Στρατῆς Χαβιαρᾶς: Ἐκεῖ ποὺ ἀρχίζει ἡ μουσική

    Στρα­τῆς Χα­βια­ρᾶς   Ἐκεῖ ποὺ ἀρχίζει ἡ μουσική   Ο ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ στὸ κρε­βά­τι βογ­κά­ει, Σι­γὰ πῶς μὲ ἀ­νοί­γεις, παι­δί μου, χθὲς βρά­δυ πα­ρα­λί­γο νὰ μοῦ σπά­σεις τὴ ρά­χη.        Πα­ρά­ξε­νες, χει­ρό­γρα­φες κόλ­λες χαρ­τιοῦ, λε­ρω­μέ­νες ἀ­πὸ ἔ­ρω­τα, ἱ­δρώ­τα, κρα­σὶ καὶ ἄ­κρα­τη γλώσ­σα, καὶ στὶς ἀ­ρά­δες ἀ­νά­με­σα, ὁ λό­γος γιὰ ρο­δά­κι­να, σύ­κα καὶ [...]

Ἀντώνης Σαμαράκης: Τὸ ποτάμι

      Ἀντώνης Σαμαράκης   Τὸ πο­τά­μι   ΔΙΑΤΑΓΗ εἴ­τα­νε ξε­κά­θα­ρη: Ἀ­πα­γο­ρεύ­ε­ται τὸ μπά­νιο στὸ πο­τά­μι, ἀ­κό­μα καὶ νὰ πλη­σιά­ζει κα­νέ­νας σὲ ἀ­πό­στα­ση λι­γό­τε­ρο ἀ­πὸ δι­α­κό­σια μέ­τρα. Δὲ χώ­ρα­γε λοι­πὸν κα­μιὰ πα­ρα­νό­η­ση. Ὅ­ποι­ος τὴν πα­ρέ­βαι­νε τὴ δι­α­τα­γή, θὰ πέρ­να­γε στρα­το­δι­κεῖ­ο.             Τοὺς τὴ δι­ά­βα­σε τὶς προ­άλ­λες ὁ ἴ­διος ὁ ταγ­μα­τάρ­χης. Δι­έ­τα­ξε γε­νι­κὴ συγ­κέν­τρω­ση, ὅ­λο [...]

Ντουμίτρου Τσεπενιάγκ (Dumitru Ţepeneag): Τὸ νεκρὸ ψάρι

      Ντου­μί­τρου Τσε­πε­νιάγκ (Dumitru Ţepeneag)   Τὸ Νε­κρὸ Ψά­ρι (Peşte Mort)   ΜΟΥΝ ΚΙ ΕΓΩ ΕΚΕΙ, στὴν πρό­σο­ψη τοῦ ἑ­στι­α­το­ρί­ου, μα­ζὶ μὲ τὸ τσοῦρ­μο τῶν πε­ρί­ερ­γων ποὺ συ­νω­στί­ζον­ταν νὰ ἰ­δοῦν τὰ ψά­ρια πά­νω στὸ πε­ζο­δρό­μιο. Ἀλ­λη­λο­σπρω­χνό­με­νος, ἀ­κρο­πα­τοῦ­σα μὰ δὲν ἀ­πο­φά­σι­ζα ν’ ἀ­πο­χω­ρή­σω. Στὸ πλά­ι ὁ σω­ρὸς με­γά­λω­νε, τὸν ἐ­νί­σχυ­ε μί­α χον­τρὴ κυ­ρά­τσα, μὲ [...]

Ζ.Δ. Ἀϊναλῆς: Παραμύθια τῆς ἔρημος

    Ζ.Δ. Ἀϊναλῆς   Ἀπὸ τὰ Πα­ρα­μύ­θια τῆς ἔ­ρη­μος   ΟΤΕ ΗΤΑΝ ΠΟΥ ΣΤΑΘΗΚΑ γιὰ πρώ­τη φο­ρὰ μπρο­στὰ σὲ κα­θρέ­φτη. Ἀ­πὸ τὴν πρώ­τη-πρώ­τη στιγ­μὴ ἐ­κεῖ­νο ποὺ μοῦ ‘κά­νε τὴν με­γα­λύ­τε­ρη ἐν­τύ­πω­ση ἦ­ταν πὼς μέ­σα του κα­θρε­φτί­ζον­ταν τὰ νῶ­τα μου. Ἦ­ταν ὁ­πωσ­δή­πο­τε μιὰ ἀλ­λό­κο­τη δι­α­πί­στω­ση ποὺ δι­έ­ψευ­δε κά­θε ἐμ­πει­ρι­κὴ πα­ρα­τή­ρη­ση. Ὁ­πό­τε ἔ­σκυ­ψα, πλη­σι­ά­ζον­τας λι­γά­κι ἐγ­γύ­τε­ρα [...]

Κώστας Δεσποινιάδης: Ὁ γάτος

    Κώ­στας Δε­σποι­νιά­δης   Ὁ γά­τος   Ι­ΝΑΙ ἕ­να ἥ­συ­χο δε­κεμ­βρι­ά­τι­κο βρά­δυ. Ἔ­ξω χι­ο­νί­ζει ἀ­πὸ τὸ πρω­ί. Κά­θο­μαι στὸ γρα­φεῖ­ο μου καὶ δι­α­βά­ζω. Τὸ ρα­δι­ό­φω­νο στὸ βά­θος παί­ζει μιὰ ἀ­νού­σια πο­λι­τι­κὴ κου­βέν­τα. Ξαφ­νι­κὰ ὁ γά­τος μου, ποὺ μέ­χρι τό­τε ξά­πλω­νε ἀ­μέ­ρι­μνος στὸ χα­λά­κι του, ση­κώ­νε­ται ὄρ­θιος, κά­νει ἕ­να σάλ­το, ἀ­νε­βαί­νει στὴ μι­κρὴ βι­βλι­ο­θή­κη ποὺ [...]

