Βασίλης Ρούβαλης: (προορισμός)

    Βα­σί­λης Ρού­βα­λης   (προ­ο­ρι­σμός)    ΚΑΙΡΟΣ ΠΕΡΝΟΥΣΕ χω­ρὶς νὰ σκέ­φτο­μαι πὼς τὸ ὁ­δοι­πο­ρι­κὸ σ’ αὐ­τὴ τὴ δι­ά­σπαρ­τη ἀ­πὸ κυ­πα­ρίσ­σια πε­ρι­ο­χὴ θὰ τε­λει­ώ­σει. Ἀ­φουγ­κρα­ζό­μουν τοὺς ἤ­χους τῆς νυ­χτε­ρι­νῆς φύ­σης, τὶς ψυ­χὲς τῶν πα­λι­ῶν κα­τοί­κων, με­ρι­κὲς νό­τες ἀ­πὸ γρύ­λους ἢ τὸ τρί­ξι­μο τῶν κορ­μῶν ποὺ με­γα­λώ­νουν μό­νο στὸ σκο­τά­δι.        Ἤ­θε­λα νὰ πι­στεύ­ω, στὸ ἀ­πο­κα­λύ­πτω [...]