Γκὺ Ντὲ Μωπασσάν (Guy de Maupassant): Ὄνειρα

    Γκὺ Ντὲ Μωπασσάν (Guy de Maupassant)   Ὄνειρα (Rêves)   ΤΑΝ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΔΕΙΠΝΟ μὲ φί­λους, πα­λιοὺς φί­λους. Ἦ­ταν πέν­τε: ἕ­νας συγ­γρα­φέ­ας, ἕ­νας για­τρὸς καὶ τρεῖς ἀ­νύ­παν­δροι, ἀ­νε­πάγ­γελ­τοι πλού­σιοι ἄν­δρες.        Εἴ­χα­με μι­λή­σει πε­ρὶ παν­τὸς ἐ­πι­στη­τοῦ καὶ βρι­σκό­μα­σταν σὲ μιὰ κα­τά­στα­ση νω­χέ­λειας, ἐ­κεί­νη ἡ νω­χέ­λεια ποὺ προ­η­γεῖ­ται τῆς ἀ­να­χώ­ρη­σης με­τὰ τὸ γεῦ­μα. [...]

Μάρτυ Λάμπρου: Κόπιτσες

    Μάρτυ Λάμπρου   Κόπιτσες   ΑΡΑΜΑΝΕΣ καὶ μικρὲς καρφίτσες. Ἤμουνα τότε στὰ δώδεκα, Καλοκαίρι ἦταν. Πήγαινα στῆς θείας μου τῆς Βαρβάρας. Τὸ σπίτι σ΄ ἕνα λόφο, δίπλα στὸ κάστρο, κρατοῦσα τὸ μπλὲ κουτὶ μὲ τὰ ραφτικά, ἀνέβαινα τὸν ἀνήφορο, κόντευα νὰ φτάσω.        Ἀπότομα ἔνιωσα μαχαίρια νὰ κόβουν σκρὰτς τὰ γόνατα, σύρθηκα κάτω, [...]

Κίμων Καλαμάρας: Οἱ ἀλεξιπτωτιστές

    Κίμων Καλαμάρας   Οἱ ἀ­λε­ξι­πτω­τι­στές   ΟΝ ΚΑΙΡΟ ΠΟΥ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ εἶ­χε στα­μα­τή­σει, ἔ­βλε­πες τοὺς ἀ­λε­ξι­πτω­τι­στὲς λί­γο ἔ­ξω ἀ­πὸ τὸ ἀ­ε­ρο­δρό­μιο, πί­σω ἀ­πὸ τοὺς χλω­μοὺς λό­φους, σὲ ἕ­ναν εἰ­δι­κὰ δι­α­μορ­φω­μέ­νο χῶ­ρο, νὰ προ­σγει­ώ­νον­ται πά­νω σὲ κόκ­κι­να ση­μά­δια. Δὲν ὑ­πῆρ­χαν δέν­τρα σὲ ἀ­κτί­να χι­λι­ο­μέ­τρων. Μό­νο θα­μνώ­δης βλά­στη­ση ἐ­δῶ καὶ κεῖ. Καί, ἂν τοὺς κοί­τα­ζες [...]

Βσιέβολοντ Γκάρσιν: [Ἦταν χαριτωμένη...]

    Βσι­έ­βο­λοντ Γκάρ­σιν (Всеволод Гаршин)   [Ἦ­ταν χα­ρι­τω­μέ­νη…] ( [Она была милая девушка…] )   ΤΑΝ ΧΑΡΙΤΩΜΕΝΗ, κα­λὴ καὶ ὀ­μορ­φού­λα. Γιὰ τὸ χα­τί­ρι της ἄ­ξι­ζε νὰ πα­ρα­μεί­νει κα­νεὶς στὴ ζω­ή.          Ὅ­μως αὐ­τὸς ἦ­ταν πει­σμα­τά­ρης. Στὸ στῆ­θος του εἶ­χε μιὰ βα­ρειὰ πέ­τρα, ποὺ πί­ε­ζε τὴ φτω­χή του τὴν καρ­διὰ καὶ ἐ­ξα­νάγ­κα­ζε τὸν σπου­δαῖ­ο αὐ­τὸν [...]

Παυλίνα Παμπούδη: Τὸ ὄνειρο τοῦ πεταλωτῆ

    Παυ­λί­να Παμ­πού­δη   Τὸ ὄ­νει­ρο τοῦ πε­τα­λω­τῆ    ΝΕΑΡΗ Σο­φί­α Λαμ­προ­πού­λου, φο­ρο­τε­χνι­κός, κά­τοι­κος Χαλ­κί­δας, περ­πα­τοῦ­σε βι­α­στι­κά. Εἶ­χε ἤ­δη ἀρ­γή­σει· ὁ ἀ­έ­ρας καὶ ἡ βρο­χὴ δυ­νά­μω­ναν, ἄρ­χι­ζε νὰ σκο­τει­νιά­ζει, κι ἐ­κεί­νη βρι­σκό­ταν ἀ­κό­μα μα­κριά. Θὰ ἔ­πρε­πε νὰ ἔ­χει ἀ­κυ­ρώ­σει αὐ­τὸ τὸ ραν­τε­βού, ἀλ­λὰ δὲν μπο­ροῦ­σε – ἀ­φο­ροῦ­σε στὸ μέλ­λον της. Τα­ξὶ δὲν περ­νοῦ­σε κα­νέ­να. Ἂν [...]

Ἕλενα Μουλιάροβα: Αὐτὸ εἶναι ἱερό

    Ἕλε­να Μου­λι­ά­ρο­βα (Е­л­е­на М­у­л­я­р­о­ва)   Αὐ­τὸ εἶ­ναι ἱ­ε­ρό (Э­то с­в­я­т­ое)    ΙΣ ΔΕΥΤΕΡΕΣ μὴ μᾶς ἐ­νο­χλεῖ­τε. Τὰ βρά­δια τῆς Δευ­τέ­ρας εἶ­ναι κα­νο­νι­σμέ­να γιὰ δυ­ὸ χρό­νια μπρο­στά. Ἀλ­λι­ῶς δὲ γί­νε­ται. Ἡ ἑ­βδο­μά­δα ξε­κι­νά­ει μὲ τὴν ἐ­πί­σκε­ψη στὸν ψυ­χα­να­λυ­τή. Εἶ­ναι μιὰ ἱ­ε­ρὴ στιγ­μή, ἀλ­λι­ῶς δὲ γί­νε­ται. Ἑ­πτὰ μὲ ὀ­χτώ – κα­νέ­να ἐ­παγ­γελ­μα­τι­κὸ ἢ αἰ­σθη­μα­τι­κὸ ραν­τε­βοὺ ἢ [...]