Χρίστος Ρουμελιωτάκης: Χρονικό

 

 

Χρίστος Ρουμελιωτάκης

 

Χρονικό

 

ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ λοι­πὸν ἐ­κεῖ­να εἶ­χε ξε­σπά­σει πά­λι ἡ ἐ­σω­κομ­μα­τι­κὴ δι­α­πά­λη. Μὲ τέ­τοι­α ἔν­τα­ση, ποὺ ἂν εἴ­χα­με πο­λυ­βό­λα θὰ εἴ­χα­με μεί­νει οἱ μι­σοί. Καὶ εὐ­τυ­χῶς πο­λυ­βό­λα εἶ­χε μό­νο ἡ φρου­ρά.

       Ἐ­κεῖ­να τὰ χρό­νια εἴ­χα­νε κα­θι­ε­ρω­θεῖ καὶ τρέ­χα­νε καὶ τὰ μέ­τρα ἐ­πι­ει­κεί­ας, ὅ­πως τὰ λέ­γα­νε. Στὴν ἀρ­χὴ μὲ τὸν Πλα­στή­ρα καὶ ὕ­στε­ρα μὲ τὸν Πα­πά­γο. Μπο­ροῦ­σες, δη­λα­δή, νὰ ζη­τή­σεις τὴν ἀ­να­θε­ώ­ρη­ση τῆς δί­κης σου. Ἔ­τσι πολ­λὲς χι­λιά­δες, ποὺ εἴ­χα­νε κα­τα­δι­κα­σθεῖ, ἀ­κό­μη καὶ δὶς ἢ τρὶς εἰς θά­να­τον, εἶ­χαν ἐ­πι­τύ­χει τὸν με­τρια­σμὸ τῆς ποι­νῆς τους ἢ ἀ­κό­μη καὶ τὴν πλή­ρη ἀ­θώ­ω­σή τους.

       Τέ­τοι­α ἦ­ταν ἡ πε­ρί­πτω­ση τοῦ Σπύ­ρου Π. ἀ­πὸ τὴν Κέρ­κυ­ρα. Ὕ­στε­ρα ἀ­πὸ δέ­κα χρό­νια στὴ φυ­λα­κή, τὸ Ἀ­να­θε­ω­ρη­τι­κὸ τὸν εἶ­χε κρί­νει ἀ­θῶ­ο καὶ εἶ­χε δι­α­τά­ξει τὴν ἀ­πό­λυ­σή του. Καὶ γιὰ τὸ λό­γο αὐ­τό, νά, τώ­ρα, ἔ­πλε­νε τὰ ροῦ­χα του καὶ ἑ­τοι­μα­ζό­ταν. Τό­τε ἦ­ταν ποὺ ἐ­κεῖ, στὴ βρύ­ση, ἔ­γι­νε ὁ ἀ­κό­λου­θος δι­ά­λο­γος μὲ τὸν συμ­πο­λί­τη του Ν.Κ., ποὺ κι αὐ­τός, δί­πλα του, ἔ­πλε­νε τὰ δι­κά του, τὰ χι­λι­ομ­πα­λω­μέ­να, ἀλ­λὰ ποὺ εἶ­χε τα­χθεῖ μὲ τοὺς ἄλ­λους.

       — Φεύ­γεις, λοι­πόν;

       — Ναί, φεύ­γω.

       — Καὶ θὰ πᾶς στὸ χω­ριό;

       — Ναί, θὰ πά­ω.

       — Καὶ θὰ βρεῖς τὴ γυ­ναί­κα σου;

       — Ναί, θὰ τὴ βρῶ.

       — Καὶ τ παι­δί;

       — Ναί, κα τ παι­δί.

       Ὅ­λος ὁ δι­ά­λο­γος αὐ­τὸς δὲν θὰ εἶ­χε ἰ­δι­αί­τε­ρη ση­μα­σί­α ἂν δὲν κα­τέ­λη­γε στὴν τε­λευ­ταί­α ἐ­ρώ­τη­ση, ποὺ βέ­βαι­α μό­νο ἐ­ρώ­τη­ση δὲν ἦ­ταν, καὶ στὴν τε­λευ­ταί­α ἀ­πάν­τη­ση.

       — Καὶ τὸ παι­δί;

       — Ναί, καὶ τὸ παι­δί.

       Για­τὶ ὁ Σπύ­ρος ὁ Κερ­κυ­ραῖ­ος, ἀ­πὸ τὸ χω­ριὸ τοῦ Κων­σταν­τί­νου Θε­ο­τό­κη, ὅ­ταν μπῆ­κε στὴ φυ­λα­κὴ δὲν εἶ­χε παι­δί. Καὶ τώ­ρα, ὅ­λοι τὸ ξέ­ρα­νε, ἡ γυ­ναί­κα του, ἐκεῖ στοὺς Καρουσάδες, εἶχε ἕνα παιδὶ δυόμισι χρονῶ.

  

 

Πη­γή: Ἀνέκ­δο­το.

 

Χρί­στος Ρου­με­λι­ω­τά­κης (Ἀργυ­ρού­πο­λη Ρε­θύ­μνου, 1938). Ποι­η­τής. Σπού­δα­σε Νο­μικὰ στὴν Ἀθή­να καὶ ἐργά­στη­κε ὡς δι­κη­γό­ρος. Πρῶ­το του βι­βλί­ο: Κλει­στὴ θά­λασ­σα (1989, ποί­η­ση). Τε­λευ­ταῖο: Ἀποθῆκες ὑφά­λων ὅπλων, Δο­κί­μιο αὐτο­γνω­σί­ας (ἐκδ. Τυπω­θή­τω, Ἀθή­να, 2009).

 

Ὁ Χρί­στος Ρου­με­λιω­τά­κης δια­βά­ζει τὸ δι­ή­γη­μά του «Χρο­νι­κό» γιὰ τὸ Ἱστο­λό­γιο «Πλα­νό­διον-Ἱστο­ρί­ες Μπον­ζά­ι». Με­γά­λη Δευ­τέ­ρα ἀπό­γευ­μα, 18-04-2011, στὸ Νέ­ο Η­ρά­κλειο. Ἐπι­μέ­λεια: Γιάν­νης Πα­τί­λης.

 

 

Advertisements
%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: