Τόλης Καζαντζῆς: Ὁ λάκκος

    Τό­λης Κα­ζαν­τζῆς   Ὁ λάκ­κος   ­πέ­ναν­τι στὸ σπί­τι μας ἦ­ταν ὁ λάκ­κος. Ἦ­ταν γιὰ τὰ θε­μέ­λια τοῦ σπι­τιοῦ ποὺ δὲν τὸ χτί­σα­νε για­τὶ ἦρ­θε ἡ κα­το­χή. Ἔ­τσι ἀ­πό­μει­νε μο­νά­χα ὁ λάκ­κος, σκαμ­μέ­νος κα­νο­νι­κὰ ἀ­π’ τὶς δυ­ὸ με­ρι­ές, κα­τη­φο­ρι­κὸς ἀ­π’ τὶς ἄλ­λες, πρὸς τὸ σταυ­ρο­δρό­μι, γιὰ νὰ κα­τε­βαί­νου­νε, ὡς φαί­νε­ται, τὰ φορ­τη­γὰ ποὺ [...]

Χουὰν Ἐδουάρδο Θούνιγα (Juan Eduardo Zúñiga): Ἡ διδασκαλία

    Χουὰν Ἐδουάρδο Θούνιγα (JuanEduardoZúñiga)   Ἡ δι­δα­σκα­λί­α (Las enseñanzas)   Ο ΚΡΥΟ ΔΥΝΑΜΩΝΕ στοὺς ἄ­δει­ους δρό­μους, κολ­λοῦ­σε πά­νω στὰ ροῦ­χα καὶ ἔ­στελ­νε στὸ πρό­σω­πο αἰχ­μη­ρὲς ἀ­κί­δες ποὺ ἔ­κα­ναν τὰ μά­τια νὰ δα­κρύ­ζουν. Πα­ρ’ ὅ­λα αὐ­τά, ἡ μη­τέ­ρα καὶ τὸ παι­δὶ συ­νέ­χι­ζαν νὰ προ­χω­ροῦν κλεί­νον­τας στὸ λαι­μὸ τὰ παλ­τά τους, θέ­λον­τας νὰ ἐμ­πο­δί­σουν ἕ­ναν [...]

Χουὰν Ἐδουάρδο Θούνιγα (Juan Eduardo Zúñiga): Νυχτερινὴ περίπολος

    Χουὰν Ἐδουάρδο Θούνιγα (Juan Eduardo Zúñiga)   Νυχτερινὴ περίπολος (Patrulla del amanecer)   ΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ νὰ σκε­φτεῖ τό­τε κο­σμή­μα­τα, ἀ­π’ αὐ­τὰ ποὺ τὰ μά­τια κοι­τά­ζουν ἀ­ρα­δι­α­σμέ­να σὲ μιὰ βι­τρί­να γε­μά­τα πο­λυ­τέ­λεια καὶ λάμ­ψη. Κα­νέ­νας δὲν θὰ μπο­ροῦ­σε νὰ σκε­φτεῖ κά­τι δι­α­φο­ρε­τι­κὸ ἀ­πὸ τὸν μα­κρι­νὸ θό­ρυ­βο ἑ­νὸς βομ­βαρ­δι­σμοῦ ἢ τὴν ἔλ­λει­ψη ψω­μιοῦ [...]

Χουὰν Ἐδουάρδο Θούνιγα (Juan Eduardo Zúñiga): Παράθυρα τῶν τελευταίων στιγμῶν

    Χουὰν Ἐδουάρδο Θούνιγα (Juan Eduardo Zúñiga)   Παράθυρα τῶν τελευταίων στιγμῶν (Ventanas de los últimos instantes)   Υ­Ο ΑΝ­ΤΡΕΣ ΠΥ­ΡΟ­ΒΟ­ΛΟΥΝ ἀ­πὸ μιὰ γω­νί­α μὲ τοί­χους καὶ μπά­ζα. Ἀ­ό­ρα­τα θραύ­σμα­τα βλη­μά­των αἰ­ω­ροῦν­ται γύ­ρω τους· τοὺς κυ­κλώ­νει μιὰ δί­νη ἀ­πὸ σφαῖ­ρες ποὺ ἀ­να­πη­δοῦν, ἀ­πὸ ἀ­προσ­δι­ό­ρι­στους θο­ρύ­βους, ἀ­πὸ χι­ό­νι καὶ βρο­χή, ἀ­πὸ βρον­τὲς ἀν­τι­αρ­μα­τι­κῶν. Πό­τε-πό­τε ἕ­να [...]

Ἀντώνης Σαμαράκης: Τὸ ποτάμι

      Ἀντώνης Σαμαράκης   Τὸ πο­τά­μι   ΔΙΑΤΑΓΗ εἴ­τα­νε ξε­κά­θα­ρη: Ἀ­πα­γο­ρεύ­ε­ται τὸ μπά­νιο στὸ πο­τά­μι, ἀ­κό­μα καὶ νὰ πλη­σιά­ζει κα­νέ­νας σὲ ἀ­πό­στα­ση λι­γό­τε­ρο ἀ­πὸ δι­α­κό­σια μέ­τρα. Δὲ χώ­ρα­γε λοι­πὸν κα­μιὰ πα­ρα­νό­η­ση. Ὅ­ποι­ος τὴν πα­ρέ­βαι­νε τὴ δι­α­τα­γή, θὰ πέρ­να­γε στρα­το­δι­κεῖ­ο.             Τοὺς τὴ δι­ά­βα­σε τὶς προ­άλ­λες ὁ ἴ­διος ὁ ταγ­μα­τάρ­χης. Δι­έ­τα­ξε γε­νι­κὴ συγ­κέν­τρω­ση, ὅ­λο [...]

Μαρία Κέντρου-Ἀγαθοπούλου: Καὶ τοῦ πατάγαν τὸ κεφάλι σὰν ὀχιά

    Μαρία Κέντρου-Ἀγαθοπούλου   Καὶ τοῦ πατάγαν τὸ κεφάλι σὰν ὀχιά*   Ν ΕΙΔΕ ΕΝΑΝ ΦΟΝΟ στὴ ζω­ή της, δὲν ἦ­ταν οὔ­τε στὸν κι­νη­μα­το­γρά­φο, οὔ­τε στὴν τη­λε­ό­ρα­ση, οὔ­τε μὲ τὰ ἄλ­λα μά­τια μὲς στὰ μυ­θι­στο­ρή­μα­τα ἢ στὶς ἐ­φη­με­ρί­δες, οὔ­τε στὶς ἀ­τέ­λει­ω­τες ἀ­φη­γή­σεις τῆς για­γιᾶς της γιὰ φο­νι­κὰ ἀ­πὸ τούρ­κους κι ἕλ­λη­νες στρα­τι­ῶ­τες, ἀ­πὸ τσέ­τες [...]

Κατερίνα Χαραλαμποπούλου: Παύση-Σκηνή-Περίληψη

        Κα­τε­ρί­να Χα­ρα­λαμ­πο­πού­λου   Παύ­ση – Σκη­νή – Πε­ρί­λη­ψη   1. Παύ­ση: Χρό­νος Ἀ­φή­γη­σης > Χρό­νος Ἱ­στο­ρί­ας   ΩΣ ΕΙΝΑΙ νὰ πρέ­πει νὰ πά­ρεις τὴν σω­στὴ ἀ­πό­φα­ση σὲ ἕ­να δευ­τε­ρό­λε­πτο; Τὴν ἀ­πό­φα­ση μιὰ γιὰ πάν­τα. Τὸ τώ­ρα ἢ πο­τέ. Ἡ Λά­ου­ρα τὸ ἔ­νι­ω­σε. Ἢ τώ­ρα ἢ πο­τέ. Θὰ ἔμ­παι­ναν ὅ­λα σὲ τά­ξη. [...]

Ἡρὼ Νικοπούλου: Τὸ ραντεβού

    Ἡ­ρὼ Νι­κο­πού­λου   Τὸ ραν­τε­βού   Ο ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΚΟΥΔΟΥΝΙΖΕ ἐ­πί­μο­να μέ­σα στὴ νύ­χτα. Ἦ­ταν τρεῖς τὰ ξη­με­ρώ­μα­τα. Ὁ Ἴ­σμα κα­θό­ταν μὲ τὸ πρό­σω­πο ἀ­κουμ­πι­σμέ­νο στὶς πα­λά­μες του καὶ κοι­τοῦ­σε θλιμ­μέ­νος τὴν ἀ­να­γνώ­ρι­ση κλή­σης. Ἡ Ἰ­ρί­να ἦ­ταν πάν­τα ἐ­πί­μο­νη. Ἀ­πὸ τὸ πρῶ­το ἔ­τος τῆς σχο­λῆς τὴν εἶ­χε ξε­χω­ρί­σει· τοῦ εἶ­χε κά­νει ἐν­τύ­πω­ση τὸ ἐ­πει­σό­διο [...]

Ἀλέξανδρος Βαναργιώτης: 11-9-2001

    Ἀ­λέ­ξαν­δρος Βα­ναρ­γι­ώ­της   11-9-2001   ΑΛΕΨΑ ΠΟΛΥ γι’ αὐ­τὴ τὴ σχέ­ση. Τὰ χρό­νια ποὺ ὑ­πη­ρε­τού­σα­με μα­ζί, ἐ­νῶ στὴν ἀρ­χὴ δὲν ἔ­δει­ξε κα­νέ­να ἐν­δι­α­φέ­ρον γιὰ μέ­να, κα­τά­φε­ρα σι­γὰ-σι­γὰ μὲ σχέ­δια καὶ προ­σε­κτι­κὲς κι­νή­σεις, βῆ­μα-βῆ­μα, νὰ τὴν κά­νω πρῶ­τα νὰ μὲ προ­σέ­ξει καὶ ἀρ­γό­τε­ρα νὰ συ­ζοῦ­με. Ἦ­ταν καλ­λι­τε­χνι­κὴ φύ­ση καὶ γιὰ νὰ τὴν κερ­δί­σω ἔ­βγα­λα [...]

Ἄμπροουζ Μπήρς (Ambrose Bierce): Ζήτημα μεθόδου

    Ἄμπροουζ Μπήρς (AmbroseBierce)   Ζή­τη­μα με­θό­δου (A M­a­t­t­er of M­e­t­h­od)   ΤΑΝ ΕΝΑΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ εἶ­δε ἕ­ναν ἠ­λί­θιο νὰ δέρ­νει τὸν γά­ϊδα­ρό του, εἶ­πε: «Συγ­κρα­τή­σου, παι­δί μου, σὲ ἐ­κλι­πα­ρῶ· συγ­κρα­τή­σου. Ὅ­ποι­ος κα­τα­φεύ­γει στὴ βί­α θὰ τὴν ὑ­πο­στεῖ.»        «Αὐ­τό» εἶ­πε ὁ ἠ­λί­θιος, ξυ­λο­φορ­τώ­νον­τας ἄ­ο­κνα τὸ ζῶ­ο, «προ­σπα­θῶ νὰ δι­δά­ξω σ’ αὐ­τὸ τὸ κτῆ­νος – [...]