Στέλλα Ἀλεξοπούλου: Ὁ εἰσπράκτορας

.

bp2

.

Στέλλα Ἀλεξοπούλου

.

Ὁ εἰσπράκτορας

.

01-FiΟΙΤΗΤΡΙΑ ΗΜΟΥΝ στὰ χρόνια τῆς δικτατορίας καὶ μπῆκα σὲ μιὰ ἀπὸ τὶς σακαράκες τῆς ἐποχῆς ποὺ παρίσταναν τὰ λεωφορεῖα. Οἱ ἐπιβάτες του ἦταν λίγες γυναῖκες κι ὁ εἰσπράκτορας τοῦ λεωφορείου, μουστάκι σπαθάτο, κεντοῦσε μὲς στὸ κουβούκλι του ἕνα σχέδιο δυσκολώτατο. Τὸν πείραζαν μιὰ παρέα γυναῖκες μέσης ἡλικίας:
– Ἄντρας νὰ κεντᾶ! Καὶ εἰσπράκτορας μάλιστα.
Ἀτάραχος αὐτὸς ὑποτονθόρησε:
– Τί τὸ παράξενο βλέπετε;
Αὐτὲς δῆθεν ἀθῶα καὶ γλυκὰ ἐν χορῷ:
– Τίποτε, τίποτε, ὑπάρχουν καὶ ἄνδρες ράφτες, μόδιστροι.
– Ναί, ἀλλὰ εἶναι συκιές. Συκιές! Ἡ ἀδελφή μου πάει σ’ ἕναν ἀπὸ δαύτους καὶ εἶναι μάλιστα ἀπὸ τὶς πιὸ κουνιστές! γρύλισε ὁ εἰσπράκτορας.
Κούνησαν συγκαταβατικὰ τὰ κεφάλια ὁ γυναικεῖος χορός:
– Βέβαια, κι ἂν ἐπιτρέπεται πῶς ἄρχισες;
Ἐκεῖνος μὲ μιὰ λάμψη στὸ βλέμμα, σχεδὸν τοὺς πέταξε:
– Ἂν ἡ γυναίκα μου ἦταν ἄξια νὰ περάσει κλωστὴ σὲ βελόνα, δὲν θὰ μὲ βλέπατε νὰ κεντῶ, ἀλλὰ οὔτε νὰ ράψει κουμπὶ μπορεῖ! Αὐτὸς πού μοῦ παρήγγειλε τοῦτο τὸ σχέδιο, μοῦ εἶπε, μόνο ἐσὺ μπορεῖς νὰ τὸ κάνεις. Καμμιὰ γυναίκα!
Συμφώνησε ὁ χορὸς σὰ νὰ κανάκευε κάποιο ἀφέντη:
– Σίγουρα ὑπάρχουν ἄντρες πολὺ νοικοκυραῖοι. Τί νὰ ποῦμε γιὰ κάτι γυναῖκες σουσουράδες, ἀνάξιες γιὰ τίποτε…
Ἐκεῖνος δὲν ἄφησε τὸ ὑπονοούμενο νὰ πέσει κάτω:
– Δὲν μπορῶ νὰ πῶ τίποτε γι’ αὐτήν. Εἶναι πολὺ καλὴ μητέρα.
Κούνησαν σοφὰ τὰ κεφάλια τους:
– Ἄ τότε…Ἀλλὰ ποῦ ἔμαθες νὰ κεντᾶς; Στὸ στρατό;
Γέλασε αὐτός:
– Στὸν στρατὸ οὔτε τὸ κρεβάτι μου δὲν ἔστρωνα. Τὰ στραβάδια, οἱ ψάρακες μοῦ τόστρωναν.Ἤμουν καταδρομέας.
Ἀπόρησε ὁ χορός:
– Τότε;
Ἐκεῖνος ἀπορροφημένος στὸ σχέδιό του:
– Στὴ φυλακή, ποῦ ἀλλοῦ; Μᾶς ἔμαθαν οἱ καλόγριες γιὰ νὰ μὴν τὸ ρίχνουμε στὸν καυγά.
Αὐτὲς μὲ κάποιο δέος:
– Παράξενο.
– Ποιό; Οἱ καλόγριες;
Ὁ χορὸς λίγο συνεσταλμένος τώρα καὶ μαζεμένος:
– Πῶς βρέθηκες στὴν φυλακή; Ἂν ἐπιτρέπεται;
Χαμογέλασε ὁ εἰσπάκτορας καὶ φάνηκε πόσο ἦταν ὄμορφο παλληκάρι:
– Γιὰ ἀπόπειρα φόνου.
Ὁ χορὸς αἰδημόνως σιωποῦσε.
– Ναί, ἀπόπειρα φόνου καὶ μέσα σὲ κόσμο βρισκόμουν μάλιστα. Κάποιος πείραξε τὴν γυναίκα μου κι ἐγὼ δὲν τὸν ἄφησα νὰ τοῦ περάσει.
Δῆθεν θαυμαστικὰ ὁ χορὸς ἀναφώνησε:
– Ἄ, ὧστε φόνος τιμῆς!
Ἥσυχα ὁ εἰσπράκτορας πάντα δοσμένος στὸ κέντημά του:
– Ὄχι, ἀπόπειρα γιὰ τὴν τιμή, μόνο ποὺ ἡ τιμὴ στάθηκε ἀκριβὴ γιὰ μένα.
Μετά μᾶς παράτησε σύξυλες, γιατί ἔμπαιναν καὶ νέοι ἐπιβάτες καὶ ἔπρεπε νὰ κόβει εἰσητήρια. Σ’ ὅλη τὴν διαδρομὴ τοῦ ἔριχνα κλεφτὲς ματιὲς γιατί ἦταν ὡραῖος ἄντρας καὶ μοῦ φαινόταν πὼς ἔφερνε πολύ τοῦ στρατηγοῦ Μακρυγιάννη.

.

Bonsai-03c-GiaIstologio-04

Πηγή: Πρώτη δημοσίευση.

.

Στέλλα Ἀλεξοπούλου (Καράτσι Πακιστάν, 1948). Σπούδασε Φιλοσοφία καὶ Ἀγγλικὴ Φιλολογία στὴν Φιλοσοφικὴ σχολὴ Ἀθηνῶν. Ἔκανε μεταπτυχιακὲς σπουδὲς στὴν Ἀγγλικὴ Λογοτεχνία καὶ Γλωσσολογία στὰ Πανεπιστήμια Oxford, Lancaster, καὶ East Anglia τῆς Ἀγγλίας. Ἐργάσθηκε ὡς ἐκπαιδευτικὸς στὴν τριτοβάθμια Ἐκπαίδευση. Μετέφρασε γιὰ τὴ σειρὰ «Ἡ γλώσσα τῆς κριτικῆς» τὸ ἔργο Συμβολισμός τοῦ Chadwick (Ἑρμῆς, Ἀθήνα 1978). Δημοσίευσε τὶς ποιητικὲς συλλογὲς Δωρεὰν διαδρομή (Ἐρμείας, Ἀθήνα 1991) καὶ Μουσῶν 9 (Πλανόδιον, Ἀθήνα 2002).

.

Advertisements
%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: