Ἄμπροουζ Μπήρς (Ambrose Bierce): Ὁ μαστιγωμένος ἀναρχικός

 

 

Ἄμπροουζ Μπήρς (Ambrose Bierce)

 

μα­στι­γω­μέ­νος ­ναρ­χι­κός

(T­he C­a­t­t­ed A­n­a­r­c­h­i­st)

 

ΝΑΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟΣ ρή­το­ρας ποὺ εἶ­χε δε­χθεῖ ἕ­να χτύ­πη­μα κα­τὰ πρό­σω­πο μὲ μιὰ ψό­φια γά­τα ἀ­πὸ κά­ποι­ον ἄ­γνω­στό του νο­μο­τα­γὴ πο­λί­τη, ἀ­παί­τη­σε νὰ συλ­λη­φθεῖ ἡ γά­τα καὶ νὰ ὁ­δη­γη­θεῖ στὸ δι­κα­στή­ριο.

       «Για­τί ἐ­πι­κα­λεῖ­σαι τὸ νό­μο;» εἶ­πε ὁ δι­κα­στής – «Ἐ­σὺ ποὺ ὑ­πο­στη­ρί­ζεις τὴν κα­τάρ­γη­σή του.»

       «Αὐ­τό» ἀ­πάν­τη­σε ὁ ἀ­ναρ­χι­κός, ποὺ δὲν τοῦ ἔ­λει­πε ἡ ξε­ρο­κε­φα­λιά, «δὲν σὲ ἀ­φο­ρᾶ· δὲν ὑ­πο­χρε­οῦ­μαι νὰ εἶ­μαι συ­νε­πής. Δου­λειά σου εἶ­ναι νὰ ἀ­πο­δώ­σεις δι­και­ο­σύ­νη με­τα­ξὺ ἐ­μοῦ καὶ αὐ­τῆς τῆς ψό­φιας γά­τας».

       «Πο­λὺ κα­λά» εἶ­πε ὁ δι­κα­στής. Φό­ρε­σε τὸ μαῦ­ρο του κα­πέ­λο καὶ πῆ­ρε ἕ­να ἐ­πί­ση­μο ὕ­φος: «Ἀ­φοῦ ἡ ἐ­να­γό­με­νη δὲν προ­βάλ­λει τί­πο­τε πρὸς ὑ­πε­ρά­σπι­σή της, καὶ εἶ­ναι ἀ­ναμ­φί­βο­λα ἔ­νο­χη, τὴν κα­τα­δι­κά­ζω νὰ φα­γω­θεῖ ἀ­πὸ τὸν δή­μιο· καὶ μιᾶς καὶ ἡ θέ­ση αὐ­τὴ τυ­χαί­νει νὰ εἶ­ναι κε­νή, δι­ο­ρί­ζω χω­ρὶς ἄλ­λες δι­α­δι­κα­σί­ες ἐ­σέ­να.»

       Ἕ­νας ἀ­πὸ τοὺς πιὸ πε­ρι­χα­ρεῖς θε­α­τὲς τῆς ἐ­κτέ­λε­σης ἦ­ταν ὁ ἀ­νώ­νυ­μος νο­μο­τα­γὴς πο­λί­της ποὺ εἶ­χε ἐκ­σφεν­δο­νί­σει τὴν κα­τα­δι­κα­σθεῖ­σα γά­τα.

 

Ση­μεί­ω­ση τοῦ με­τα­φρα­στῆ: «Ὁ μα­στι­γω­μέ­νος ἀ­ναρ­χι­κός»: Ὁ πρω­τό­τυ­πος τί­τλος εἶ­ναι «T­he c­a­t­t­ed a­n­a­r­c­h­i­st». Ο B­i­e­r­ce κά­νει ἐ­δῶ ἕ­να λο­γο­παί­γνιο ποὺ δὲν ἀ­πο­δί­δε­ται στὰ ἑλ­λη­νι­κά. Ἡ λέ­ξη c­at ὡς οὐ­σι­α­στι­κὸ ση­μαί­νει γά­τα ἀλ­λὰ μπο­ρεῖ νὰ ση­μαί­νει καὶ μα­στί­γιο (ὡς συν­το­μευ­μέ­νη ἀ­πό­δο­ση τῆς λεξικῆς φράσης cato’-ni­netails). Ὡς ρῆ­μα ση­μαί­νει, με­τα­ξὺ ἄλ­λων, μα­στι­γώ­νω. Ο B­i­e­r­ce παί­ζει μὲ αὐ­τὴ τὴ δι­πλὴ ση­μα­σί­α.

  

 

Πηγή: Fantastic Fables, G.P. Putnam’s Sons, New York, 1899.

Project Gutenberg: http://www.gutenberg.org/files/374/374-h/374-h.htm

 

ἌμπροουζΜπήρς (Ambrose Bierce)  (A­m­b­r­o­se B­i­e­r­ce. Ὀ­χά­ι­ο, 1842–Με­ξι­κό, με­τὰ τὸ 1913).  Ποι­η­τὴς καὶ πε­ζο­γρά­φος, ση­μαί­νου­σα μορ­φὴ τῆς ἀ­με­ρι­κα­νι­κῆς λο­γο­τε­χνί­ας τοῦ τέ­λους τοῦ 19ου αἰ­ώ­να καὶ τῶν ἀρ­χῶν τοῦ 20οῦ. Πε­ρισ­σό­τε­ρα γιὰ τὴ ζωὴ καὶ τὸ ἔρ­γο του βλέπε ἐδῶ: Γιάννης Παλαβός, «“Τί­πο­τα δὲν ἔ­χει ση­μα­σί­α”: ὁ Ἄμ­προ­ουζ Μπὴρς καὶ οἱ Φαν­τα­στι­κοὶ μύ­θοι. Μι­κρὴ ἐ­κλο­γή».

 

Με­τά­φρα­ση ἀ­πὸ τὰ ἀγ­γλι­κά:

Γιά­ννης Πα­λα­βός (Βελ­βεν­τὸ Κο­ζά­νης, 1980). Σπού­δα­σε δη­μο­σι­ο­γρα­φί­α στὸ ΑΠΘ καὶ πο­λι­τι­στι­κὴ δι­α­χεί­ρι­ση στὸ Πάν­τει­ο. Τὸ 2007 κυ­κλο­φό­ρη­σε ἀ­πὸ τὴν In­tro Books ἡ συλ­λο­γὴ δι­η­γη­μά­των του Ἀ­λη­θι­νὴ ἀ­γά­πη καὶ ἄλ­λες ἱ­στο­ρί­ες. Τὸ 2009 κυ­κλο­φό­ρη­σε ἀ­πὸ τὶς ἐκ­δό­σεις Τό­πος τὸ βι­βλί­ο Σὰν Ἄν­γκρε / Τὰ δά­κρυ­α τῆς Φὸν Μπρά­ουν, ποὺ ἔ­γρα­ψε μα­ζὶ μὲ τὸν Σω­τή­ρη Μπαμ­πα­τζι­μό­που­λο. Δι­η­γή­μα­τα καὶ με­τα­φρά­σεις του (με­τα­ξὺ ἄλ­λων: Ed­gar Lee Mas­ters, Mi­ro­slav Ho­lub, Mat­thew Ar­nold, Do­nald Justi­ce) ἔ­χουν δη­μο­σι­ευ­θεῖ στὰ πε­ρι­ο­δι­κὰ Τὸ Δέν­τρο, Ἐν­τευ­κτή­ριο, (Δε)κα­τά, Ἡ Πα­ρέμ­βα­ση, e-p­o­e­ma κ.ἄ. Γιὰ τὸ ἱ­στο­λό­γιο Ἱστορίες Μπονζάι τοῦ Πλα­νό­διου ἔ­χει με­τα­φρά­σει τὸ δι­ή­γη­μα τῆς Willa Cather «Πίτερ».

 

Advertisements
%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: