Αὖλος Γέλλιος (Aulus Gellius): Ἀττικὲς Nύχτες – Ἱστορία γιὰ τὴν ἑταίρα Λαΐδα καὶ τὸν ρήτορα Δημοσθένη

 

 

Αὖλος Γέλλιος (Aulus Gellius)

 

Ἀττικὲς Nύχτες

(Atticae Noctes)

 

­στο­ρί­α γιὰ τὴν ­ταί­ρα Λα­­δα καὶ τὸν ρή­το­ρα Δη­μο­σθέ­νη, ­πως βρί­σκε­ται στὰ ἔρ­γα τοῦ φι­λό­σο­φου Σω­τί­ω­νος.

 

ΣΩΤΙΩΝ, φι­λό­σο­φος ἐκ τῶν Πε­ρι­πα­τη­τι­κῶν, δὲν ἦ­ταν ἀ­σφα­λῶς κά­ποι­ος ἀ­νώ­νυ­μος. Ἔ­γρα­ψε ἕ­να βι­βλί­ο μὲ πολ­λές, ποι­κί­λων μορ­φῶν, ἱ­στο­ρί­ες, στὸ ὁ­ποῖ­ο ἔ­δω­σε τὸν τί­τλο Κέ­ρας Ἀ­μαλ­θεί­ας. Ἡ ἔκ­φρα­ση αὐ­τὴ δη­λώ­νει σὲ γε­νι­κὲς γραμ­μὲς τὸ ‘κέ­ρας τῆς Ἀ­φθο­νί­α­ς’.

       Ἐ­κεῖ δι­α­βά­ζου­με τὰ ἀ­κό­λου­θα σχε­τι­κὰ μὲ τὸν ρή­το­ρα Δη­μο­σθέ­νη καὶ τὴν ἑ­ταί­ρα Λα­ΐ­δα: «Ἡ Λαΐς,» γρά­φει, «ἡ Κο­ριν­θί­α, κέρ­δι­ζε με­γά­λα χρη­μα­τι­κὰ πο­σὰ ἐκ­με­ταλ­λευ­ό­με­νη τὴν χά­ρη καὶ τὴν γο­η­τεί­α της, καὶ δε­χό­ταν συ­χνὰ ἐ­πι­σκέ­ψεις πλου­σί­ων ἀν­δρῶν ἀ­π’ ὅ­λη τὴν ἑλ­λη­νι­κὴ ἐ­πι­κρά­τεια· οὐ­δεὶς ὅ­μως γι­νό­ταν δε­κτός, ἂν δὲν κα­τέ­βαλ­λε τὸ ἀ­παι­τού­με­νον τί­μη­μα, καὶ οἱ ἀ­παι­τή­σεις της ἦ­ταν ἐ­ξαι­ρε­τι­κὰ ὑ­ψη­λές». Γρά­φει ἀ­κό­μη ὅ­τι ἔ­τσι γεν­νή­θη­κε ἡ συ­χνὰ ἀ­παν­τώ­με­νη πα­ρὰ τοῖς Ἕλ­λη­σιν πα­ροι­μι­ώ­δης ἔκ­φρα­ση:

