ­λεια: Ἄγ­γε­λος Κα­λο­γε­ρό­που­λος καὶ Γιά­ννης Πα­τί­λης. [Βλ. Εἰ­σα­γω­γι­κὸ κεί­με­νο καὶ Ἡ­με­ρο­λό­γιο Κα­τα­στρώ­μα­τος Β’, ἐγ­γρα­φὴ 25.11.2019.]


%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: