Σωτήρης Δημητρίου: Θὰ σὲ σκοτώσω

    Σωτήρης Δημητρίου   Θὰ σὲ σκοτώσω   ΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΠΕ νὰ σὲ φυ­λά­ει ὁ Θε­ὸς ἀ­π’ τὴν κα­κιὰ τὴν ὥ­ρα κά­τι βα­ρὺ θὰ ἔ­πα­θε, ὅ­πως ἔ­πα­θα κι ἐ­γώ. Τό­τε δού­λευ­α σ’ ἕ­να μα­γα­ζὶ γκαρ­σόν. Τὴ νύ­χτα. Τέρ­μα Ἱπ­πο­κρά­τους ἦ­ταν τὸ μα­γα­ζί.        Δὲν εἶ­χα πα­ρά­πο­νο ἀ­π’ τὸ ἀ­φεν­τι­κὸ οὔ­τε κι ἀ­πὸ τοὺς πε­λά­τες. [...]

Νιαράκη Άννα: Μετρημένες κουβέντες…

    Ἄν­να Νι­α­ρά­κη   Με­τρη­μέ­νες κου­βέν­τες…    ΚΥΡ-ΓΙΩΡΓΗΣ ἦ­ταν πιὰ πα­τη­μέ­να ἑ­ξην­τα­πέν­τε. Φαι­νό­ταν πιὸ γέ­ρος. Δὲν μί­λα­γε πο­τέ. Ὅ­λοι στὴν γει­το­νιὰ τὸν λέ­γαν Μουγ­κο­γι­ώ­ρη. Στὰ κου­τσομ­πο­λιὰ ἐ­πι­κρα­τοῦ­σαν δύο ἀ­πό­ψεις. Ἡ μί­α πλευ­ρὰ (τῆς κυ­ρα-Ἑ­λέ­νης τῆς κα­θα­ρί­στριας ποὺ ἔ­με­νε ἀ­πέ­ναν­τι ἀ­πὸ τὸν Μουγ­κο­γι­ώ­ρη), ὑ­πο­στή­ρι­ζε ὅ­τι ὁ κυρ-Γι­ώρ­γης μι­λοῦ­σε πα­λιά, ἀλ­λὰ με­τὰ ἀ­πὸ ἕ­να συμ­βὰν ποὺ [...]

Ἀρίστη Τριανταφυλλίδου Τρεντέλ: Ἑλληνικός

    Ἀ­ρί­στη Τρι­αν­τα­φυλ­λί­δου Τρεν­τὲλ   Ἑλ­λη­νι­κός   ΗΜΕΡΑ ΤΟ ΠΡΩΪ, Πα­ρα­σκευ­ή, μι­σο­κοι­μι­σμέ­νη ἀ­κό­μα, ἔ­πια­σα τὸν ἑ­αυ­τό μου νὰ ἀ­να­ρω­τι­έ­ται ἂν ἤ­ξε­ρα νὰ κά­νω τούρ­κι­κο. Ξαφ­νι­κὰ θυ­μή­θη­κα ὅ­τι πά­ει και­ρὸς ποὺ τὸν λέ­με ἑλ­λη­νι­κὸ καὶ ἕ­να τέ­τοι­ο ἱ­στο­ρι­κὸ λά­θος μ’ ἔ­κα­νε νὰ ξυ­πνή­σω τε­λεί­ως .        Στὸ βά­θος τοῦ ντου­λα­πιοῦ πί­σω ἀ­πὸ τὰ κου­τιὰ κα­φὲ [...]

Δήμητρα Ἰ. Χριστοδούλου: 50 pesos

    Δή­μη­τρα Ἰ. Χρι­στο­δού­λου   50 pesos   Α ΣΚΟΥΛΑΡΙΚΙΑ ἦ­ταν το­πο­θε­τη­μέ­να στὸ μπλὲ ξύ­λι­νο τε­λά­ρο στὸ πλα­κό­στρω­το τῆς πλα­τεί­ας. Ὁ καλ­λι­τέ­χνης ζύ­γι­ζε τὶς ἀ­γο­ρα­στι­κὲς προ­θέ­σεις τῶν πε­ρα­στι­κῶν κα­θι­σμέ­νος ἀ­να­κούρ­κου­δα σὲ ἕ­να πο­λύ­χρω­μο κα­ρὸ μα­ξι­λά­ρι λί­γο πιὸ πέ­ρα. Σπά­νια ση­κω­νό­ταν. Σὲ ἕ­να κομ­μά­τι ζω­γρα­φι­στοῦ ξύ­λου ἀ­να­γρα­φό­ταν μί­α τι­μὴ γιὰ ὅ­λα: 50 pesos. Πλη­ρο­φο­ρί­ες γιὰ [...]

Ἠλίας Χαραλαμπόπουλος: Τὰ κινητά

  Ἠ­λί­ας Χα­ρα­λαμ­πό­που­λος   Τὰ κι­νη­τά   ΕΝ ΕΙΧΑ πο­τὲ κα­λὴ σχέ­ση μὲ τὴν τε­χνο­λο­γί­α. Εἶ­ναι ποὺ μὲ ἔ­κα­νε νὰ νι­ώ­θω ἀ­νό­η­τος, γέ­ρος, πα­ρο­πλι­σμέ­νος. Κα­λώ­δια, φορ­τι­στές, κι­νη­τὰ τη­λέ­φω­να, μὲ κά­να­νε νὰ πι­στεύ­ω ὅ­τι δὲν ἔ­χω κα­θό­λου μυα­λὸ στὸ κε­φά­λι μου. Ἔ­τσι, ἀ­πο­φά­σι­σα νὰ φερ­θῶ, ὅ­πως λέ­νε ἔ­ξυ­πνα καὶ νὰ προ­σαρ­μο­στῶ. Ὅ­πως αὐ­τὸς ποὺ φο­βᾶ­ται τὰ [...]

Κατερίνα Παπαντωνίου: Ἡ κόρη τοῦ παπᾶ

    Κα­τε­ρί­να Πα­παν­τω­νί­ου                                                Ἡ κόρη τοῦ παπᾶ   ΡΩΜΙΑΡΗ ΜΟΥΓΓΑΘΗΚΕΣ τώ­ρα, μὰ τί νὰ πεῖς, νὰ πεῖς φχα­ρι­στῶ κυ­ρὰ Πα­να­γι­ώ­τα, ποὺ σὲ βρῆ­κα πει­να­σμέ­νο στὴ δη­μο­σιὰ με­τὰ τὸ Γε­ρά­κι, σ’ ἐ­τά­ϊσα, χόρ­τα­σες ἔ­ρη­με δυ­ὸ χρό­νια κον­τά μου, ἔ­πια­σε κρέ­ας τὸ πε­τσί σου, μυα­λὸ δὲν εἶ­χες ὅ­μως, πα­πού­τσια σοῦ ἔ­δω­κα νὰ φο­ρέ­σεις, τὰ ροῦ­χα [...]

Ἡρὼ Νικοπούλου: Τὸ ραντεβού

    Ἡ­ρὼ Νι­κο­πού­λου   Τὸ ραν­τε­βού   Ο ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΚΟΥΔΟΥΝΙΖΕ ἐ­πί­μο­να μέ­σα στὴ νύ­χτα. Ἦ­ταν τρεῖς τὰ ξη­με­ρώ­μα­τα. Ὁ Ἴ­σμα κα­θό­ταν μὲ τὸ πρό­σω­πο ἀ­κουμ­πι­σμέ­νο στὶς πα­λά­μες του καὶ κοι­τοῦ­σε θλιμ­μέ­νος τὴν ἀ­να­γνώ­ρι­ση κλή­σης. Ἡ Ἰ­ρί­να ἦ­ταν πάν­τα ἐ­πί­μο­νη. Ἀ­πὸ τὸ πρῶ­το ἔ­τος τῆς σχο­λῆς τὴν εἶ­χε ξε­χω­ρί­σει· τοῦ εἶ­χε κά­νει ἐν­τύ­πω­ση τὸ ἐ­πει­σό­διο [...]

Ἄρις Ἀλεβῖζος: Τὰ διηγήματα τοῦ Τσαϊκόφσκι

    Ἄ­ρις Ἀ­λε­βῖ­ζος   Τὰ δι­η­γή­μα­τα τοῦ Τσα­ϊ­κόφ­σκι   ­ΝΙ­ΒΑΣ.­.­.­», ἦ­ταν ἀ­γα­πη­μέ­νη του τη­λε­φω­νι­κὴ προ­τρο­πὴ κά­θε με­ση­μέ­ρι. Ἀν­τὶ γιὰ «ἀ­νέ­βα». Δού­λευ­ε σὲ με­γά­λο δι­κη­γο­ρι­κὸ γρα­φεῖ­ο ποὺ ἀρ­γὰ τὸ με­ση­μέ­ρι ἐ­ρή­μω­νε. Τό­τε ἀ­κρι­βῶς τη­λε­φω­νοῦ­σε καὶ μὲ πρό­στα­ζε: «Ἀ­νί­βας…»        Μὲ πε­ρί­με­νε πί­σω ἀ­πὸ τὸ γρα­φεῖ­ο του ὁ ἴ­διος καὶ πά­νω στὸ γρα­φεῖ­ο ἕ­να πο­τή­ρι νε­ρω­μέ­νο [...]

Ρέι Μπράντμπερι (Ray Bradbury): Θὰ σὲ δῶ ποτέ

    Ρέι Μπράντμπερι (Ray Bradbury)   Θὰ σὲ δῶ πο­τέ (Ι see you never)   Ο ΣΙΓΑΝΟ χτύ­πη­μα ἀ­κού­στη­κε στὴν πόρ­τα τῆς κου­ζί­νας, καὶ ὅ­ταν τὴν ἄ­νοι­ξε ἡ κυ­ρί­α Ὀ­’­Μπρά­ι­αν, στὴν πί­σω βε­ράν­τα ἦ­ταν ὁ κα­λύ­τε­ρος νοι­κά­ρης της, ὁ κύ­ριος Ρα­μί­ρεζ, καὶ δύο ἀ­στυ­νο­μι­κοί, ἕ­νας σὲ κά­θε πλευ­ρά του. Ὁ κύ­ριος Ρα­μί­ρεζ ἔ­στε­κε ἐ­κεῖ, [...]

Ἰωάννα Ντούμπρου: Ἄρτι

    Ἰ­ω­άν­να Ντούμ­πρου   Ἄρ­τι   ΛΑ ΤΕΛΕΙΩΣΑΝ πο­λὺ γρή­γο­ρα. Πα­ρα­σκευ­ὴ βρά­δυ μὲ φώ­να­ξαν στὸ σα­λό­νι. Κά­θι­σε, μοῦ εἶ­παν. Κά­θι­σα λοι­πὸν στὸν κα­να­πὲ καὶ πε­ρί­με­να. Μί­λη­σε πρῶ­τος ὁ κύ­ριος: «­Ἄρ­τι», εἶ­πε, «ἀ­κό­μα καὶ στὰ ζευ­γά­ρια ὑ­πάρ­χουν δι­α­φω­νί­ες». «Μά­λι­στα κύ­ρι­ε», εἶ­πα. «Καὶ με­ρι­κὲς φο­ρὲς φτά­νει ἡ ὥ­ρα τοῦ χω­ρι­σμοῦ», εἶ­πε. Δὲν εἶ­χα ἰ­δέ­α τί ἐν­νο­οῦ­σε [...]