Παυλίνα Χατζηγεωργίου Τὰ βουρκόψαρα ΠΟΦΑΣΙΣΑ. Νὰ μισοκοιμηθῶ. Γιὰ νὰ μὴ φοβᾶμαι. Ἴσως εἶναι πιὸ ἀνώδυνο νὰ φοβᾶμαι στὸν ὕπνο. Τὸ κεφάλι γερμένο στὸ παράθυρο. Τὰ βλέφαρα ἀρνοῦνται νὰ σφραγίσουν ἀπολύτως. Σὲ ἐπιφυλακή. Τὸ ἀριστερὸ μάτι κρυφοκοιτάει τὰ σύννεφα. Μιὰ πυκνὴ θάλασσα στὰ χαμηλά, ἀπὸ γιαούρτι καὶ οἰνόπνευμα. Τὸ δεξί, λοξὰ ἐλέγχει [...]
Ἀρχειοθετήθηκε ὡς: Ελληνικά,Ηλικίες,Μονόλογος,Οικογένεια,Χατζηγεωργίου Παυλίνα | Ἐτικέττες: Διήγημα,Λογοτεχνία,Παυλίνα Χατζηγεωργίου | Τὰ σχόλια ἔχουν κλείσει