Ἄνχελ Ὀλγόσο (Ángel Olgoso): Συμφιλίωση

Olgoso,Angel-Symfiliosi-Eikona-02


Ἄν­χελ Ὀλ­γό­σο (Ángel Olgoso)

 

Συμφιλίωση

(Reconciliación)


02-Htta ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΗ γυ­ναί­κα ποὺ εἶ­χε ἐ­πι­ζή­σει τὸ θά­να­το τῶν παι­δι­ῶν καὶ τοῦ ἄν­δρα της, βυ­θί­ζον­ταν κα­θη­με­ρι­νὰ στὸ πάρ­κο, σὰν σὲ ἕ­να μπά­νιο-βάλ­σα­μο, μα­κριὰ ἀ­πὸ τὸ ἄ­δει­ο δι­α­με­ρι­σμα­τά­κι της, ἀ­πὸ ἐ­κεῖ­νο τὸ κου­τὶ ἀν­τή­χη­σης στὸ ὁ­ποῖ­ο πάλ­λον­ταν ἀ­κό­μα ζων­τα­νὰ ὁ πό­νος καὶ ἡ μο­να­ξιά. Ἔ­πι­α­νε πάν­τα τὴν ἴ­δια θέ­ση. Μι­σο­βυ­θι­σμέ­νη δί­πλα στὴν πλά­τη τοῦ παγ­κα­κιοῦ, μιὰ τρα­χιὰ πέ­τρα, γκρί­ζα καὶ πα­σπα­λι­σμέ­νη μὲ σκου­ριά, ἦ­ταν ὅ­λη κι ὅ­λη ἡ μο­να­δι­κὴ συν­τρο­φιά της. Ἡ γυ­ναί­κα τὴν κοι­τοῦ­σε μὲ προ­σο­χὴ καὶ γλυ­κύ­τη­τα, σὰν κά­τι ἡ ἁ­πλό­τη­τα τοῦ ὁ­ποί­ου συγ­κι­νεῖ, καὶ τὴν κυ­ρί­ευ­ε τό­τε ἕ­να αἴ­σθη­μα με­γά­λης γα­λή­νης, μιὰ ἰ­δι­αί­τε­ρη ἐ­λα­φρό­τη­τα στὴν καρ­διά, σὰν μέ­λι ποὺ γι­α­τρεύ­ει ἀν­τι­ξο­ό­τη­τες καὶ σφρα­γί­ζει κοι­νὰ πε­πρω­μέ­να.

        Ἕ­να πρω­ί, χω­ρὶς νὰ ξέ­ρει κα­λὰ για­τί, ἀ­κούμ­πι­σε τὸ χέ­ρι της πά­νω στὴν πέ­τρα καὶ συμ­πύ­κνω­νον­τας σ’ ἐ­κεῖ­νο τὸ ἄγ­γιγ­μα ὅ­λη τὴν ἀ­θω­ό­τη­τα καὶ ἀ­ξι­ο­πρέ­πεια πού, πα­ρό­λα αὐ­τά, εἶ­χε μέ­σα της, τὴν χά­ι­δε­ψε μὲ ὑ­περ­βο­λι­κὴ λε­πτό­τη­τα. Ὅ­μοι­α μὲ τὸν σπό­ρο ποὺ δὲν πε­θαί­νει κά­τω ἀ­πὸ τὴ χει­μω­νι­ά­τι­κη γῆ, γιὰ πρώ­τη φο­ρὰ με­τὰ ἀ­πὸ ἑ­κα­τομ­μύ­ρια χρό­νια φαι­νο­με­νι­κῆς ἀ­δρά­νειας, ἀ­πάν­θρω­πης σι­ω­πῆς, πει­σμα­τώ­δους καὶ ξε­ρο­κέ­φα­λης συμ­πε­ρι­φο­ρᾶς μπρὸς στὴν κοι­νω­νι­κὴ ἐ­πα­φή, αὐ­τὴ ἡ αὐ­θόρ­μη­τη κί­νη­ση ἦ­ταν ἀρ­κε­τὴ γιὰ νὰ προ­φέ­ρει ἡ πέ­τρα τὴν κα­λη­μέ­ρα της.


Bonsai-03c-GiaIstologio-04


Πηγή: Ἀπὸ τὴ συλλογὴ διηγημάτων Μηχανὴ Φθορᾶς (La má­qui­na de lan­gui­de­cer, ἐκδ. Pá­gi­nas de es­pu­ma, Μαδρίτη, 2009).

Ἄν­χελ Ὀλ­γό­σο (Ángel Olgoso). Γεν­νή­θη­κε στὴν ἐ­παρ­χί­α C­u­l­l­ar V­e­ga τῆς Γρα­νά­δα τὸ 1961. Σπού­δα­σε Ἰ­σπα­νι­κὴ Φι­λο­λο­γί­α στὸ Πα­νε­πι­στή­μιο τῆς Γρα­νά­δα. Ἂν καὶ δη­μο­σί­ευ­σε τὴν πρώ­τη του συλ­λο­γὴ δι­η­γη­μά­των τὸ 1991 (Los días Subterráneos), ἀ­σχο­λεῖ­ται συ­στη­μα­τι­κὰ μὲ τὴ συγ­γρα­φὴ ἀ­πὸ τὸ 1978. Ἔ­χει ἐκ­δό­σει πά­νω ἀ­πὸ δέ­κα συλ­λο­γὲς δι­η­γη­μά­των. Δι­η­γή­μα­τά του ἔ­χουν συμ­πε­ρι­λη­φθεῖ σὲ πά­νω ἀ­πὸ τριά­ντα ἀν­θο­λο­γί­ες γιὰ τὸ μι­κρὸ δι­ή­γη­μα καὶ ὁ ἴ­διος ἔ­χει τι­μη­θεῖ μὲ πο­λυ­ά­ριθ­μα λο­γο­τε­χνι­κὰ βρα­βεῖ­α (φι­να­λὶ­στ γιὰ τὸ βρα­βεῖ­ο «Los dí­as Sub­ter­rá­ne­os», βρα­βεῖ­ο «Cla­rín» τῆς Ἕ­νω­σης Ἰ­σπα­νῶν Συγ­γρα­φέ­ων, με­τα­ξὺ ἄλ­λων). Τὸ βι­βλί­ο του La má­qui­na de lan­­gui­­de­cer, στὸ ὁ­ποῖ­ο συμ­πε­ρι­λαμ­βά­νε­ται ἡ πλει­ο­ψη­φί­α τῶν δι­η­γη­μά­των ποὺ πα­ρου­σι­ά­ζον­ται ἐ­δῶ γιὰ πρώ­τη φο­ρὰ με­τα­φρα­σμέ­να στὰ Ἑλ­λη­νι­κά, τι­μή­θη­κε μὲ τὸ βρα­βεῖ­ο Pre­mio Sin­ta­gma 2009. Ἔρ­γα του ἔ­χουν με­τα­φρα­στεῖ στὰ Ἀγ­γλι­κά, τὰ Γερ­μα­νι­κὰ καὶ τὰ Ἰ­τα­λι­κά. Βλ. πε­ρισ­σό­τε­ρα στὴν εἰ­σα­γω­γὴ τῆς με­τα­φρά­στριάς του Νάν­συς Ἀγ­γε­λῆ ἐ­δῶ.

Μετάφραση ἀπὸ τὰ ἰσπανικά:

Νάνσυ Ἀγγελῆ  (Εὔ­βοι­α, 1982). Σπού­δα­σε δη­μο­σι­ο­γρα­φί­α στὸ Ἀ­ρι­στο­τέ­λει­ο Πα­νε­πι­στή­μιο τῆς Θεσ­σα­λο­νί­κης καὶ ἀ­πὸ τὸ 2008 ἀ­σχο­λεῖ­ται ἐ­παγ­γελ­μα­τι­κὰ μὲ τὴν με­τά­φρα­ση λογοτε­χνι­κῶν ἔρ­γων ἀ­πὸ τὰ ἰ­σπα­νι­κὰ στὰ ἑλ­λη­νι­κὰ καὶ ἀν­τί­στρο­φα. Συ­νερ­γά­στη­κε μὲ τὸ Κέν­τρο Βυ­ζαν­τι­νῶν, Κυ­πρια­κῶν καὶ Νε­ο­ελ­λη­νι­κῶν Σπου­δῶν τῆς Γρα­νά­δα κα­θὼς καὶ μὲ τὸ Δι­ε­θνὲς Ἰν­στι­τοῦ­το Με­τά­φρα­σης, I­n­s­t­i­t­ut V­i­r­t­u­al I­n­t­e­r­n­a­c­i­o­n­al de T­r­a­d­u­c­c­io, τοῦ Πα­νε­πι­στη­μί­ου τοῦ Ἀ­λι­κάν­τε. Ἔ­χει δη­μι­ουρ­γή­σει τὸ μπλὸγκ με­τα­φρα­στι­κῶν δειγ­μά­των ἰ­σπα­νό­φω­νης λο­γο­τε­χνί­ας στὰ ἑλ­λη­νι­κά: http://nancyangeli.blogspot.com.es/ Δημοσίευσε τὴν συλλογὴ διηγημάτων Μιὰ μέ­ρα ἀ­πό­λυ­της ἡ­συ­χί­ας (ἔκδ. Πα­ρά­ξε­νες μέ­ρες, 2015)

Advertisements
%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: