Κίμων Θεοδώρου: Ὁ Κὰντ εἶναι μαλάκας


Theodorou,Kimon-OKantEinaiMalakas-Eikona-01b


Κίμων Θεοδώρου


Ὁ Κὰντ εἶ­ναι μα­λά­κας


11-Omikron-Field_of_Boliauns_-_Initial_letterΙ ΔΥΟ ΦΙΛΟΙ —ὁ ἐρ­γέ­νης καὶ ὁ παν­τρε­μέ­νος— συ­νή­θως λο­γο­μα­χοῦν γύ­ρω ἀ­πὸ θέ­μα­τα ὅ­πως ἡ κα­τη­γο­ρι­κὴ προ­στα­γὴ ἢ ἐ­ὰν ὁ ἄν­θρω­πος γεν­νι­έ­ται tabula rasa. Σὲ μιὰ συ­ζή­τη­ση ἐ­πά­νω στὴν ἠ­θι­κὴ καὶ τὰ ζῶ­α, ὁ τε­λευ­ταῖ­ος ξε­στο­μί­ζει πὼς «ὁ Κὰντ εἶ­ναι μα­λά­κας», ὁ πρῶ­τος βγαί­νει ἔ­ξω ἀ­πὸ τὰ ροῦ­χα του, «ἂν τὸ ξα­να­πεῖς αὐ­τὸ θὰ σὲ γα­μή­σω», «ὁ Κὰντ εἶ­ναι μα­λά­κας» ἀ­πο­τολ­μᾶ ὁ ἄλ­λος, «ἂν τὸ ξα­να­πεῖς αὐ­τὸ θὰ σὲ γα­μή­σω», «ὁ Κὰντ εἶ­ναι μα­λά­κας», «ἂν τὸ ξα­να­πεῖς αὐ­τὸ θὰ σὲ γα­μή­σω», ἡ στι­χο­μυ­θί­α ἐ­πα­να­λαμ­βά­νε­ται σὰν μάν­τρα ἀρ­κε­τὲς φο­ρὲς καὶ πά­νω ποὺ πλη­σιά­ζουν σὲ μιὰ ταν­τρι­κὴ νιρ­βά­να —ἐ­ὰν ὑ­πάρ­χει τέ­τοι­ο πράγ­μα— «ὁ Κὰντ εἶ­ναι…», τὸ παι­δὶ στὸ δι­πλα­νὸ δω­μά­τιο ξυ­πνά­ει καὶ βά­ζει τὰ κλά­μα­τα. Ὁ πα­τέ­ρας ση­κώ­νε­ται, πη­γαί­νει στὸ δω­μά­τιο καὶ τὸ φέρ­νει στὴν πα­ρέ­α, «ὁ Κὰντ εἶ­ναι μα­λά­κας», ἐ­πι­χει­ρεῖ νὰ συ­νε­χί­σει τὸ ἴ­διο τρο­πά­ρι γιὰ νὰ πέ­σει ἐ­πά­νω σε ἄρ­νη­ση, «μὴ λὲς τέ­τοι­α πράγ­μα­τα μπρο­στὰ στὸ μω­ρό, φαν­τά­σου με­γα­λώ­νον­τας νὰ βγεῖ ὠ­φε­λι­μι­στὴς ἢ κα­μιὰ ἄλ­λη τέ­τοι­α βλα­κεί­α.» Ἀρ­γό­τε­ρα, ἡ σύ­ζυ­γος ἐ­πι­στρέ­φει ἀ­πὸ τὴ δου­λειά, ρί­χνει φο­νι­κὴ μα­τιὰ καὶ στοὺς δύ­ο, κά­θε φο­ρὰ ὑ­πο­ψι­ά­ζε­ται ὅ­τι ἔ­χουν κά­νει κά­ποι­α χον­τρὴ γκά­φα μὲ τὸν νε­α­ρὸ ἀ­πό­γο­νο. Ὁ μπέμ­πης ξα­να­κοι­μᾶ­ται καὶ ὁ πρῶ­τος πρέ­πει νὰ φύ­γει. Ὁ τε­λευ­ταῖ­ος τὸν κα­λεῖ στὸ κι­νη­τὸ κα­θὼς φτά­νει σπί­τι, ἔ­χει βρεῖ τὸ κα­τάλ­λη­λο κουμ­πί: «Ὁ Κὰντ εἶ­ναι μα­λά­κας!» τρα­βά­ει τὸ σχοι­νὶ ἀλ­λὰ δὲν λαμ­βά­νει ἀ­πάν­τη­ση, ὁ ἐρ­γέ­νης τὸ κλεί­νει προ­σπα­θών­τας νὰ δι­α­τη­ρή­σει τὴν ψυ­χραι­μί­α του, ἀλ­λὰ ἀ­λή­θεια, χά­νει τὸν ὕ­πνο του ὅ­λο το βρά­δυ. Ἀ­πο­φα­σί­ζει, λοι­πόν, τὴν ἑ­πο­μέ­νη ποὺ θὰ συ­ναν­τη­θοῦν ἐκ νέ­ου νὰ τὸν δεί­ρει· ναί, ὑ­πήρ­ξα­με καν­τια­νοὶ κά­πο­τε· ὑ­πάρ­χει ἕ­να σέ­βας στὸ πα­ρελ­θόν, κύ­ριοι – συλ­λο­γί­ζε­ται. «Ἀ­γά­πη μου, ποι­ός σοῦ μαύ­ρι­σε τὸ μά­τι;» θὰ ρω­τή­σει ἡ σύ­ζυ­γος με­τὰ ἀ­πὸ τὸ συμ­βὰν καὶ ἀ­φουγ­κρα­ζό­με­νη τὶς ἐ­ξη­γή­σεις θὰ συμ­φω­νή­σει ὅ­πως συ­νη­θί­ζει μὲ τὸν ἄν­τρα της («Ὁ Κὰντ εἶ­ναι μα­λά­κας, τὸ ἴ­διο καὶ ὁ φί­λος σου»). Μιὰ ἄλ­λη φο­ρᾶ, πα­λι­ό­τε­ρα, ἡ σύ­ζυ­γος εἶ­χε προ­σπα­θή­σει νὰ ἀ­πο­λο­γη­θεῖ σὲ σχε­τι­κὴ μπη­χτὴ τοῦ ἐρ­γέ­νη φί­λου: «Φυ­σι­κὰ καὶ πρέ­πει νὰ συμ­φω­νῶ μὲ τὸν ἄν­τρα μου, πῶς ἀλ­λι­ῶς νο­μί­ζεις ὅ­τι κρα­τά­ει ἕ­νας γά­μος;».


Bonsai-03c-GiaIstologio-04


Πηγή: Ἀπὸ τὴ συλ­λο­γὴ δι­η­γη­μά­των Με­ρι­κοὶ τὸ λέ­νε ἀ­γά­πη (Φαρ­φου­λᾶς, 2014).

Κί­μων Θε­ο­δώ­ρου (Κα­βά­λα, 1981). Ἔ­χει πα­ρα­κο­λου­θή­σει σπου­δὲς στὴ Δη­μο­σι­ο­γρα­φί­α καὶ στὸν Εὐ­ρω­πα­ϊ­κὸ Πο­λι­τι­σμό. Τα­ξί­δε­ψε σὲ τριά­ντα χῶ­ρες. Δη­μο­σί­ευ­σε τὴ συλ­λο­γὴ δι­η­γη­μά­των Με­ρι­κοὶ τὸ λέ­νε ἀ­γά­πη (Φαρ­φου­λᾶς, 2014). Ἔ­χει συμ­με­τά­σχει στοὺς συλ­λο­γι­κοὺς τό­μους Πε­ρὶ τυ­φλό­τη­τας καὶ ἄλ­λων δει­νῶν (Πα­τά­κης, 2011) καὶ Ἱ­στο­ρί­ες Μπον­ζά­ι ’14 (Γα­βρι­η­λί­δης, 2014).


					
Advertisements
%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: