Αὖλος Γέλλιος (Aulus Gellius): Ἀττικὲς Nύχτες – Γιὰ τὸν χωρὶς προηγούμενο τρόπο θανάτου τοῦ Μίλωνος ἀπὸ τὸν Κρότωνα

 

 

Αὖλος Γέλλιος (Aulus Gellius)

 

Ἀττικὲς Nύχτες

(Atticae Noctes)

 

Γιὰ τὸν χω­ρὶς προ­η­γού­με­νο τρό­πο θα­νά­του τοῦ Μί­λω­νος ἀ­πὸ τὸν Κρό­τω­να.

 

ΜΙ­ΛΩΝ Ο ΚΡΟ­ΤΩ­ΝΙΑ­ΤΗΣ, ξα­κου­στὸς ἀ­θλη­τής, γιὰ τὸν ὁ­ποῖ­ον ἀ­να­φέ­ρε­ται στὰ χρο­νι­κὰ ὅ­τι στε­φα­νώ­θη­κε νι­κη­τὴς γιὰ πρώ­τη φο­ρὰ στὴν ἑ­ξη­κο­στὴ δεύ­τε­ρη Ὀ­λυμ­πιά­δα, ἀ­πε­βί­ω­σε μὲ τρό­πο ἀ­ξι­ο­θρή­νη­το καὶ πα­ρά­δο­ξο. Με­γά­λος σὲ ἡ­λι­κί­α, εἶ­χε ἤ­δη πα­ραι­τη­θεῖ ἀ­πὸ τὴν ἀ­θλη­τι­κὴ δό­ξα, ὅ­ταν ξε­κί­νη­σε μό­νος μιὰ ὁ­δοι­πο­ρί­α στὶς δα­σώ­δεις πε­ρι­ο­χὲς τῆς Ἰ­τα­λί­ας, κι ὅ­που τὸ βλέμ­μα του ἔ­πε­σε σὲ μιὰ βε­λα­νι­διὰ στὴν ἄ­κρη τοῦ δρό­μου, τῆς ὁ­ποί­ας ὁ κορ­μὸς στὴ μέ­ση εἶ­χε ἀ­νοί­ξει. Τό­τε θέ­λον­τας, πι­στεύ­ω, νὰ ἀ­πο­δεί­ξει ἄλ­λη μιὰ φο­ρὰ στὸν ἑ­αυ­τό του ὅ­τι δι­α­τη­ρεῖ ἀ­κό­μη τὸ σφρῖ­γος καὶ τὴν δύ­να­μή του, στρί­μω­ξε τὰ χέ­ρια του στὸ ἐ­σω­τε­ρι­κὸ τοῦ δέν­δρου καὶ προ­σπά­θη­σε νὰ πι­έ­σει τὴν βε­λα­νι­διὰ καὶ νὰ τὴν σπά­σει στὰ δυ­ό. Πράγ­μα­τι, λοι­πόν, κα­τόρ­θω­σε μὲ βί­αι­η δύ­να­μη νὰ χω­ρί­σει καὶ νὰ σχί­σει τὸν κορ­μὸ μέ­χρι τὴ μέ­ση· ὅ­ταν ἔ­χον­τας σχε­δὸν ἐ­πι­τύ­χει τὸν στό­χο του χα­λά­ρω­σε λί­γο τὶς λα­βές, ἡ χω­ρι­σμέ­νη σὲ δυ­ὸ τμή­μα­τα βε­λα­νι­διὰ ἐ­πα­νῆλ­θε ὁρ­μη­τι­κά, τὴν ὥ­ρα ποὺ οἱ δυ­νά­μεις του τὸν ἐγ­κα­τέ­λει­παν, ἑ­νώ­θη­κε ἐκ νέ­ου γε­ρὰ καὶ αἰχ­μα­λώ­τι­σε τὰ χέ­ρια του στὸ ἐ­σω­τε­ρι­κό της προ­σφέ­ρον­τας τὸν ἄν­δρα βο­ρὰ στὰ ἄ­γρια ζῶ­α.

  

 

Πηγή: A. G­e­l­l­ii N­o­c­t­es A­t­t­i­c­ae, ἐ­πιμ.-σχό­λια P.K. M­a­r­s­h­a­ll, T­o­mi I-II, L­i­b­ri I-XX, O­x­o­n­ii E Ty­po­gra­ph­eo C­l­a­r­e­n­d­o­n­i­a­no 1968,  (3η ἔκ­δο­ση) 1991. (Βι­βλί­ο XV, Κεφ. 16)

 

Αὖλος Γέλλιος (Aulus Gellius) (περ. 125-με­τὰ τὸ 180). Λα­τί­νος συγ­γρα­φέ­ας τῆς αὐ­το­κρα­το­ρι­κῆς πε­ρι­ό­δου ποὺ σπού­δα­σε στὴν Ἀ­θή­να. Βλ. ἐ­δῶ: Συ­με­ὼν Γρ. Σταμ­που­λοῦ, «A­u­l­us G­e­l­l­i­us – Γιὰ τὴ ζω­ὴ καὶ τὸ ἔρ­γο του».

 

Με­τά­φρα­ση ἀ­πὸ τὰ λα­τι­νι­κά:

Συ­με­ὼν Γρ. Σταμ­που­λοῦ. Δι­δά­σκει τὴν ἑλ­λη­νι­κὴ γλώσ­σα καὶ λο­γο­τε­χνί­α στὸ Πα­νε­πι­στή­μιο τῆς Λει­ψί­ας. Δη­μο­σί­ευ­σε τὶς με­λέ­τες Πη­γὲς τῆς πε­ζο­γρα­φί­ας τοῦ Γιά­ννη Σκα­ρίμ­πα. Ὁ λό­γος τῆς σι­ω­πῆς στὴ σκη­νὴ τοῦ με­σο­πο­λέ­μου (Ἐκδ. Σύλ­λο­γος πρὸς Δι­ά­δο­σιν Ὠ­φε­λί­μων Βι­βλί­ων, Ἀ­θῆ­ναι, 2006) καὶ Ὁ ἴ­σκιος τῆς γρα­φῆς. Με­λέ­τες καὶ ση­μει­ώ­μα­τα γιὰ τὸν Γιά­ννη Σκα­ρίμ­πα (Ἄγ­κυ­ρα, Ἀ­θή­να, 2009).

 

Εἰκό­να: Ὁ θά­να­τος τοῦ Μί­λω­νος τοῦ Κρο­τω­νιά­του. Γλυ­πτὸ τοῦ Pierre Puget, 1682.

 

Advertisements
%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: