Μάκης Πανώριος: Ὁ ἱππότης

    Μά­κης Πα­νώ­ριος   Ὁ ἱππότης   ΡΕΧΕΙ ἀ­π’ τὸ πρω­ΐ. Τώ­ρα ἔ­χει νυ­χτώ­σει. Τὸ σπί­τι εἶ­ναι σι­ω­πη­λό. Ἀλ­λὰ κά­που στὰ πί­σω δω­μά­τια νο­μί­ζω πὼς ἀ­κού­ω ἕ­ναν ἀ­προσ­δι­ό­ρι­στο θό­ρυ­βο. Ἕ­ναν πα­ρά­ξε­νο ἦ­χο. Σὰν κά­τι νὰ σέρ­νε­ται. Σὰν κά­ποι­ος νὰ ψι­θυ­ρί­ζει. Τρω­κτι­κὰ ποὺ ρο­κα­νί­ζουν ἐν­δε­χο­μέ­νως; Ἢ κά­τι ἄλ­λο; Κι ἔρ­χε­ται ὄν­τως ἀ­πὸ τὰ πί­σω δω­μά­τια; Ἢ [...]