Ρὸμπ Κέρνι (Rob Carney): Ταξιδεύοντας μόνος

    Ρὸμπ Κέρ­νι (Rob Carney)   Τα­ξι­δεύ­ον­τας μό­νος (Traveling Alone)   ΣΩΣ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΙΩΤΙΚΟ νὰ με­γα­λώ­νεις μὲ τὶς ἀ­στρα­πές. Ἂν εἶ­σαι, λό­γου χά­ρη, ἀ­πὸ τὸ Κάν­σας, κά­τι τέ­τοι­ο εἶ­ναι φυ­σι­κό. Φυ­σι­κὸ κι ἐ­πι­κίν­δυ­νο μα­ζί, μιὰ καὶ ξέ­ρεις πῶς εἶ­ναι νὰ ρα­πί­ζουν οἱ οὐ­ρὲς τῶν φω­τει­νῶν μα­στι­γί­ων τὴ σκε­πή σου ἢ τὴ σι­τα­πο­θή­κη ἢ τὸ [...]

Παναγιώτα Παπαθανασίου: Παιδιὰ στὴν εξοχή

    Παναγιώτα Παπαθανασίου   Παι­διὰ στὴν ἐ­ξο­χή   ΡΓΗΣΑΜΕ ΝΑ ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΜΕ. Φτά­σα­με στὸ σπί­τι τῆς Μα­ρί­ας στὶς δέ­κα καὶ ἀ­κό­μη δὲν ἦ­ταν ἕ­τοι­μοι. Μά­ζευ­ε ὁ μι­κρὸς δι­ά­φο­ρα μπι­χλιμ­πί­δια σὲ μιὰ σα­κού­λα τοῦ σοῦ­περ μάρ­κετ. Πλα­στι­κὰ ζῶ­α, τέ­ρα­τα, σοῦ­περ ἥ­ρω­ες, αὐ­το­κόλ­λη­τα… Ρώ­τη­σα τὴ Μα­ρί­α τί τὰ θέ­λει ὅ­λα αὐ­τὰ μα­ζί του στὴν ἐ­ξο­χή. Δὲν ἔ­δω­σε [...]

Μανόλης Πρατικάκης: Ὁ Καλὲ-Γιωργάκης

    Μανόλης Πρατικάκης   Ὁ Καλὲ-Γιωργάκης   ΟΝ ΘΥΜΑΜΑΙ σκυμ­μέ­νο στὰ δί­χτυα καὶ τὰ πα­ρα­γά­δια του. Ὧρες ἀτε­λεί­ω­τες νὰ ρά­βει καὶ νὰ μα­τί­ζει. Νὰ νε­τά­ρει καὶ νὰ δέ­νει τὰ κομ­μέ­να ἀγκί­στρια στὰ πα­ρά­μαλα. Νὰ βά­φει, νὰ σε­νιά­ρει τὸ μι­κρό του σκα­ρί, σὰν ἐρω­μέ­νη ποὺ τὴν καλλω­πί­ζει καὶ τὴν ὀνει­ρεύ­ε­ται.        Πλώ­ρη, πρύ­μνη, κου­βέρ­τες νὰ λά­μπου­νε. Τέ­τοιος [...]

Γεράσιμος Δενδρινός: Νίνου ἀπελευθέρωσις

    Γε­ρά­σι­μος Δεν­δρι­νός   Νί­νου ἀ­πε­λευ­θέ­ρω­σις   Α ΠΑΝΤΑ ΗΤΑΝ ΕΤΟΙΜΑ γιὰ τὴν ἀ­να­χώ­ρη­ση. Ὅ­μως τὸ ἀ­πό­γευ­μα τῆς πα­ρα­μο­νῆς μὲ βα­ριὰ καρ­διὰ ἀ­πε­λευ­θέ­ρω­σα τὸν Νί­νο, τὸ περ­δι­κο­κά­να­ρο, ποὺ εἶ­χα πρὶν τρί­α χρό­νια ἀ­γο­ρά­σει ἀ­πὸ τὸ πα­ζά­ρι τοῦ Σχι­στοῦ. Μὲ γο­ή­τευ­σε τό­τε τὸ κε­λά­η­δη­μά του γι’ αὐ­τὸ καὶ στά­θη­κα νὰ τὸ χα­ζέ­ψω. Δὲν ὑ­πο­ψι­ά­στη­κα για­τί [...]

Ἄμπροουζ Μπήρς (Ambrose Bierce): Ζήτημα μεθόδου

    Ἄμπροουζ Μπήρς (AmbroseBierce)   Ζή­τη­μα με­θό­δου (A M­a­t­t­er of M­e­t­h­od)   ΤΑΝ ΕΝΑΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ εἶ­δε ἕ­ναν ἠ­λί­θιο νὰ δέρ­νει τὸν γά­ϊδα­ρό του, εἶ­πε: «Συγ­κρα­τή­σου, παι­δί μου, σὲ ἐ­κλι­πα­ρῶ· συγ­κρα­τή­σου. Ὅ­ποι­ος κα­τα­φεύ­γει στὴ βί­α θὰ τὴν ὑ­πο­στεῖ.»        «Αὐ­τό» εἶ­πε ὁ ἠ­λί­θιος, ξυ­λο­φορ­τώ­νον­τας ἄ­ο­κνα τὸ ζῶ­ο, «προ­σπα­θῶ νὰ δι­δά­ξω σ’ αὐ­τὸ τὸ κτῆ­νος – [...]