Μαρία Κέντρου-Ἀγαθοπούλου: Καὶ τοῦ πατάγαν τὸ κεφάλι σὰν ὀχιά

    Μαρία Κέντρου-Ἀγαθοπούλου   Καὶ τοῦ πατάγαν τὸ κεφάλι σὰν ὀχιά*   Ν ΕΙΔΕ ΕΝΑΝ ΦΟΝΟ στὴ ζω­ή της, δὲν ἦ­ταν οὔ­τε στὸν κι­νη­μα­το­γρά­φο, οὔ­τε στὴν τη­λε­ό­ρα­ση, οὔ­τε μὲ τὰ ἄλ­λα μά­τια μὲς στὰ μυ­θι­στο­ρή­μα­τα ἢ στὶς ἐ­φη­με­ρί­δες, οὔ­τε στὶς ἀ­τέ­λει­ω­τες ἀ­φη­γή­σεις τῆς για­γιᾶς της γιὰ φο­νι­κὰ ἀ­πὸ τούρ­κους κι ἕλ­λη­νες στρα­τι­ῶ­τες, ἀ­πὸ τσέ­τες [...]

Τάσος Καλούτσας: Το στοκάρισμα

    Τάσος Καλούτσας   Τὸ στο­κά­ρι­σμα   ΡΙΞΕ ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ τυ­χαῖ­α κά­τω ἀ­π’ τὸ κρε­βά­τι του ὁ Μα­νό­λης, κι ἀ­να­κά­λυ­ψε δυ­ὸ δά­χτυ­λα σκό­νη. Κά­τι δα­χτυ­λι­δά­τες χνου­δω­τὲς σφαι­ροῦ­λες, ποὺ αἰ­ω­ροῦν­ταν πά­νω καὶ γύ­ρω ἀ­πὸ τὸ ξε­μον­τα­ρι­σμέ­νο παι­δι­κὸ κρε­βα­τά­κι ποὺ βρι­σκό­ταν ἐ­πί­σης, πα­τι­κω­μέ­νο ἐ­κεῖ. Τοῦ ‘ρ­θε νὰ τρε­λα­θεῖ. Ὥ­στε, ὅ­λ’ αὐ­τὸ τὸ κα­κὸ τ’ ἀ­να­πνέ­α­νε τό­σον [...]

Χρίστος Ρουμελιωτάκης: Χρονικό

    Χρίστος Ρουμελιωτάκης   Χρονικό   ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ λοι­πὸν ἐ­κεῖ­να εἶ­χε ξε­σπά­σει πά­λι ἡ ἐ­σω­κομ­μα­τι­κὴ δι­α­πά­λη. Μὲ τέ­τοι­α ἔν­τα­ση, ποὺ ἂν εἴ­χα­με πο­λυ­βό­λα θὰ εἴ­χα­με μεί­νει οἱ μι­σοί. Καὶ εὐ­τυ­χῶς πο­λυ­βό­λα εἶ­χε μό­νο ἡ φρου­ρά.        Ἐ­κεῖ­να τὰ χρό­νια εἴ­χα­νε κα­θι­ε­ρω­θεῖ καὶ τρέ­χα­νε καὶ τὰ μέ­τρα ἐ­πι­ει­κεί­ας, ὅ­πως τὰ λέ­γα­νε. Στὴν ἀρ­χὴ μὲ τὸν [...]

Τομπάιας Γούλφ (Tobias Wolff): Πὲς ναί

    Τομπάιας Γούλφ (TobiasWolff)   Πὲς ναί (Say yes)   ­ΚΑ­ΝΑΝ ΤΗ ΛΑΝΤΖΑ, ἡ γυ­ναί­κα του ἐ­πλέ­νε τὰ πιά­τα κι αὐ­τὸς τὰ σκού­πι­ζε. Τὸ προ­η­γού­με­νο βρά­δυ τὰ εἶ­χε πλύ­νει ἐ­κεῖ­νος. Σὲ ἀν­τί­θε­ση μὲ τοὺς πε­ρισ­σό­τε­ρους ἄν­τρες ποὺ ἤ­ξε­ρε, ἐ­κεῖ­νος συ­νει­σέ­φε­ρε οὐ­σι­α­στι­κὰ στὶς δου­λει­ὲς τοῦ σπι­τιοῦ. Πρὶν ἀ­πὸ λί­γους μῆ­νες εἶ­χε κρυ­φα­κού­σει μιὰ φί­λη τῆς [...]

Γιώργης Μανουσάκης: Ἡ ἱστορία ἑνὸς ἐρειπίου

    Γι­ώρ­γης Μα­νου­σά­κης   Ἡ ἱστορία ἑνὸς ἐρειπίου   ΤΑΝ ΕΝΑ ΣΠΙΤΙ ΜΕΓΑΛΟ, μὲ δυ­ὸ πα­τώ­μα­τα, πί­σω ἀ­πὸ τὰ κάγ­κε­λα, μέ­σα στὰ δέν­τρα. Ὅ­μοι­ο μὲ τ’ ἄλ­λα σπί­τια τοῦ με­γά­λου δρό­μου καὶ μα­ζὶ ἀ­νό­μοι­ο, ξε­χω­ρι­στό. Μέ­σα του ἔ­σφυ­ζε ἡ ζω­ή: Ἄν­θρω­ποι ἀ­νέ­βαι­ναν καὶ κα­τέ­βαι­ναν τὶς σκά­λες του, ἄ­νοι­γαν κι ἔ­κλει­ναν τὶς πόρ­τες, κά­θι­ζαν στὶς [...]

Ἠλίας Χ. Παπαδημητρακόπουλος: Οἱ φρακασάνες

    Ἠ­λί­ας Χ. Πα­πα­δη­μη­τρα­κό­που­λος   Oἱ φρακασάνες     ΑΘΩΣ  ΓΥΡΙΖΑ ἀ­πὸ τὸ σχο­λεῖ­ο ἐ­κεῖ­νο τὸ με­ση­μέ­ρι, ἔ­πια­σε ξαφ­νι­κὰ μιὰ μπό­ρα καὶ ἔ­γι­να μού­σκε­μα. Φο­βή­θη­κα νὰ ἀ­κο­λου­θή­σω τὸν συ­νη­θι­σμέ­νο μου δρό­μο κά­τω ἀ­πὸ τὶς με­γά­λες πεῦ­κες καὶ ἔ­τσι πῆ­ρα τὴν γυ­μνὴ δη­μο­σιά, ποὺ κα­τα­λή­γει στὸ χω­ριό. Στὸ χτῆ­μα ἔ­φτα­σα τὴν ὥ­ρα ποὺ ἔ­βγαι­νε πά­λι [...]