Ἀλεξάνδρα Δεληγιώργη: Ὁ μικρὸς Ὀρέστης ἤ Φυγὴ ποὺ σκοτώνει

        Ἀ­λε­ξάν­δρα Δε­λη­γι­ώρ­γη   Ὁ μι­κρὸς Ὀ­ρέ­στης ἢ Φυ­γὴ ποὺ σκο­τώ­νει   ΤΑΝ, ΚΑΠΟΤΕ, μιὰ μη­τέ­ρα ποὺ ἀ­γα­ποῦ­σε τὸν γιό της. Τοῦ ἦ­ταν ἀ­πό­λυ­τα ἀ­φο­σι­ω­μέ­νη καὶ τὸν προ­στά­τευ­ε, για­τὶ ἤ­ξε­ρε πό­σο θλι­βε­ρὸς καὶ ἄ­θλιος εἶ­ναι ὁ κό­σμος. Ὁ γιὸς της ἦ­ταν ἥ­συ­χος χα­ρα­κτή­ρας καὶ μᾶλ­λον εὐ­φυ­ής, ἀλ­λὰ δὲν τὸν ἐν­δι­έ­φε­ρε νὰ τὸν [...]

Λευκάδιος Χέρν (Lafcadio Hearn): Μιὰ ἱστορία μαντείας

    Λευ­κά­διος Χέρν (Lafkadio Hearn)   Μιὰ ἱ­στο­ρί­α μαν­τεί­ας (A Story of Divination)   ΝΩ­ΡΙ­ΖΑ ΚΑ­ΠΟ­ΤΕ ἕ­να μαν­το­λό­γο, ποὺ πραγ­μα­τι­κὰ πί­στευ­ε στὴν ἐ­πι­στή­μη ποὺ ἀ­σκοῦ­σε γιὰ νὰ ζεῖ. Εἶ­χε μά­θει σὰν μα­θη­τὴς τῆς πα­λιᾶς, κι­νέ­ζι­κης φι­λο­σο­φί­ας, νὰ πι­στεύ­ει στὴ μαν­τεία πο­λὺ προ­τοῦ σκε­φτεῖ νὰ τὴν ἀ­σκή­σει σὰν ἐ­πάγ­γελ­μα. Στὴ διά­ρκεια τῆς νι­ό­της του ἦ­ταν [...]

Γκὺ ντὲ Μωπασσάν (Guy de Maupassant): Ὁ θρύλος τοῦ ὄρους Σαὶν-Μισέλ

. . Γκὺ ντὲ Μωπασσάν(Guy de Maupassant) . Ὁ θρύλος τοῦ ὄρους Σαὶν-Μισέλ (La légend dy mont Saint-Michel) . ΑΤ’ ΑΡΧΗΝ τὸ εἶ­δα ἀ­πὸ τὴν Καν­κάλ, τὸν πα­ρα­μυ­θέ­νιο πύρ­γο ποὺ εἶ­ναι φυ­τε­μέ­νος μέ­σα στὴ θά­λασ­σα. Τὸ εἶ­χα δεῖ θο­λὰ σὰν μιὰ γκρί­ζα σκιὰ ὑ­ψω­μέ­νη πρὸς τὸν νε­φε­λώ­δη οὐ­ρα­νό.        Τὸ ξα­να­εῖ­δα ἀ­πὸ τὴν Ἀ­βάνς, τὸ [...]

Ἀνρὶ Μπρυνέλ (Henri Brunel): «Ὁ δρόμος τῶν πουλιῶν»

    Ἀνρὶ Μπρυνέλ (Henri Brunel)   «Ὁ δρό­μος τῶν που­λιῶν» («Le chemin des oiseaux»)   ΤΗΝ ΚΙΝΑ, ἡ μακριὰ ὁδὸς ποὺ ὁδη­γεῖ στὴ Φώ­τι­ση, ἡ «ὁδὸς τῆς Ἀφύ­πνι­σης», ὀνο­μά­ζε­ται στὰ ἀρχαῖα κεί­με­να «δρό­μος τῶν που­λιῶν». Ὄμορ­φη εἶναι ἐτού­τη ἡ εἰκό­να καὶ γε­μά­τη νό­η­μα. Ὄντως, τὸ νὰ γνω­ρί­σει κα­νεὶς τὴν Ἀφύ­πνι­ση εἶναι τὸ νὰ φτά­σει, [...]

Σανφλερύ (Champfleury): Τὸ μῆλο

    Σαν­φλερύ (Champfleury)   Τὸ μῆ­λο   ΟΤΕ ΒΕΒΑΙΩΘΗΚΑ πὼς τὸ πλή­ρω­μα τοῦ χρό­νου εἶ­χε φτά­σει. Δέν ὑ­πῆρ­χε λό­γος νὰ τὸ ἀρ­νη­θῶ, οὔ­τε νά θρη­νή­σω. Μὲ τὸ κε­φά­λι ψη­λά, ὅ­πως ται­ριά­ζει στο­ὺς πρω­τό­πλα­στους, προ­χω­ρή­σα ὣς τὸν τό­πο τῶν ἀ­παν­τή­σε­ων. Ὁ Ἑ­ω­σφό­ρος (ἀ­να­γνώ­ρι­σα τὴ φω­νή του) ρώ­τη­σε ποιά ἦ­ταν ἡ τε­λευ­ταί­α ἐ­πι­θυ­μί­α μου. «Ἕ­να μῆ­λο», [...]

Ἄμπροουζ Μπήρς (Ambrose Bierce): Τὸ ὀπόσουμ τοῦ μέλ­λοντος

    Ἄμπροουζ Μπήρς (Ambrose Bierce)   Τὸ ὀ­πό­σουμ τοῦ μέλ­λον­τος (T­he O­p­o­s­s­um of t­he F­u­t­u­re)   ΙΑ ΜΕΡΑ ἕ­να ὀ­πό­σουμ ποὺ εἶ­χε ἀ­πο­κοι­μη­θεῖ κρε­μα­σμέ­νο ἀ­νά­πο­δα μὲ τὴν οὐ­ρά του ἀ­πὸ ἕ­να κλα­δί, ξύ­πνη­σε καὶ εἶ­δε ἕ­να με­γά­λο φί­δι νὰ τυ­λί­γε­ται στὸ δέν­τρο, ἀ­νά­με­σα στὸ κλα­δὶ καὶ τὸν κορ­μό.        «Ἂν μεί­νω ἐ­δῶ» μο­νο­λό­γη­σε «θὰ [...]

Χάρης Ψαρρᾶς: Δώματα Κίρκης

    Χάρης Ψαρρᾶς   Δώ­μα­τα Κίρ­κης   Ο ΜΕΓΑΡΟ ΤΗΣ ΚΙΡΚΗΣ ἔ­χω χρό­νια νὰ τὸ δῶ στὰ ὄ­νει­ρά μου. Στὴν πό­λη ποὺ ἐγ­κα­τα­στά­θη­κα τὰ κτί­ρια ὅ­λα ἀ­πὸ μπε­τόν. Κι ἐ­κτὸς αὐ­τοῦ, σὲ τού­τη τὴ γω­νιά της ποὺ δι­ά­λε­ξα γιὰ σπί­τι μου οἱ νύ­χτες εἶ­ναι ὑ­γρές. Ρου­φοῦν τὰ ὕ­δα­τα τῶν ἐ­νυ­πνί­ων κι ἀ­φή­νου­νε τὸν ὕ­πνο [...]

Νίκος Νικολάου-Χατζημιχαήλ: Ὁ γάμος δὲν ἔγινε ποτέ

    Νίκος Νικολάου-Χατζημιχαήλ   Ὁ γά­μος δὲν ἔ­γι­νε πο­τέ   Ι ΛΙΓΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ποὺ ἦρ­θαν στὴν ἐκ­δή­λω­ση σὲ αἴ­θου­σα τῆς Παι­δα­γω­γι­κῆς Ἀ­κα­δη­μί­ας ―τώ­ρα αἴ­θου­σα ἐκ­δη­λώ­σε­ων τοῦ Πα­νε­πι­στη­μί­ου Κύ­πρου―, ποὺ ἔ­γι­νε μὲ τὴν εὐ­και­ρί­α ἑ­νὸς χρό­νου ἀ­πὸ τὸ θά­να­το τοῦ Δα­σκά­λου, πα­ρα­κο­λου­θοῦ­σαν προ­σε­χτι­κὰ τὸν κύ­ριο Στ., τὸν τρί­το ὁ­μι­λη­τή, καὶ δὲν πῆ­ραν εἴ­δη­ση γιὰ τὸ [...]

Ἀνδρέας Καρκαβίτσας: Ἡ γοργόνα

    Ἀν­δρέ­ας Καρ­κα­βί­τσας   Ἡ Γορ­γό­να   Ε ΤΟ ΜΠΡΙΚΙτοῦ Κα­πε­τὰν Φα­ρά­ση ἀρ­μέ­νι­ζα μι­σο­κά­να­λα ἐ­κεί­νη τὴ νύ­χτα. Σπά­νια νύ­χτα! πρώ­τη καὶ τε­λευ­ταί­α θαρ­ρῶ στὴ ζω­ή μου. Τί εἴ­χα­με φορ­τω­μέ­νο; Τί ἄλ­λο ἀ­πὸ σι­τά­ρι. Ποῦ πη­γαί­να­με; Ποῦ ἀλ­λοῦ ἀ­πὸ τὸν Πει­ραιᾶ. Πρά­μα­τα καὶ τὰ δυ­ὸ ποὺ τὰ ἔ­κα­μα τὸ λι­γώ­τε­ρο εἴ­κο­σι φο­ρές. Μὰ ἐ­κεί­νη τὴ [...]

Χάινριχ Μπαίλ (Heinrich Böll): Ἀνταπόκριση ἀπὸ τὴ Βηθλεέμ

    Χάινριχ Μπαίλ (Heinrich Böll)   Ἀνταπόκριση ἀπὸ Βηθλεέμ (Die Kunde von Bethlehem)   ΥΤΟ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΕΥΕ γιὰ πόρ­τα δὲν ἦ­ταν πόρ­τα σω­στή: κάμ­πο­σες σα­νί­δες καρ­φω­μέ­νες ἀ­ραι­ὰ καὶ ἕ­να συρ­μά­τι­νο θη­λύ­κι, πι­α­σμέ­νο σὲ ἕ­να καρ­φί, νὰ κρα­τᾶ ἐ­κεῖ­νο τὸ ὑ­πο­κα­τά­στα­το πόρ­τας κλει­στό. Ὁ ἄν­τρας κον­το­στά­θη­κε καὶ πε­ρί­με­νε: «Εἶ­ναι ντρο­πή», ἀ­να­λο­γί­στη­κε, «νὰ γεν­νά­ει γυ­ναί­κα σὲ [...]