Ντιντιὲ Ντενίνκ (Didier Daeninckx): Μιὰ ὁλόκληρη χρονιὰ στὸν ἥλιο

    Ντιντιὲ Ντενίνκ (Didier Daeninckx)   Μιὰ ὁλόκληρη χρονιὰ στὸν ἥλιο (Toute une année au soleil)   ΣΚΥΛΟΣ ΣΥΝΗΘΙΣΕ μέ­σα σὲ λι­γό­τε­ρο ἀ­πὸ μιὰ βδο­μά­δα. Ὕ­στε­ρα ἀ­πὸ δέ­κα χρό­νια ποὺ εἶ­χε πε­ρά­σει πνί­γον­τας τὶς κραυ­γές του μέ­σα σὲ κεῖ­νο τὸ συ­νοι­κια­κὸ δι­α­μέ­ρι­σμα μὲ τὶς με­σο­τοι­χί­ες ἀ­πὸ πε­πι­ε­σμέ­νο χαρ­τί, ἄ­φη­νε πλέ­ον ἐ­λεύ­θε­ρο τὸ ἔν­στι­κτό του [...]

Ντιντιὲ Ντενίνκ (Didier Daeninckx): Τὸ εἴδωλο

    Ντιν­τι­ὲ Ντε­νὶνκ (D­i­d­i­er D­a­e­n­i­n­c­kx)   Τὸ εἴ­δω­λο (Le r­e­f­l­et)   ΑΝΤΑ ΕΤΟΙΜΟΣ νὰ φω­νά­ξει, νὰ βρί­σει, νὰ σὲ στο­λί­σει! Πί­σω ἀ­πὸ τὴν πλά­τη του, ξε­σποῦ­σαν ἄ­φθο­νες οἱ βρι­σι­ές. Τὸ γου­ρού­νι, τὸ σκου­πί­δι, ὁ φα­σί­στας… Ἀ­δύ­να­τον νὰ ἀν­τέ­ξεις δι­α­φο­ρε­τι­κά. Μπρο­στά του ὑ­πο­κλί­σεις, χαι­ρε­τοῦ­ρες, κα­λοὶ τρό­ποι, κο­λα­κεῖ­ες. Καὶ ἡ ἀ­πο­κα­τά­στα­ση μό­λις διά­βαι­ναν τὴν πόρ­τα. Μά­θαι­ναν [...]

Ντίνο Μπουτζάτι (Dino Buzzati): Δήλωση εἰσοδήματος

      Ντί­νο Μπουτ­ζά­τι (D­i­no B­u­z­z­a­ti)   Δή­λω­ση εἰ­σο­δή­μα­τος (D­i­c­h­i­a­r­a­z­i­o­ne d­el r­e­d­d­i­to)   ΙΑ ΔΕΣ, ἔ­φτα­σε ἕ­να χαρ­τὶ ἀ­πὸ τὴν Ἐ­φο­ρί­α» εἶ­πε ἡ σύ­ζυ­γος στὸν δι­κη­γό­ρο Μέν­σο­λα. «Θὰ εἶ­ναι γιὰ τὴ δή­λω­ση τοῦ εἰ­σο­δή­μα­τος, δὲ βα­ρι­έ­σαι, ἡ συ­νη­θι­σμέ­νη ἱ­στο­ρί­α, πά­λι κα­λὰ ποὺ ξέ­ρω τὸν Δι­ευ­θυν­τή.»          «Φρόν­τι­σε» εἶ­πε ἡ σύ­ζυ­γος «νὰ τὴ βγά­λεις κα­θα­ρή». [...]

Clara Sereni: Ἀτραζίνη

    Κλά­ρα Σε­ρέ­νι (C­l­a­ra S­e­r­e­ni)   Ἀ­τρα­ζί­νη (A­t­r­a­z­i­na)   ΟΓΩ ΤΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ ΤΗΣ ὅ­ταν ἦ­ταν νέ­α εἶ­χε γυ­ρί­σει πολ­λὰ μέ­ρη. Εἶ­χε μπεῖ σὲ σπί­τια πλού­σια ἢ ἂν μὴ τὶ ἄλ­λο μὲ ἀ­νέ­σεις, ἀ­κό­μη καὶ στὸ ἐ­ξω­τε­ρι­κό. Δι­α­νο­ού­με­νοι καὶ πρέ­σβεις, ἀ­ρι­στο­κρά­τισ­σες ἐ­λα­φρῶς ξε­πε­σμέ­νες, τρα­γου­δι­στές, ἠ­θο­ποι­οί: ἀ­πὸ ὅ­λους εἶ­χε μά­θει κά­τι χά­ρη στὴ ἱ­κα­νό­τη­τά της νὰ ρου­φά­ει [...]

Gisèle Prassinos: Ἡ γέννηση

    Ζι­ζὲλ Πρά­σι­νος (Gisèle Prassinos)   Ἡ γέν­νη­ση (La naissance)   ΘΕΛΕ μιὰ με­γά­λη νε­κρὴ κού­κλα γιὰ νὰ τὴν ἔ­χει στὴν ἀγ­κα­λιά του καὶ νὰ τὴν πνί­ξει. Ἔ­νι­ω­θε ἤ­δη πά­νω του τὸ με­γά­λο ἀ­σπόν­δυ­λο βά­ρος ποὺ εἶ­χε νὰ κρα­τή­σει. Καὶ σκε­φτό­με­νος τὶς μα­κρι­ὲς γα­λα­κτώ­δεις γάμ­πες ποὺ θὰ κρέ­μον­ταν ἀ­ξι­ο­θρή­νη­τα κά­τω ἀ­πὸ τὶς δι­κές του, ἦ­ταν [...]

Gisèle Prassinos: Δὲν εἶμαι πιὰ μόνος

    Ζι­ζὲλ Πρά­σι­νος (Gisèle Prassinos)                        Δὲν εἶ­μαι πιὰ μό­νος (Je ne suis plus seul)   ΕΝ ΕΙΜΑΙ ΠΙΑ μό­νος. Τώ­ρα ἔ­χω κά­ποι­ον. Πε­ρί­με­να και­ρό.  Πο­τὲ δὲν ἔ­ψα­ξα ἢ μᾶλ­λον ναί, για­τί γιὰ νὰ ποῦ­με τὴν ἀ­λή­θεια πάν­τα ἐ­πι­θυ­μοῦ­σα μιὰ συν­τρο­φιά. Ἀλ­λὰ δὲν ἤ­ξε­ρα πῶς νὰ φερ­θῶ γιὰ νὰ τὴν κα­λέ­σω. Μὲ τί; Τί εἴ­δους [...]

Tommaso Landolfi: Ὁ κλέφτης

    Το­μά­ζο Λαν­τόλ­φι (T­o­m­m­a­so L­a­n­d­o­l­fi)   Ὁ κλέ­φτης (Il l­a­d­ro)    ΔΩ ΚΑΙ ΔΥΟ ΩΡΕΣ, κρυμ­μέ­νος στὸ κε­λά­ρι, ὁ κλέ­φτης ἄ­κου­γε ἐ­κεῖ­να τὰ βή­μα­τα νὰ πη­γαι­νο­έρ­χον­ται με­τρών­τας ἀ­δυ­σώ­πη­τα τὰ πά­νω δω­μά­τια, τραν­τά­ζον­τας τὰ πα­λιὰ δοκάρια, κά­νον­τάς τα νὰ τρί­ζουν, ξε­κολ­λών­τας κά­θε τό­σο μι­κρὰ κομ­μά­τια σο­βά. Μὰ καλά δὲν πή­γαι­ναν πο­τέ γιὰ ὕ­πνο αὐ­τοὶ οἱ [...]