Μιχαὴλ Μπουλγκάκωφ (Михаил Булгаков): Αἰ­γυ­πτι­α­κὴ μού­μια

    Μιχαὴλ Μπουλγκάκωφ (Михаил Булгаков)   Αἰ­γυ­πτι­α­κὴ μούμια (Египетская мумия)   Ε ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ τῆς το­πι­κῆς ἐ­πι­τρο­πῆς φτά­σα­με στὸ Λε­νιν­γκράτ, εὑ­ρι­σκό­με­νοι σὲ ἀ­πο­στο­λή. Ὅ­ταν ξεμ­περ­δέ­ψα­με ἀ­πὸ ὅ­λες τὶς μι­κρο­ϋ­πο­θέ­σεις, μοῦ λέ­ει ὁ πρό­ε­δρος:        — Ξέ­ρεις κά­τι, Βά­σια; Ἂς πᾶ­με στὸ Σπί­τι τοῦ Λα­οῦ(1).        Τὸν ρω­τά­ω: — Καὶ τί ξέ­χα­σα ἐ­κεῖ;        — [...]

Ἀντρέι Πλατόνωφ (Андре́й Плато́нов): Τὸ ἄγνωστο λουλούδι

    Ἀντρέι Πλατόνωφ (Андрей Платонов)   Τὸ ἄγνωστο λουλούδι (Πα­ρα­μύ­θι βα­σι­σμέ­νο σὲ πραγ­μα­τι­κὰ γε­γο­νό­τα) (Неизвестный цветок) (Сказка-быль)   ΟΥ­ΣΕ ΚΑ­ΠΟ­ΤΕ στὸν κό­σμο ἕ­να μι­κρὸ λου­λού­δι. Κα­νεὶς δὲν γνώ­ρι­ζε ὅ­τι ὑ­πῆρ­χε στὴ γῆ. Εἶ­χε με­γα­λώ­σει μο­νά­χο του, σ’ ἕ­να ἐγ­κα­τα­λειμ­μέ­νο οἰ­κό­πε­δο. Οἱ ἀ­γε­λά­δες καὶ οἱ κα­τσί­κες δὲν σύ­χνα­ζαν ἐ­κεῖ, καὶ τὰ παι­διὰ ἀ­πὸ τὴν κα­τα­σκή­νω­ση [...]

Μαρία Μπότεβα (Мария Ботева): Μὲ τὴν πλάτη στητή

    Μαρία Μπότεβα(Мария Ботева)   Μὲ τὴν πλάτη στητή (С прямой спиной)             ΠΗΚΕ ΣΤΟ ΤΡΟΛΕΪ ἤ­δη ἀ­πὸ τὴν πρώ­τη στά­ση, τὸ «Νο­σο­κο­μεῖ­ο τοῦ Βορ­ρᾶ». Ἦ­ταν νε­α­ρή. Πί­σω ἀ­πὸ τὴ στά­ση ὑ­πῆρ­χε μό­νο τὸ νε­κρο­το­μεῖ­ο. Γύ­ρω ἀ­πὸ τὰ μά­τια της δι­α­γρά­φον­ταν με­λα­νοὶ κύ­κλοι. Κά­θι­σε, καρ­φώ­νον­τας τὸ βλέμ­μα πρὸς τὸ πα­ρά­θυ­ρο. Ἔ­βγα­λε ἕ­να βι­βλί­ο καὶ [...]

Ἀλεξέι Ν. Τολστόι (Алексей Н. Толстой): Ἡ πυρκαγιά

    Ἀλεξέι Ν. Τολστόι (Алексей Н. Толстой)   Ἡ πυρ­κα­γιά (Пожар)   ΤΟ ΒΑΘΟΣ Η ΝΥΧΤΑ ἁ­πλώ­νε­ται ἀρ­γὰ καὶ τὸν οὐ­ρα­νὸ κα­τα­λαμ­βά­νει μιὰ βα­θυ­κόκ­κι­νη ἀν­ταύ­γεια. Ἡ ἀ­πέ­ραν­τη πό­λη φλέ­γε­ται.        Τὰ πε­ρι­γράμ­μα­τα τῶν ἐκ­κλη­σι­ῶν καὶ τῶν ψη­λῶν κτη­ρί­ων μαυ­ρί­ζουν· πί­σω τους μαί­νε­ται ἡ κι­τρι­νό­λευ­κη θά­λασ­σα τῆς φω­τιᾶς. Ποῦ καὶ ποῦ ὑ­ψώ­νον­ται μέ­χρι τὸν οὐ­ρα­νὸ [...]

Ἀλεξέι Ρέμιζωφ (Алексей Ремизов): Ὁ Γλάρος

    Ἀ­λε­ξέ­ι Ρέ­μι­ζωφ (Алексей Ремизов)   Ὁ Γλάρος (Чайка)   ΤΕΚΟΜΟΥΝ στὴν ὄ­χθη τοῦ βου­ε­ροῦ πο­τα­μοῦ. Κοι­τοῦ­σα μα­κριά, ὣς τὸ ση­μεῖ­ο ὅ­που τὰ κύ­μα­τα ἔ­γλει­φαν τὰ σύν­νε­φα καί, ἀ­να­δυ­ό­με­να, δι­έ­σχι­ζαν τὸν οὐ­ρα­νὸ σὰν ἕ­να πει­να­σμέ­νο κο­πά­δι.        Στὴ μέ­ση τοῦ πο­τα­μοῦ, ἀν­τί­κρυ μου, ὑ­ψω­νό­ταν ἕ­να σύν­νε­φο μὲ μορ­φὴ βρά­χου, ποὺ δι­α­γρα­φό­ταν ζω­η­ρό, δί­χως ἀρ­χὴ [...]

Ἀντὸν Π. Τσέχωφ (Антон П. Чехов): Ἡ “δικιά” μου

    Ἀντὸν Π. Τσέχωφ (Антон П. Чехов)   Ἡ «δι­κιά» μου (М­оя «о­на»)   Υ­ΤΗ, σύμ­φω­να μὲ τὰ ὅ­σα ἁρ­μο­δί­ως δι­α­τεί­νον­ται οἱ γο­νεῖς καὶ οἱ προ­ϊ­στά­με­νοί μου, γεν­νή­θη­κε πρὶν ἀ­πὸ μέ­να. Ἔ­χουν δὲν ἔ­χουν δί­κιο, τὸ μό­νο ποὺ γνω­ρί­ζω εἶ­ναι ὅ­τι δὲν θυ­μᾶ­μαι οὔ­τε μί­α μέ­ρα στὴ ζω­ή μου ποὺ νὰ μὴν τῆς ἀ­νῆ­κα [...]

Βσιέβολοντ Γκάρσιν: [Ἦταν χαριτωμένη...]

    Βσι­έ­βο­λοντ Γκάρ­σιν (Всеволод Гаршин)   [Ἦ­ταν χα­ρι­τω­μέ­νη…] ( [Она была милая девушка…] )   ΤΑΝ ΧΑΡΙΤΩΜΕΝΗ, κα­λὴ καὶ ὀ­μορ­φού­λα. Γιὰ τὸ χα­τί­ρι της ἄ­ξι­ζε νὰ πα­ρα­μεί­νει κα­νεὶς στὴ ζω­ή.          Ὅ­μως αὐ­τὸς ἦ­ταν πει­σμα­τά­ρης. Στὸ στῆ­θος του εἶ­χε μιὰ βα­ρειὰ πέ­τρα, ποὺ πί­ε­ζε τὴ φτω­χή του τὴν καρ­διὰ καὶ ἐ­ξα­νάγ­κα­ζε τὸν σπου­δαῖ­ο αὐ­τὸν [...]