Οὐ παν­τὸς ἀν­δρὸς ἐς Κό­ριν­θον ­σθ πλοῦς,

ἀ­κρι­βῶς ἐ­πει­δὴ γιὰ ὅ­ποι­ον ἀ­δυ­να­τοῦ­σε ν’ ἀν­τα­πο­κρι­θεῖ στὸ ὕ­ψος τῆς τι­μῆς της, ἡ ὁ­δὸς γιὰ τὴν Κό­ριν­θο καὶ πρὸς ἐ­πί­σκε­ψη τῆς Λα­ΐ­δος ἀ­πέ­βαι­νε μα­ταί­α. «Ὁ γνω­στὸς Δη­μο­σθέ­νης τὴν πλη­σί­α­σε κρυ­φὰ καὶ τὴν πα­ρα­κά­λε­σε νὰ δε­χθεῖ τὸν τα­πει­νὸ ὀ­βο­λό του. Ὅ­μως ἡ Λα­ῒς ἀ­παί­τη­σε μυ­ρί­ας δραχ­μάς»πο­σὸ ἰ­σο­δύ­να­μο στὸ δι­κό μας νό­μι­σμα πρὸς δέ­κα χι­λιά­δες δη­νά­ρια. «Κε­ραυ­νό­πλη­κτος καὶ ἄ­ναυ­δος ὁ Δη­μο­σθέ­νης ἀ­πὸ τὴν ἰ­τα­μό­τη­τα τῆς γυ­ναί­κας καὶ τὸ ὕ­ψος τοῦ πο­σοῦ, ἀ­να­κρού­ει πρύ­μναν καὶ κα­θ’ ὁ­δὸν μο­νο­λο­γεῖ ‘Δὲν πλη­ρώ­νω τό­σα, γιὰ νὰ τὸ με­τα­νι­ώ­σω’.» Ἑλ­λη­νι­στί, αὐ­τὸ ποὺ φέ­ρε­ται νὰ εἶ­πε, ἠ­χεῖ ἀ­κό­μη πιὸ χα­ρι­τω­μέ­νο: οὐκ ὠ­νοῦ­μαι μυ­ρί­ων δραχ­μῶν με­τα­μέ­λειαν.

  

 

Πηγή: A. G­e­l­l­ii N­o­c­t­es A­t­t­i­c­ae, ἐ­πιμ.-σχό­λια P.K. M­a­r­s­h­a­ll, T­o­mi I-II, L­i­b­ri I-XX, O­x­o­n­ii E Ty­po­gra­pheo C­l­a­r­e­n­d­o­n­i­a­no 1968,  (3η ἔκ­δο­ση) 1991. [Βι­βλί­ο Ι, Κεφ. 8]

 

Αὖλος Γέλλιος (Aulus Gellius) (περ. 125-με­τὰ τὸ 180). Λα­τί­νος συγ­γρα­φέ­ας τῆς αὐ­το­κρα­το­ρι­κῆς πε­ρι­ό­δου ποὺ σπού­δα­σε στὴν Ἀ­θή­να. Βλ. ἐ­δῶ: Συ­με­ὼν Γρ. Σταμ­που­λοῦ, «A­u­l­us G­e­l­l­i­us – Γιὰ τὴ ζω­ὴ καὶ τὸ ἔρ­γο του».

 

Με­τά­φρα­ση ἀ­πὸ τὰ λα­τι­νι­κά:

Συ­με­ὼν Γρ. Σταμ­που­λοῦ. Δι­δά­σκει τὴν ἑλ­λη­νι­κὴ γλώσ­σα καὶ λο­γο­τε­χνί­α στὸ Πα­νε­πι­στή­μιο τῆς Λει­ψί­ας. Δη­μο­σί­ευ­σε τὶς με­λέ­τες Πη­γὲς τῆς πε­ζο­γρα­φί­ας τοῦ Γιά­ννη Σκα­ρίμ­πα. Ὁ λό­γος τῆς σι­ω­πῆς στὴ σκη­νὴ τοῦ με­σο­πο­λέ­μου (Ἐκδ. Σύλ­λο­γος πρὸς Δι­ά­δο­σιν Ὠ­φε­λί­μων Βι­βλί­ων, Ἀ­θῆ­ναι, 2006) καὶ Ὁ ἴ­σκιος τῆς γρα­φῆς. Με­λέ­τες καὶ ση­μει­ώ­μα­τα γιὰ τὸν Γιά­ννη Σκα­ρίμ­πα (Ἄγ­κυ­ρα, Ἀ­θή­να, 2009).

 

Εἰκόνα: Λαῒς ἡ Κορινθία. Ἔργο τοῦ Hans Holbein τοῦ νεώτερου.

 

Διαφημίσεις
%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: