Φαμπιὰν Βίκε (Fabian Vique): Ἡ ὑπεύθυνη τοῦ μουσείου

    Φαμπιὰν Βίκε (Fabian Vique)   Ἡ ὑ­πεύ­θυ­νη τοῦ μου­σεί­ου (La encargada del museo)   Ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ τοῦ Μο­ρὸν σπά­νια τὸ ἐ­πι­σκέ­πτον­ται. Τὸ πο­λὺ-πο­λύ, κα­νέ­νας φοι­τη­τὴς τῆς ἱ­στο­ρί­ας, πε­ρί­ερ­γοι ἀ­πὸ ἄλ­λα μου­σεῖ­α ἢ μα­θη­τὲς στὸ τε­λευ­ταῖ­ο ἔ­τος, ἐ­ξα­ναγ­κα­σμέ­νοι ἀ­πὸ τὶς κα­θη­γή­τρι­ές τους ἔρ­χον­ται κα­μιὰ φο­ρὰ γιὰ νὰ δοῦν τὶς ἀ­η­δί­ες ποὺ ἐ­κτί­θεν­ται στὶς [...]

Λoυίς Ματέο Ντίεθ (Luis Mateo Díez): Ἕνας θησαυρός

    Λoυίς Ματέο Ντίεθ (Luis Mateo Díez)   Ἕνας Θησαυρὸς  (Un tesoro)   ΑΞΙΔΕΨΑ στὴ μι­κρὴ πό­λη ποὺ γεν­νή­θη­κε ἡ γυ­ναί­κα μου ἕ­να ἀ­πό­γευ­μα τοῦ Φλε­βά­ρη. Πή­γαι­να γιὰ νὰ ἐκ­πλη­ρώ­σω μιὰ ἀ­πὸ ἐ­κεῖ­νες τὶς τε­λευ­ταῖ­ες ἐ­πι­θυ­μί­ες ποὺ ἂν ὑ­πό­σχε­ται κά­ποι­ος νὰ σε­βα­στεῖ, εἶ­ναι πε­ρισ­σό­τε­ρο λό­γῳ τῆς συ­νεί­δη­σης τοῦ πό­νου καὶ τῆς μνή­μης, πα­ρὰ ἀ­πὸ [...]

Ἀλεχάντρο Γιοντορόφσκι (Alejandro Jodorovsky): Ποιότητα καὶ ποσότητα

    Ἀ­λε­χάν­τρο Γι­ον­το­ρόφ­σκι (Alejandro Jodorovsky)    Ποιότητα και ποσότητα (Calidad y cantidad)   ΕΝ ΕΡΩΤΕΥΤΗΚΕ ἐ­κεί­νη ἀλ­λὰ τὴ σκιά της. Φρόν­τι­ζε νὰ τὴν ἐ­πι­σκέ­πτε­ται τὴν αὐ­γὴ τό­τε ποὺ ἡ ἀ­γα­πη­μέ­νη του ἦ­ταν με­γα­λύ­τε­ρη.                     Πη­γή: Minificciones.com.ar   Ἀλεχάντρο Γιοντορόφσκι (Αlejandro Jodorovsky·Χι­λή, 1929). Τὴ δε­κα­ε­τί­α τοῦ `50, ἐγ­κα­τα­στά­θη­κε στὸ Πα­ρί­σι. Ἀσχο­λή­θη­κε μὲ [...]

Alejandro Jodorovsky: Μετὰ τὸν πόλεμο

    Ἀ­λε­χάν­τρο Γι­ον­το­ρόφ­σκι (Alejandro Jodorovsky)   Μετὰ τὸν πόλεμο (Despues de a guerra)   ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ζων­τανὸς ἄν­θρω­πος ἔ­ρι­ξε τὴν τε­λευ­ταί­α φτυα­ριὰ χῶ­μα πά­νω στὸν τε­λευ­ταῖ­ο νε­κρό. Ἐ­κεί­νη ἀ­κρι­βῶς τὴ στιγ­μὴ ἔ­μα­θε ὅ­τι ἦ­ταν ἀ­θά­να­τος, ἀ­φοῦ ὁ θά­να­τος δὲν ὑ­πάρ­χει πα­ρὰ μο­νά­χα στὸ βλέμ­μα τοῦ ἄλ­λου.     Πη­γή: Minificciones.com.ar   Αlejandro Jodorovsky (Χι­λή, 1929). [...]

Adolfo Bioy Casares: Θέμα γιὰ τὸ τέλος τοῦ κόσμου

    Ἀν­τόλ­φο Μπι­ό­υ Κα­σά­ρες (A­d­o­l­fo B­i­oy C­a­s­a­r­es)   Θέ­μα γιὰ τὸ τέ­λος τοῦ κό­σμου (T­e­ma d­el f­in d­el m­u­n­do)   Ο ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ἴ­σως δὲν εἶ­ναι εὔ­κο­λο νὰ τὸ φαν­τα­στεῖ κα­νείς. Ὁ Ρα­μί­ρες, ὑ­πεύ­θυ­νος στὴ γκαρ­ντα­ρόμ­πα τῆς λέ­σχης, μοῦ εἶ­πε ὅ­τι, σὲ κά­ποι­ο ἀπ’ αὐ­τὰ τὰ εὐ­τε­λῆ ρα­δι­ο­φω­νι­κὰ προ­γράμ­μα­τα ἔ­τυ­χε ν’ ἀ­κού­σει ἕ­ναν Βο­λι­βια­νὸ [...]