Οὔρσουλα Φωσκόλου: Χέρια σε κινέζικο φόντο

    Οὔρ­σου­λα Φω­σκό­λου                 Χέ­ρια σὲ κι­νέ­ζι­κο φόν­το   Α ΧΡΩΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΟΘΟΝΗ ἔ­παι­ξαν γιὰ λί­γο, μι­κροὶ καὶ με­γά­λοι μαῦ­ροι καὶ κί­τρι­νοι κύ­κλοι ἔ­κα­ναν τὴν ἐμ­φά­νι­σή τους ἐ­δῶ κι ἐ­κεῖ στὸ φὶλμ καὶ ἡ με­γά­λη ἐ­πι­γρα­φὴ συ­νο­δεύ­τη­κε ἀ­πὸ τὸ ἄ­ναμ­μα τῶν φώ­των στὴ σχε­δὸν ἄ­δεια αἴ­θου­σα. Στὸν συ­νοι­κια­κὸ κι­νη­μα­το­γρά­φο «Ἀ­να­ΐς» εἶ­χε φτά­σει ἡ ὥ­ρα [...]

Κάθρην Νόλτε (Katherine Nolte): Πρὶν ἀπὸ τὸ τρένο καὶ μετά

    Κάθρην Νόλτε (Katherine Nolte)   Πρὶν ἀπὸ τὸ τρένο καὶ μετά (Before the Train and After)   ΤΖΕΡΕΜΙ εἶ­πε πὼς ἤ­θε­λε ν’ ἀ­κουμ­πή­σει τὸ τρέ­νο. Ἦ­ταν σκο­τά­δι, ἀρ­γὰ τὸ ἀ­πό­γευ­μα, καὶ στε­κό­μα­σταν δί­πλα στὶς ρά­γες τοῦ τρέ­νου, ἐ­κεῖ­νες τὶς ρά­γες ποὺ περ­νᾶ­νε δί­πλα ἀ­π’ τὸ κλὰμπ ὅ­που εἴ­χα­με μό­λις δεῖ τὸν φί­λο τοῦ [...]

Μάρτυ Λάμπρου: Κόπιτσες

    Μάρτυ Λάμπρου   Κόπιτσες   ΑΡΑΜΑΝΕΣ καὶ μικρὲς καρφίτσες. Ἤμουνα τότε στὰ δώδεκα, Καλοκαίρι ἦταν. Πήγαινα στῆς θείας μου τῆς Βαρβάρας. Τὸ σπίτι σ΄ ἕνα λόφο, δίπλα στὸ κάστρο, κρατοῦσα τὸ μπλὲ κουτὶ μὲ τὰ ραφτικά, ἀνέβαινα τὸν ἀνήφορο, κόντευα νὰ φτάσω.        Ἀπότομα ἔνιωσα μαχαίρια νὰ κόβουν σκρὰτς τὰ γόνατα, σύρθηκα κάτω, [...]

Ἑλένη Φακάλου: Ζανζιβάρη, κοραλλιογενὲς νησί

  Ἑ­λέ­νη Φα­κά­λου   Ζαν­ζι­βά­ρη, κο­ραλ­λι­ο­γεν­ὲς νη­σί   ΑΝΖΙΒΑΡΗ ΖΑΝΖΙΒΑΡΗ ΖΑΝΖΙΒΑΡΗ σφίγ­γει τὰ δόν­τια καὶ προ­φέ­ρει κά­θε φο­ρὰ ποὺ τῆς ἔρ­χε­ται ἐ­με­τός. Εἶ­ναι ἕ­να τρὶκ ποὺ χθὲς τὴ βο­ή­θη­σε, τώ­ρα ὅ­μως δὲν γλι­τώ­νει. Χώ­νει τὸ κε­φά­λι μέ­σα στὴ λε­κά­νη τοῦ μέ­ρους καὶ ἀ­να­πο­δο­γυ­ρί­ζει τὸ στο­μά­χι της. Δὲν ἔ­χει τί­πο­τε μέ­σα μό­νο κά­τι χρω­μα­τι­στὰ ὑ­γρά, ποὺ [...]

Μαρία Κώτσια: Φιλιά στο ταβάνι

    Μα­ρί­α Κώ­τσια   Φι­λιὰ στὸ τα­βά­νι   ἱ ὑ­δρα­τμοὶ θαμ­πώ­νουν τὸν κα­θρέ­φτη, σκου­πί­ζει τὴν ἐ­πι­φά­νεια μὲ τὴν πα­λά­μη καὶ μέ­νει νὰ κοι­τᾶ τὸ πα­ρα­μορ­φω­μέ­νο του εἴ­δω­λο πά­νω στὸ ὑ­γρὸ γυα­λί. Αὐ­τὴ ἡ ὑ­γρα­σί­α, οἱ στα­γό­νες ποὺ στέ­κον­ται πά­νω στὸ νω­πὸ δέρ­μα ποὺ μπιμ­πι­κιά­ζει. Μὲ βα­θι­ὲς εἰ­σπνο­ὲς ρου­φᾶ τὴν πα­χιὰ ἀ­τμό­σφαι­ρα ποὺ μυ­ρί­ζει λε­μό­νι [...]

Λάκης Παπαστάθης: Ἤθελε νὰ γίνει μακιγιέρ

      Λά­κης Πα­πα­στά­θης   Ἤ­θε­λε νὰ γί­νει μα­κι­γι­ὲρ    Λὲς καὶ στὴν πρε­μι­έ­ρα ποὺ πρω­τα­γω­νι­στεῖς, ὁ φύ­λα­κας δὲν θὰ σοῦ ἐ­πι­τρέ­ψει τὴν εἴ­σο­δο, για­τί δὲν θὰ εἶ­σαι εὐ­πρε­πῶς ἐν­δε­δυ­μέ­νος.   ΟΝ ΕΛΟΥΣΑ μὲ σαμ­που­άν. Τὸν χτέ­νι­σα μὲ μιὰ χον­τρὴ χτέ­να γιὰ νὰ περ­νᾶ­νε τὰ μαλ­λιά. Πα­λι­ό­τε­ρα ἔ­φερ­να κου­ρέ­α γιὰ τὸ ξύ­ρι­σμα ἀλ­λὰ τώ­ρα οἱ [...]

Νικόλαος Ἐπισκοπόπουλος: Τὰ μαλλιά

    Νι­κό­λα­ος Ἐ­πι­σκο­πό­που­λος   Τὰ μαλ­λιά   ΕΛΩ νὰ λύ­σω τὰ μαλ­λιά σου. Ὄ­χι, μὴν κι­νη­θῇς ἀ­πὸ τὴ θέ­ση αὐ­τὴ τῆς Καλ­λο­νῆς. Θέ­λω πά­λι νὰ λύ­σω ὅ­λα τὰ μαλ­λιά σου, θέ­λω νὰ τὰ λύ­σω ἐ­πά­νω στὸ πρό­σω­πό σου, καὶ τώ­ρα ποὺ λί­γο λί­γο ἔρ­χε­ται παν­τοῦ καὶ μᾶς γε­μί­ζει ἡ νύ­κτα καὶ μᾶς θά­πτει, θέ­λω [...]